Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώργος
Γιώργος
Author
Αριθμός μηνυμάτων : 1634
https://www.proseyxi.com

Παρακλητικός κανών Αγίου Ιωάννη του Ρώσου Empty Παρακλητικός κανών Αγίου Ιωάννη του Ρώσου

Την / Το Κυρ Νοε 18, 2012 10:55 am
Φήμη μηνύματος : 100% (2 ψήφοι)
ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ

Ποίημα ΔΑΝΙΗΛ Μοναχού

Παρακλητικός κανών Αγίου Ιωάννη του Ρώσου Ioanni11

Εΰλογήσαντος τοϋ ίερέως άρχόμεθα άναγινώσκοντες τον ΡΜΒ' (142) Ψαλμόν.
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σού καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου, ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν ἔπ ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν σου ἄπ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί  σοῖ ἤλπισα γνώρισον μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μού ἐξελού μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μού τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ, ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχ. α´. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β'. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτοῦς.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ'. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Ἤχος δ΄ πρὸς τὸ Τἠ Θεοτόκο ἐκτενῶς.
Τώ Ιωάννη οι πιστοί νΰν προσδράμωμεν, οί έν δεινοΐς καί συμφοραις, και προσπέσωμεν, έν εύσεβεία κράζοντες, έκ βάθους ψυχής Όσιε, βοήθησον, έφ’ ήμίν σοΐς ικέταις, πρόφθασον και λύτρωσαι τής παρούσης άνάγκης μη παραβλέψης δέησιν οίκτράν τών προσφευγόντων τή σκέπη σου, "Αγιε.

Δόξα. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Οὐ σιωπήσομέν ποτε Θεοτόκε, τὰς δυναστείας Σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι, εἰμὴ γὰρ Σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δὲ διεφύλαξεν, ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ Σοῦ, Σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ὁ Ν΄ (50) Ψαλμός.
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

Καὶ ο Κανῶν.

Ωδή α΄ 'Ήχος πλ. δ΄.'Υγράν διοδεύσας.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.
Δειναίς πιεζόμενος συμφοραϊς, προς σέ έπιρρίπτω, και τό σώμα και τήν ψυχήν δεόμενος σοΰ, όσιε Πάτερ, έκ λυπηρών και δεινών με λυτρώσασθαι.

Σαρκός με τοΰ κλύδωνος προσβολή, μάκαρ Ιωάννη, έκταράττει διηνεκώς, είρήνευσον Πάτερ, τή γαλήνη, ταΐς τοΰ Θεοΰ συμπαθέσι πρεσβείαις σου.

Δαιμόνων τα στίφη τά πονηρά, καταπολεμοΰσι, τον σον δοΰλον άνηλεώς· κατάλυσον τούτους τή δυνάμει, τή τοΰ Σταυρού φιλανθρώποις πρεσβείαις σου.
Θεοτόκιον.
Παρθένε, ή πύλη ή τού Θεού, άνοιξών μοι πύλην, ευσπλαχνίας και έκ πυλών, τής θανατηφόρου αμαρτίας, τή μητρική παρρησία σου ρύσαί με.


Ὠδή γ'. Ουρανίας ἀψίδος.
Πονηρίας άνθρώπων οδυνηρών πάντοτε, άπειλάς πνεόντων δυσφήμως, σύ με διάσωσον, την αυτών θηριώδη μανίαν διασκεδάσας, ευσεβών το στήριγμα, Πάτερ πανένδοξε.

Εύτρεπίσας πανσόφως τό τής ψυχής οίκημα, καί διαφερόντως κοσμήσας θεομακάριστε, χάριν τοΰ Πνεύματος είσδεδεγμένος ώράθης, καί φωτός πληρέστατος, ώς στύλος πύρινος.

Θεοτόκιον.
Καθαράς παρθενίας άποπεσών, Πάναγνε, ὄλως έμολύνθην τώ πάθει, τής άσωτίας μου ή τετοκυία κριτήν, άμαρτανόντων άνθρώπων, πάσης κατακρίσεως, Παρθένε, σώσόν με.


Διάσωσον άπο κινδύνων τούς δούλους σου, Θεοφόρε, τούς έν πίστει είλικρινεϊ προς Σε καταφεύγοντας, ώς έτοιμον βοηθόν έν άνάγκαις.

Επίβλεψον έν εύμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε, έπι τήν έμήν χαλεπήν τοΰ σώματος κάκωσιν, και ίασαι τής ψυχής μου τό άλγος.


Αῖτησις καὶ τὸ Κάθισμα.
Ήχος β΄Τα άνω ζητῶν.

Προστάτης θερμός και πύργος άπροσμάχητος, έδείχθης, σοφέ, τοΐς πίστει έκβοώσί σοι, και σεπτώς κραυγάζουν, Θεοφόρε Ιωάννη, πρόφθασον και έκ κινδύνων λύτρωσαι ημάς, άε'ι τή Τριάδι παριστάμενος.


'Ωδή δ΄. 'Εισακήκοα Κύριε.
Ιαμάτων χαρίσματα, τώ σεπτώ τεμένει σου οί προσφεύγοντες, άρυόμεθα ευφρόσυνα, και δοξάζομέν σε θαυματόβρυτε.

Καππαδόκων συστήματα, και τών Προκοπέων πλήθη τα ευλαβή, άντιλήπτορα γινώσκουσι, και προστάτην πάντες εύφημοΰσί σε.

Διαβάς άνδρικώτατα, νέφος τής σαρκός σου διά τής πράξεως, είσω γέγονας άοίδιμε, του φωτός τού θείου, ώς έπόθησας.

Θεοτόκιον.
Οϊκος γέγονας, άχραντε, τού Θεοΰ τών όλων ώς Αειπάρθενος οίκον οθεν με άνάδειξον, άρετών ένθεων, θεία χάριτι.


Ωδή ε΄Φώτισον ημάς.
Φρούρησον ήμάς ταΐς πρεσβείαις σου, μακάριε, καί τώ βραχίονί σου τώ κραταιώ, πικρούς δαίμονας κατάβαλε, ύπερθαύμαστε.

Δώρησαι ήμίν, την υγείαν δεομένοις σου, και τής ψυχής και τού σώματος αεί, και την μυροπνοον ρώσιν, πάτερ πανόλβιε.

'Ιασαι λαόν προσδραμόντα σοι, θαυμάσιε και λοιμικής νόσου και πυρετών, και άλγηδονων παντοίων όλως διάσωσον.

Θεοτόκιον.
Χαίρει έπι σοί, Θεοτόκε, κτίσις άπασα, τών Αγγέλων τα συστήματα, και τών ανθρώπων γλώσσαι πάσαι δοξάζουσι.


Ωδή στ΄Την δέησιν εκχεώ.
Θαυμάτων σε θησαυρόν έπίσταμαι, και πηγην τών άγαθών, Ιωάννη αρρωστιών, ίατρεύοντα πάθη, και ένεργείας δαιμόνων έλαύνοντα και δέομαι σωθήναι νύν, έκ φθοράς με κακών, χαριτώνυμε.

Προστάτην σε τών πτωχών κηρύττομεν, και φρουρόν Καππαδοκίας άπάσης, τών πειρασμών διαλύοντα οχλον, και δυσσεβών έπηρείας διώκοντα και πάντας νύν τούς εύσεβεΐς, τών δεινών λυτρωθήναι δεόμεθα.

Λιμένα σε έν κινδύνοις εχομεν, και έν θλίψεσι προστάτην, παμμάκαρ, και παντελή συμφορών σωτηρίαν, και ποταμόν δωρεών άνεξάντλητον, και βρύσιν ευεργεσιών, και πηγήν ιαμάτων άένναον.

Θεοτόκιον.
Αγκάλαις σου και μαστοΐς, ώ Δέσποινα, τώ Υίώ σου μεσιτεύουσι δεΐξον, σοΐς τέκνοις τά έκείνου Παρθένε, σταυρόν και λόγχην και σπόγγον και κάλαμον, ούτως δι’ ιλέωσον αυτόν, έφ’ ήμϊν τοΐς πολλά άμαρτήσασι.


Διάσωσον άπό κινδύνων τούς δούλους, άθλοφόρε, τούς έν πίστει είλικρινεΐ προς σε καταφεύγοντας, ώς έτοιμον βοηθόν έν άνάγκαις.

Άχραντε, ή διά λόγου τον Λόγον άνερμηνεύτως, επ’ εσχάτων τών ήμερων τεκούσα δυσώπησον, ώς έχουσα μητρικήν παρρησίαν.


Αῖτησις καί τὸ Κοντάκιον. Ήχος β΄.
Προστασία τών χριστιανών άκαταίσχυντε, μεσιτεία πρός τον Ποιητήν άμετάθετε, μή παρίδης αμαρτωλών δεήσεων φωνάς, άλλα πρόφθασον ώς άγαθή, εις τήν βοήθειαν ήμών, τών πιστώς κραυγαζόντων σοι- Τάχυνον εις πρεσβείαν, και σπεΰσον εις ικεσίαν, ή προστατεύουσα άεί, Θεοτόκε τών τιμώντων σε.

Και ευθύς το προκείμενο
Τίμιος έναντίον Κυρίου ό θάνατος τού οσίου αυτού.

Ευαγγέλιον Εκ του κατά Λουκάν (Κεφ.6,17-23)

Τώ καιρώ έκείνω εστη ό Ιησούς έπί τόπου πεδινού και οχλος μαθητών αυτού και πλήθος πολύ τού λαού άπο πάσης τής Ίουδαίας και Ιερουσαλήμ και τής παραλίου Τύρου και Σιδώνος· οΐ ήλθον άκούσαι αυτού και ίαθήναι άπο τών νόσων αυτών, και οί όχλούμενοι υπό πνευμάτων άκαθάρτων, και έθεραπεύοντο. Και πάς ό οχλος έζήτει άπτεσθαι αυτού, ότι δύναμις παρ’ αύτού έξήρχετο και ίάτο πάντας. Και αυτός έπάρας τούς οφθαλμούς αύτού εις τούς μαθητάς αύτού ελεγε Μακάριοι οί πτωχο'ι ότι ύμετέρα έστ'ιν ή βασιλεία τού Θεού. Μακάριοι οί πεινώντες νύν ότι χορτασθήσεσθε. Μακάριοι οί κλαίοντες νύν ότι γελάσετε. Μακάριοί έστε όταν μισήσωσιν ύμάς οί άνθρωποι, καί όταν άφορίσωσιν ύμάς καί όνειδίσωσι καί έκβάλωσι τό ονομα ύμών ώς πονηρόν ένεκα τού υιού τού άνθρώπου. Χαίρετε έν έκείνη τή ήμερα καί σκιρτήσατε ιδού γάρ ό μισθός ύμών πολύς έν τώ ούρανώ.

Δόξα.
Ταις του Οσίου πρεσβείαις, Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων.

Καὶ νῦν.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων.


Ελεήμον,ελέησον με ο Θεός.....
Ἤχος β΄Όλην ἀποθέμενοι.

Μή άποστερήσης με, τής σής θερμής προστασίας, Ιωάννη όσιε, άλλα θραύσον δέομαι τή ισχύι σου, θράση τά άνίσχυρα, και τά τοξεύματα, τών δαιμόνων τά άνέλπιστα νόσων άπάλλαξον, και πειρατηρίων και θλίψεων, και πάντας έλευθέρωσον, τών σατανικών έπιθέσεων ϊνα σε γεραίρω, και πόθω άνυμνώ καί προσκυνώ, και μεγαλύνω σου, "Αγιε, έργα τά θεάρεστα.

Σώσον ο Θεός τον λαό σου.......

'Ωδή ζ΄. Οι εκ της Ιουδαίας.

Τήν ψυχήν θυμηδίας, και χαράς άπάσης άνάδειξόν έμπλεω, θεόφρον Ιωάννη, τών σέ θερμώς ύμνούντων, και βοάν άε'ι δίδαξον ό τών Πατέρων ήμών Θεός ευλογητός εΐ.

Λαμπρυνθεις τώ σώ πάθει, σκοτισθέντα με άμαρτήμασι λάμπρυνον, τον πόθω προσιόντα, τώ σώ σεπτώ λειψάνω, και κραυγάζειν άξίωσον ό τών Πατέρων ήμώιν Θεός ευλογητός εΐ.

Πειρασμών και κινδύνων, και ανάγκης και θλίψεως έλευθέρωσον, και βλάβης τών δαιμόνων, τούς σή σεπτή θαρρούντας, και έν πίστει κραυγάζοντας τών Πατέρων ήμών Θεός εύλογητός εΐ.

Θεοτόκιον
Τών άνθρώπων ό πλάστης, έν γαστρί σου σκηνώσας, θεοχαρίτωτε, απάντων προστασίαν, τών ζάλαις κλονουμένων, και βοωντων άξίωσον ό τών Πατέρων ήμών Θεός εύλογητός εΐ.


Ωδή η΄Τον βασιλέα των ουρανών.
Τοίς ποντουμένοις βιωτικαΐς τρικυμιαις, χεΐρα δίδου, παμμάκαρ, ύμνούσι, και ύπερυψούσι Χρίστον εις τούς αιώνας.

Τώ σών λειψάνων τών εύαγών άπτομένους, εύωδίας πλήρωσον θείας, Κύριον ύμνούντες πιστώς εις τούς αιώνας.

Τούς δεομένους έκτενώς, Θεοφόρε, και τήν χάριν αιτούντας προσδέχου, και δοξολογούντας Θεον εις τούς αιώνας.

Θεοτόκιον.
Τών μολυσμάτων μου τήν καρδίαν, Παρθένε, μετανοίας καθάρισον νίπτροις, ίνα σε δοξάζω εις πάντας τούς αιώνας.


Ὠδή θ'. Κυρίως Θεοτόκον.
Αστέρα, Ιωάννη, σέ σημειοφόρον όμολογούμεν ήμΐν φώς αύγάζοντα, οι εύσεβεΐς όρθοδόξως Χριστώ λατρεύοντες.

'Εν σάλω θεοφόρε, τοίς κυματουμένοις, πολλών κακών σοΐς ίκέταις βοήθησον, διασκεδάζων τά βέλη τού πολεμήτορος.

Τήν δέησίν μου δέξαι, τού ταπεινωθέντος και χαλεπών, θεοφόρε, κακώσεων, και άμαρτίαις με λύτρωσαι.

Θεοτόκιον.
Ελπίδα σωτηρίας, τών έκπεπτωκότων αί γενεαί, Θεοτόκε, γινώσκουσαι, διά παντός όμοφρόνως σε μακαρίζουσιν.


Εῖτα ἀσπαζομένων τῶν προσκυνητῶν το του Οσίου λείψανον, ψάλλομεν τα παρόντα πρὸς το.
Πάσαι των Αγγέλων αι στρατιαί.

Ἄξιον ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν Σε τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί  παναμώμητον καί μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ καί  ἐνδοξοτέραν  ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ· τήν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν, τήν  ὄντως Θεοτόκον Σέ μεγαλύνομεν.

Καὶ τὰ παρόντα Μεγαλυνάρια,
Τούς συναθροισθέντας το σώ ναό, άοράτων πάντας, όρατών τε έπιβουλής, ημάς τυραννούντων δεόμεθα ρυσθήναι, υπό τήν σήν αιγίδα θερμώς προσφεύγοντας.

Τά πεπυρωμένα βέλη εχθρού, βροτοκτόνου, πάτερ, άπομάκρυνον άφ’ ήμών, ταΐς πρός τήν Τριάδα, θερμαΐς σου ίκεσίαις, όπως ρυσθέντες τούτων, σέ μεγαλύνωμεν.

Τόν άστέρα πάντες τον φαεινόν, τον έκ Προκοπίου, άπαστράψαντα νοητώς, οσίων τό κλέος, και Καππαδόκων δόξαν, τον θειον Ίωάνην ύμνοις τιμήσωμεν.

Αίτησαι ειρήνην παρά θεού, πνευμάτων γαλήνην, μέχρι τέλους ύπομονήν ψυχών σωτηρίαν, ήμίν τοίς σοΐς ίκέταις, τοΐς εύφημούσι πόθω τά σά θαυμάσια.

Πάσαι τών Αγγέλων αί στρατιαί, Πρόδρομε Κυ ριου, Αποστόλων ή δωδεκάς, οί "Αγιοι πάντες μετά τής Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εις τό σωθήναι ήμάς.

Τὸ Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί...

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

καί τά Τροπάρια ταῦτα. Ἦχος πλ. β΄.
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, πάσης γάρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην Σοι τήν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοί  προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα.
Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπί Σοί γάρ πεποίθαμεν. Μή ὀργισθῆς ἡμῖν σφόδρα, μηδέ μνησθῆς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Ἀλλ’ ἐπίβλεψον καί νῦν  ὡς  εὔσπλαχνος καί λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Σύ γάρ εἶ Θεός ἡμῶν καί ἡμεῖς λαός Σου, πάντες ἔργα χειρῶν Σου  καί  τό  ὄνομά Σου ἐπικεκλήμεθα.

Καί νῦν.
Τῆς εὐσπλαχνίας τήν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς Σέ μή ἀστοχήσομεν, ῥυσθείημεν διά Σοῦ τῶν  περιστάσεων· Σύ γάρ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν Χριστιανῶν.

Απολυτίκιον Οσίου. Ἤχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Εκ γης ό καλέσας σε, πρός ούρανίους Μονάς, τηρεί και μετά θάνατον άδιαλώβητον τό σκήνος Σου 'Όσιε. Σύ γάρ έν τή Άσία ώς αιχμάλωτος ήχθης, ένθα και ώκειώθης τώ Χριστώ Ιωάννη. Αύτον ούν ικέτευε, σωθήναι τάς ψυχάς ήμών.

Ἐκτενὴς καὶ Ἀπόλυσις, μεθ' ἣν ψάλλομεν τα ἑξῆς

Ἤχος β'. ΄Ότε ἐκ του ξύλου σε νεκρόν.

Δευτε προσκυνησωμεν, πιστοί, και μετ ευλαβείας και πόθου κατασπαζόμενοι, λείψανον περίσεπτον και πανυπέρτιμον, Ίωάννου θεόφρονος, άγνίσωμεν χείλη, ομματα και μέτωπα, και ίκετεύσωμεν, οπως και ήμάς άξιώση, τέλους σωτηρίου και θείου, ταΐς αύτοΰ προς Κύριον δεήσεσιν.

Άνω τών Αγγέλων τοίς χοροίς, καί τών άθλοφόρων τοις δήμοις, ή σή άγια ψυχή, τέρπεται μακάριε, και συναγάλλεταΐ και οσίων τοίς πλήθεσι, χοροίς προφητών τε, καί ιεραρχών ομού τοίς θείοις τάγμασι κάτω δέ το πάνσεπτον σώμα, ύμνοις καί ώδαΐς έπαξίως, ύφ’ ήμών τιμώμενον δοξάζεται

Δέσποινα πρόσδεξαι τάς δεήσεις τῶν δούλων σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ. φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.


Δι’ ευχών τών 'Αγίων Πατέρων ημών.
Κύριε Ίησοΰ Χριστέ ό Θεός ημών έλέησον ημάς.
’Αμήν.


Παρακλητικός κανών Αγίου Ιωάννη του Ρώσου Rossos10

_________________
Η Δύναμη του Κυρίου μας Ημών Ιησού Χριστού και όλων των Αγίων ας είναι μαζί μας Πάντοτε!!!!
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης