Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώργος
Γιώργος
Author
Αριθμός μηνυμάτων : 1758
https://www.proseyxi.com

Παρακλητικός Κανών εις τον Ένδοξον Προφήτην Ηλίου τον Θεσβίτην Empty Παρακλητικός Κανών εις τον Ένδοξον Προφήτην Ηλίου τον Θεσβίτην

Την / Το Παρ Δεκ 06, 2019 1:41 pm
Παρακλητικός Κανων εις τον Ένδοξον Προφήτην Ηλίου τον Θεσβίτην

Ποίημα Δρos Χαραλάμπους Μ. Μπούσια
Μ. Υμνογράφου της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας

Παρακλητικός Κανών εις τον Ένδοξον Προφήτην Ηλίου τον Θεσβίτην Profit10
Εορτάζετε 20 Ιουλίου

Εΰλογήσαντος τοϋ ίερέως άρχόμεθα άναγινώσκοντες τον ΡΜΒ' (142) Ψαλμόν.
Κύριε εισάκουσον της προσευχής μου, ενώτισαι την δέησίν μου εν τη αληθεία σου, εισάκουσον μου εν τη δικαιοσύνη σου. Και μη εισέλθης εις κρίσιν μετά του δούλου σου, ότι ου δικαιοθήσεται ενώπιόν σου πας ζων. ’Οτι κατεδίωξεν ο εχθρός την ψυχήν μου. Εταπείνωσε εις γην την ζωήν μου. Εκάθισέ με εν σκοτεινοίς ως νεκρούς αιώνας, και ηκηδίασεν επ’ εμέ το πνεύμα μου, εν εμοί εταράχθη η καρδία μου. Εμνήσθην ημερών αρχαίων, εμελέτησα εν πάσι τοις έργοις σου, εν ποιήμασι των χειρών σου εμελέτων. Διεπέτασα προς σε τας χείρας μου, η ψυχή μου ως γη άνυδρός σοι. Ταχύ εισάκουσόν μου, Κύριε, εξέλιπε το πνεύμα μου. Μη αποστρέψης το πρόσωπόν σου απ’ εμού και ομοιωθήσομαι τοις καταβαίνουσιν εις λάκκον. Ακουστόν ποίησόν μοι το πρωί το έλεός σου, ότι προς σε ήρα την ψυχήν μου. Εξελού με εκ των εχθρών μου, Κύριε, πρός σε κατέφυγον, δίδαξόν με του ποιείν τό θέλημά σου, ότι συ ει ο Θεός μου. Το πνεύμα σου το αγαθόν οδηγήσει με εν γη ευθεία, ένεκεν του ονόματός σου, Κύριε, ζήσεις με. Εν τη δικαιοσύνη σου εξάξεις εκ θλίψεως την ψυχήν μου, και εν τω ελέει σου εξολοθρεύσεις τους εχθρούς μου, και απολείς πάντας τους θλίβοντας την ψυχήν μου, ότι εγώ δούλος σου ειμί.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχ. α´. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β'. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτοῦς.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ'. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Εἶτα τά παρόντα Τροπάρια

Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθείς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Τόν ὑψιπέτην τοῦ Κυρίου προφήτην, τόν ζηλωτήν καί διφρηλάτην πυρφόρον, τιμήσωμεν ἐν ἄσμασι, πιστοί, Ἠλιού, κράζοντες· ἀνάδειξον προσευχῆς ὑποδήτας δι εὐχῆς συντόνου σου, ὁ κιρνῶν ὀμβροτόκους νεφέλας, πάντας, τούς πανευλαβῶς σοί προσιόντας, ἰσάγγελε ἄνθρωπε.

Δόξα. Τό αὐτό. Καί νῦν. Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσομέν ποτε, Θεοτόκε, τας δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι. Εἰ μή γάρ σύ
προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δέ διεφύλαξεν ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν, Δέσποινα, ἐκ σοῦ· σούς γάρ δούλους σῴζεις ἀεί ἐκ παντοίων δεινῶν.

Εἶτα ὁ Ν' (50) Ψαλμός
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα  συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

καί ὁ Κανών, οὗ ἡ ἀκροστιχίς:
"ΔΙΔΑΞΟΝ ΜΕ ΠΡΟΣΕΎΧΕΣΘΑΙ, ἩΛΙΟΥ ΘΕΣΒΙΤΑ. Χ."

Ὠδή α΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγράν διοδεύσας.

Δοχεῖον ἀπύθμενον προσευχῆς, ἰσάγγελε μέροψ, δεῖξον σκεῦος με, Ἤλιού εὐχῆς ἀσιγήτου τόν ἐν ὕμνοις καί μελῳδήμασι θείοις σε μέλποντα.

Ἰδεῖν κατηξίωσαι, Ἠλιού, ἐν τῷ Θαβωρίῳ τήν λαμπρότητα τοῦ Χριστοῦ, ἥν πάντας θεάσασθαι ἐν πόλῳ τούς σέ τιμῶντας ἀπαύστως ἀξίωσον.

Δισσούς ὡς κατέφλεξας, Ἤλιού, πεντήκοντα ἄνδρας Ὀχοζίου τοῦ μιαροῦ κατάφλεξον πάσας ἁμαρτίας τοῦ σοί προσφεύγοντος τάχιστα, δέομαι.

Αἰσχύνης, προφῆτα, τούς ἱερεῖς κινούμενος ζήλῳ ὡς ἀπέκτεινας, Ἠλιού, ἁγίῳ τῶν ἔργων με αἷσχύνης καί τοῦ πυρός τοῦ ἀσβέστου ἐξάρποσον.

Θεοτοκίον
Ζενίσασα, Πάναγνε, τόν Θεόν ἐν τῇ σῇ νηδύϊ ὑπέρ ἔννοιαν ῥυπτικήν κατέχεις πρός τοῦτον παῤῥησίαν ὑπέρ ἡμῶν μεσιτεύειν ἑκάστοτε.


Ὠδή γ΄. Οὐρανίας ἁψῖδος.
Ὀμβροτόκους νεφέλας ἐνιαυτούς ἔκλεισας τρεῖς καί μῆνας ἕξ τοῦ μή βρέξαι καί πάλιν ἤνοιξας αὐτάς, σεπτέ᾿ Ἠλιού, διά συντόνων εὐχῶν σου, ὡς ξηρά νῦν ἄρουρα ἅσπερ ἐκδέχομαι.

Νηστευτής θεοφόρος ἀναδειχϑείς κόρακα ἔσχες ἑστιάτορα θεῖον, ἔνσαρκε ἄγγελε· διό βοῶ· Ἠλιού, τροφήν μοι πέμψον θεόθεν ψυχικήν κατάλληλον, ἵνα μή πένωμαι.

Μαθητής ὧν δικαίου, ὦ Ἠλιού, ἔδωκας ἔνδικον μισθαποδοσίαν Βάαλ λατρεύουσι τοῖς ἱερεῦσι· διό δικαιοσύνης ἀλήκτου καί χαρᾶς με μέτοχον δεῖξον, κραυγάζω σοι.

Θεοτοκίον
Ἒξ ἁγνῶν σου αἱμάτων ὁ Λυτρωτής, Δέσποινα, γένει τῶν βροτῶν ὡμοιώθη τέλειος ἄνθρωπος δειχθείς ὁ πάντων Θεός ἐκ τῶν ταμείων τοῦ Ἅδου ὁ ἀνακαλούμενος κόσμον πρός θέωσιν.


Διάσωσον ἐκ τῶν παγίδων τοῦ πλάνου, δεινῶν καί βλάβης τούς τιμῶντας σε, Ἠλιού, προφῆτα πανένδοξε, καί σπεύδοντας πάντοτε σαῖς πρεσβείαις.

Ἐπίβλεψον ἐ ἐν εὐμενείᾳ, πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπί τήν ἐμήν χαλεπήν τοῦ σώματος κάκωσιν καί ἴασαι τῆς ψυχῆς μον τό ἄλγος.


Αἴτησις καί τό Κάθισμα.
Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμή.

Φωστήρ παμφαής καί ἄγγελος ἐν σώματι, λαμπρέ ᾿Ηλιού, ἐπώφθης, προφητόφθογγε, διό σοι κραυγάζομεν· ὡς υἱόν τῆς χήρας ἐζώωσας τήν νεκρωθεῖσαν πάθεσι πολλοῖς ψυχήν τοῦ ἱκέτου σου ἀνάστησον.


᾿Ωδή δ΄. Εἰσακήκοα, Κύριε.
Προφητῶν ἀκροθίνιον, Ἠλιού, μή παύσῃ ὡσεί φιλάνθρωπος μνημονεύειν τῶν τιμώντων σε καί ἐκδεχομένων τήν σήν εὔνοιαν.

Ῥιζοτόμε κακότητος, Ἠλιού, καί πάσης ἐννόμου πράξεως φυτοκόμε, τῆς καρδίας μου σύγκοψον ζιζάνια καί σῶσόν με.

Ο Κυρίῳ εὐάρεστος καί εἰδωλολάτραις στυγνοῖς δυσάρεστος, Ἠλιού προφῆτα, μάθον με μόνον προσκυνεῖν Θεόν ἐν πνεύματι.

Θεοτοκίον
Σωτηρίας σε πρόξενον, Πάναγνε, γιγνώσκοντες μεγαλύνομεν τήν πληθύν τῶν θαυμασίων σον καί τήν θείαν σκέπην σου αἰτούμεθα.


Ὠδή ε΄. Φώτισον ἡμᾶς.
Ἒγνως ἐν Χωρήβ, Ἠλιού, τόν Παντοκράτορα, ὥσπερ αὔραν λεπτοτάτην ὅνπερ νῦν ἱκετεύεις ὑπέρ πάντων τῶν τιμώντων σε.

Ὕψωσον τόν νοῦν τῶν ὑμνούντων σε προς Κύριον, ὁ ὑψώσας τό σόν ὄμμα πρός Θεόν καί μεθύσας ὑετῷ τῆς γῆς τούς αὔλακας.

Χήρας τόν υἱόν τεθνεῶτα ὡς ἀνέστησας, Ἠλιού, ἐν Σαρεφθά καί τήν ψυχήν νεκρωθϑεῖσάν μου τοῖς ἔργοις σκότους ζώωσον.

Θεοτοκίον
Ἒλεος ἡμῖν, Μαριάμ, ἐπιδαψίλευσον οὐρανόθεν τοῦ Υἱοῦ σου καί Θεοῦ καί τά ἔργα τῶν ὑμνούντων σε εὐλόγησον.


Ὠδή στ΄. Τήν δέησιν.
Συλλέγουσαν ξύλα εἰς τῆς πόλεως Σαρεφθά πυλῶνα, θεῖε προφῆτα, νεύσει Θεοῦ ἠκολούθησας χήραν καί ὑπ᾽ αὐτῆς διετράφης ἐν ἔτεσι λιμοῦ, ξενίας ἀληθοῦς τῆς διδούσης μαθήματα ἅπασι.

Θεώμενος Ἰσραήλ, μακάριε, ἐκπορνεύοντα και ζήλῳ ἁγίῳ ὑποκινούμενος τάς οὐρανίους νεφέλας, πάτερ, συνέστειλας ἄρουραν ξηραίνων πᾶσαν καί ἰσχύν τῆς εὐχῆς σον δεικνύων τοῖς πέρασιν.

Αιθέριε διφρηλάτα, ἤνυσας, Ἠλιού, οὐρανοδρόμον πορείαν, ἵνα ἡμῖν ὑποδείξῃς τόν δρόμον εἰς οὐρανῶν βασιλείαν τήν ἄγουσαν καί καταλίπῃς μηλωτήν πρεσβειῶν σου τοῖς σε μακαρίζουσι.

Θεοτοκίον
Ἰκάνωσον τόν ἀχρεῖον δοῦλόν σου ἐξυφαίνειν τῷ Υἱῷ καί Θεῷ σου ὑμνῳδιῶν ἱεράς συμφωνίας καί εἰς αἰῶνας φαιδρῶς, μεγαλύνειν σε, ὡς ἀναιρέτιν τῆς ἀρᾶς τῆς ἀρχαίας και κόσμου διάσωσμα.


Διάσωσον ἐκ τῶν παγίδων τοῦ πλάνου, δεινῶν καί βλάβης τούς τιμῶντας σε, Ἠλιού, προφῆτα πανένδοξε καί σπεύδοντας πάντοτε σαῖς πρεσβείαις.

Ἄχραντε, ἡ διά λόγου τόν Λόγον ἀνερμηνεύτως ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον ὡς ἔχουσα μητρικήν παῤῥησίαν.


Αἴτησις καί τό Κοντάκιον.
Ἤχος β΄. Τοῖς τῶν αἱμάτων σου ῥείθροις.

Τόν θαυμαστῶς ἐποχούμενον ἅρματι τεθρίπτῳ καί οὐρανόν διϊππεύοντα φαιδρῶς, Ἠλιού, μελῳδήσωμεν ἐπιζητοῦντες αὐτοῦ την ἀντίληψιν· πιστῶν γάρ ὑπάρχει κραταίωμα.


Προκείμενον.
Σῦ Ἱερεύς εἰς τόν αἰῶνα κατά τήν τάξιν Μελχισεδέκ.
Στίχ. Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μον’ κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἄν θῶ τούς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου.

Εὐαγγέλιον. ἐκ τοῦ κατᾶ Λουκᾶ  (Κέφ. δ΄ 22 - 30).

Καὶ ἐδίδασκε ὁ Ἰησοῦς ἐν τῇ δυνάμει τοῦ Πνεύματος Καὶ πάντες ἐμαρτύρουν αὐτῷ καὶ ἐθαύμαζον ἐπὶ τοῖς λόγοις τῆς χάριτος τοῖς ἐκπορευομένοις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ ἔλεγον· οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς Ἰωσήφ; Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· πάντως ἐρεῖτέ μοι τὴν παραβολὴν ταύτην· ἰατρέ, θεράπευσον σεαυτόν· ὅσα ἠκούσαμεν γενόμενα ἐν τῇ Καπερναούμ, ποίησον καὶ ὧδε ἐν τῇ πατρίδι σου. Εἶπε δέ· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς προφήτης δεκτός ἐστιν ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ. Ἐπ᾿ ἀληθείας δὲ λέγω ὑμῖν, πολλαὶ χῆραι ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις Ἠλιοὺ ἐν τῷ Ἰσραήλ, ὅτε ἐκλείσθη ὁ οὐρανὸς ἐπὶ ἔτη τρία καὶ μῆνας ἕξ, ὡς ἐγένετο λιμὸς μέγας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν, καὶ πρὸς οὐδεμίαν αὐτῶν ἐπέμφθη Ἠλίας εἰ μὴ εἰς Σάρεπτα τῆς Σιδωνίας πρὸς γυναῖκα χήραν. Καὶ πολλοὶ λεπροὶ ἦσαν ἐπὶ Ἐλισαίου τοῦ προφήτου ἐν τῷ Ἰσραήλ, καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ἐκαθαρίσθη εἰ μὴ Νεεμὰν ὁ Σύρος. Καὶ ἐπλήσθησαν πάντες θυμοῦ ἐν τῇ συναγωγῇ ἀκούοντες ταῦτα, καὶ ἀναστάντες ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω τῆς πόλεως καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἕως ὀφρύος τοῦ ὄρους, ἐφ᾿ οὗ ἡ πόλις αὐτῶν ᾠκοδόμητο, εἰς τὸ κατακρημνίσαι αὐτόν. Αὐτὸς δὲ διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν ἐπορεύετο.


Δόξα.
Ταῖς τοῦ σοῦ Προφήτου πρεσβείαις, ᾿Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τά πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καί νῦν.
Ταἷς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τά πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.


Στίχος. ᾿Ελεῆμον, ἐλέησόν με, ὁ Θεός…
Προσόμοιον.
Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.

Ὄργανον θεόπνευστον τῆς τοῦ Θεοῦ εὐσπλαγχνίας, Ἠλιού θεσπέσιε, Ἰεζάβελ ἄνασσαν ἀνομήσασαν καί αὐτῆς σύνευνον Ἀχαάβ ἐλέγξας σκευωρίαν ἀπεκάλυψας αὐτῶν παμμίαρον, ὅτι Ναβουθαί οὗτοι ἔκτειναν· Ἔλισσαιέ συνέστιε καί τῶν προφητῶν ἀκροθίνιον, μή οὖν ἐπιτρέψῃς ἐλθεῖν ὡς εἰς ἐκείνους ἡ ὀργή Θεοῦ κἀμοί, τῷ ἱκέτῃ σου, τῷ παρανομήσαντι.

Σῶσον, ὁ Θεός, τόν λαόν Σου..

᾿Ωδή ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς ᾿Ιουδαίας.

Ἡλιού, Ιορδάνου, μηλωτῇ σου τῇ θείᾳ τον ῥοῦν διέσχισας δεικνύων τήν σήν χάριν, ἥν νῦν καί ἐξαιτοῦμαι ὁ πολύτλας ἱκέτης σου, ἵνα τήν βίβλον πολλῶν ἀνομιῶν μου σχίσω.

Λεπτοτάτη ἐν αὔρᾳ τόν Θεόν ἠξιώθης ἰδεῖν, πανόλρβιε· διό σε ἱκετεύω τό πάχος τοῦ νοός μου σαῖς εὐχαῖς καταλέπτυνον, ὅπως ἐν πόλῳ κἀγώ θεάσωμαι τόν Κτίστην.

Ἰορδάνεια ῥεῖθρα διαῤῥήξας ὡς πάλαι Μωσῆς τήν θάλασσαν τήν Ἐρυθράν, μεσῖτα πανσθενουργέ πρός Κτίστην τοῦ λαοῦ, χάριν εἴληφας διαῤῥηγνύειν δεσμούς ἡμῶν τῆς ἁμαρτίας.

Θεοτοκίον.
Οὐρανίου λειμῶνος ὁλομύριστον κρίνον, Κυρία Δέσποινα, ψυχήν μου τήν δυσώδη ὀσμαῖς τῶν σῶν χαρίτων τῶν πολλῶν εὐωδίασον ἡδυτερπεῖς ἀρετῶν δεικνύουσά μοι τρίβους.


᾿Ωδή η. Τόν Βασιλέα.
‘΄Υψόθεν δεῖξον ἡμῖν ὁδοῦς μετανοίας, ᾿Ηλιού, οὐρανόφρον προφῆτα, βίου ἁμαρτίας ἀχλύν διασκεδάζων.

Θεόν δυσώπει παραπτωμάτων μοι λύσιν, Ἢλιού, δοῦναι σέ τῷ ὑμνοῦντι ὥσπερ τῶν ἀῤῥήτων ἐπόπτην μυστηρίων.

Ἔλαβεν ἅρμα πυρός πρός ὕψος, Θεσβῖτα πνευματέμφορε, σέ, ἵνα πάντας πρός Θεόν ἐπαίρῃς τούς σέ ἀνευφημοῦντας.

Θεοτοκίον
Σκανδάλων πάντων τῶν ἐν τῷ βίῳ με ῥῦσαι ὡς προστάτις θερμός σῶν προσφύγων, Μῆτερ τοῦ Ὑψίστου, ὑπέρδεδοξασμένη.


᾿Ωδή θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
Βοῶμέν σοι, προφῆτα, αἰσχύνης τῆς μελλούσης ῥῦσαι ἡμᾶς, Ἠλιού θεοπρόβλητε, ὁ ἱερεῖς θανατώσας αἰσχύνης ἅπαντας.

Ἰσχύω ταῖς λιταῖς σου κράτος τοῦ Βελίαρ καταπατεῖν, Ἤλιού· ὅθεν κράζω σοι Χαῖρε, καμψάκης ἐλαίου ὁ ἀδαπάνητος.

Τῶν προφητῶν ἀκραίμων, Ἠλιού, μή παύσῃ ὑπέρ ἡμῶν δυσωπεῖν τόν Παντάνακτα, ἵνα ἡσύχιον βίον ἐν γῇ διάγωμεν.

Ἀνάκτων ἀνομούντων ἔργα διελέγξας και κατοικτίρων λαόν ἀπολλύμενον, πρός ἀτραπούς εὐσπλαγχνίας σύ με κατεύθυνον.

Θεοτοκίον
Χριστιανῶν προστάτις, Κεχαριτωμένη, τοῖς σοί προστρέχουσι βίου διόρθωσιν δίδου εὐχαῖς σου καί ἔργων ἀνόμων ἄφεσιν.


Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον σὲ μεγαλύνομεν.

καί τά παρόντα Μεγαλυνάρια.
Ζήλῳ πυρπολούμενος θεϊκῷ ἤλεγξας εὐτόλμως ἀνομήσαντας βασιλεῖς, ᾿Ηλιού, καί φλόγας κατήγαγες ὑψόθεν πυρός ἀπανθρακῶσαι τούς δυσσεβήσαντας.

Χαίροις, ἐργαστήριον προσευχῆς, Ἠλιού θεσβῖτα, ὁ συστείλας τῶν οὐρανῶν τάς νεφέλας πάλαι καί γῆν καταξηράνας ἀλλ᾽ αὖθις ὄμβρους δώσας γῇ διά λόγων σου.

Ηὔξησας τό ἄλευρον σοῖς εὐχαῖς λοιδορούσης χήρας ξενιζούσης σε, Ἠλιού, καί κενόν καμψάκην ἐπλήρωσας ἐλαίου ἐν Σαρεφθᾶ τῇ κώμῃ ταύτης σῇ χάριτι.

Χαίροις, πνευματέμφορε Ἠλιού, πρόδρομε δευτέρας παρουσίας τοῦ Ἰησοῦ, χαίροις, Ἰορδάνου τόν ῥοῦν ὁ διαῤῥήξας διά τῆς μηλωτῆς σου, ἔνθεε ἄνθρωπε.

Χαίροις, εὐσπλαγχνίας ὁ θησαυρός, Ἠλιού, θαυμάτων ὁ ἀστείρευτος ποταμός, χαίροις, ὃ τήν δόξαν ἐν ὄρει Θαβωρίῳ ἰδὼν τοῦ Ζωοδότου ὄμμασι θείοις σου.

Σκέπε τούς τελοῦντας πανευλαβῶς τήν σεπτήν σοὺ μνήμην, προφητόφθογγε Ἠλιού, καί παράσχου πᾶσιν ἡμῖν πρός σωτηρίαν τά πρόσφορα εὐχαῖς σου πρός τόν Παντάνακτα.

Πᾶσαι τῶν ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες, μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς.


Τὸ Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί...

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

καί τά Τροπάρια ταῦτα. Ἦχος πλ. β΄.
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, πάσης γάρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην Σοι τήν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοί  προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα.
Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπί Σοί γάρ πεποίθαμεν. Μή ὀργισθῆς ἡμῖν σφόδρα, μηδέ μνησθῆς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Ἀλλ’ ἐπίβλεψον καί νῦν  ὡς  εὔσπλαχνος καί λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Σύ γάρ εἶ Θεός ἡμῶν καί ἡμεῖς λαός Σου, πάντες ἔργα χειρῶν Σου  καί  τό  ὄνομά Σου ἐπικεκλήμεθα.

Καί νῦν.
Τῆς εὐσπλαχνίας τήν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς Σέ μή ἀστοχήσομεν, ῥυσθείημεν διά Σοῦ τῶν  περιστάσεων· Σύ γάρ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν Χριστιανῶν.


καί τό Ἀπολυτίκιον.
Ἦχος  δ΄. Ταχύ προκατάλαβε.

Ὁ ἔνσαρκος ἄγγελος, τῶν προφητῶν ἡ κρηπίς, ὁ δεύτερος Πρόδρομος τῆς παρουσίας Χριστοῦ, Ἠλίας ὁ ἔνδοξος, ἄνωθεν καταπέμψας, Ἐλισαίω τήν χάριν, νόσους ἀποδιώκει
καί λεπρούς καθαρίζει διό καί τοῖς τιμῶσιν αὐτόν βρύει ἰάματα.

Ἕτερον.
Ἦχος πλ. α΄. Τόν συνάναρχον Λόγον.

Ἀπολαύσας Κυρίου τό φῶς τό ἄκτιστον ἐν τῷ Θαβώρ, διφρηλάτα τῶν οὐρανῶν, Ἠλιού, προσευχῆς ἀδειαλείτττου ἐργαστήριον, εἴληφας χάριν δαψιλῆ ἱκετεύειν τόν Χριστόν διδόναι ἡμῖν εἰρήνην καί κατιδεῖν ἀξιῶσαι ἡμᾶς τό κάλλος τοῦ προσώπου Αὐτοῦ.

Ἔκτενής καί Ἀπόλυσις, μεθ᾽ ἥν ψάλλομεν τό ἑξῆς.

Ἦχος β΄. Ὅτε ἐκ τοῦ Ξύλου.

Πάντας τούς προστρέχοντας θερμῶς, μάκαρ Ἠλιού, διφρηλάτα, ταῖς σαῖς ἀόκνοις λιταῖς καί ἀεί τήν μνήμην σου ἐν ὕμνοις μέλπουσιν ἀδικίας ἀπάλλαξον ἐκ πάσης καί νόσων λοιμικῶν διάσωσον σῇ θείᾳ χάριτι· ἔχεις γάρ πολλήν ποῤῥησίαν πρός Θεόν, ὡς ἐν Θαβωρίῳ δόξαν κατιδῶν Αὐτοῦ τήν ἔκπαγλον.

Δέσποινα πρόσδεξαι τᾶς δεήσεις τῶν δούλων Σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου, εἰς Σέ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην Σου.

Δι’ ευχῶν τῶν 'Αγίων Πατέρων ἠμῶν.
Κύριε Ίησοῦ Χριστέ ό Θεός ἠμῶν έλέησον ἠμᾶς.
’Αμήν.

Δίστιχον·

Προσευχῆς ἀσιγήτου δεῖξον ταμεῖον, Ἠλιού,
Χαραλάμπη, τόν πρόσφυγά σου.


_________________
Η Δύναμη του Κυρίου μας Ημών Ιησού Χριστού και όλων των Αγίων ας είναι μαζί μας Πάντοτε!!!!
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης