Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώργος
Γιώργος
Author
Αριθμός μηνυμάτων : 1752
https://www.proseyxi.com

Παρακλητικός Κανών εις τον Άγιον Ένδοξον Απόστολον Βαρνάβα Empty Παρακλητικός Κανών εις τον Άγιον Ένδοξον Απόστολον Βαρνάβα

Την / Το Σαβ Νοε 23, 2019 2:49 pm
Παρακλητικός Κανών εις τον Άγιον Ένδοξον Απόστολον Βαρνάβα

Ποίημα Δρos Χαραλάμπους Μ. Μπούσια
Μ. Υμνογράφου της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας

Παρακλητικός Κανών εις τον Άγιον Ένδοξον Απόστολον Βαρνάβα Varnav10
Εορτάζετε 11 Ἰουνίου.

Εΰλογήσαντος τοϋ ίερέως άρχόμεθα άναγινώσκοντες τον ΡΜΒ' (142) Ψαλμόν.
Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ Σου, εἰσάκουσον μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ Σου καὶ μὴ εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου Σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν Σου, πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου. Ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς, ὡς νεκρούς αἰῶνος καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμέ τό πνεῦμα μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις Σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν Σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρός Σέ τάς χείρας μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός Σοι. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμα μου. Μὴ ἀποστρέψης τό πρόσωπόν Σου ἀπ’ ἐμοῦ καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μου τό πρωΐ τό ἔλεός Σου, ὅτι ἐπὶ Σοί ἤλπισα. Γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδόν ἐν ἧ πορεύσομαι, ὅτι πρός Σέ ἦρα τὴν ψυχήν μου. Ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, πρός Σέ κατέφυγον, δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τό θέλημά Σου, ὅτι Σύ εἶ ὁ Θεός μου. Τό Πνεῦμα Σου τό ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός Σου, Κύριε, ζήσεις με. Ἐν τῇ δικαιοσύνῃ Σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου καὶ ἐν τῷ ἐλέει Σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου. Καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλος Σου εἰμί.

Θεός Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος ἅ΄. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίω, καί ἐπικαλεῖσθε τό ὄνομα τό ἅγιον αὐτοῦ.
Θεός Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχ. β’. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με καὶ τό ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.
Θεός Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχ. γ’. Παρά Κυρίου ἐγένετο αὕτη καὶ ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεός Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Εἶτα τὰ παρόντα Τροπάρια˙

Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωϑεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Σημειοφόρε χριστοκῆρυξ Βαρνάβα, τοῦ ϑείου Παύλου συνεργὲ καὶ Κυπρίων
ἐπόπτα, φύλαξ ἄγρυπνε, φρουρέ, ἰατρὲ καὶ εἰρήνης πρόμαχε, τοὺς πιστῶς προσκυνοῦντας τάφον σου τὸν πάνσεπτον καὶ ϑερμῶς αἰτουμένους τὰ σὰς λιτὰς κινδύνων χαλεπῶν καὶ κατωδύνων κακώσεων λύτρωσαι.

Δόξα. Τὸ αὐτό. Καὶ νῦν.
0ὑ σιωπήσομέν ποτε, Θεοτόκε, τὰς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι. Εἰ μὴ γὰρ σὺ προΐστασο πρεσδεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δὲ διεφύλαξεν ἕως νῦν ἐλευϑέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν, Δέσποινα, ἐκ σοῦ· σοὺς γὰρ δούλους σῴζεις ἀεὶ ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ὁ Ν΄ (50) Ψαλμός.
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

καὶ ὁ Κανών, οὗ ἡ ᾿Ακροστιχίς:
«Βαρνάθα ᾿Απόστολε, δοήϑει μοι ἐν δίῳ. Χ.Μ.»

Ὠδὴ α΄. Ὑγρὰν διοδεύσας.

Βαρνάβα, Κυπρίων φωταγωγέ, συνέκδημε Παύλου, χριστοκῆρυξ ϑεοσεβὲς καὶ χάριτος σκήνωμα, βοήϑει τοῖς εὐλαβῶς προσκυνοῦσι τὸν τάφον σου.

Ἀπόστολε πάνσοφε, ἀσινεῖς συντήρει μανίας σοὺς ἱκέτας τοῦ δυσμενοῦς, Βαρνάβα, τοὺς σπεύδοντας ἐν πίστει σῇ ἀρωγῇ τῇ ἑτοίμῃ ἑκάστοτε.

Ρανίδας ἀπόσμηξον τῶν πολλῶν δακρύων, Βαρνάβα, μανδηλίῳ σῶν προσευχῶν πρὸς Κύριον, νῦν τῶν προφερόντων ἐν κατανύξει σὸν πάνσεπτον ὄνομα.

Θεοτοκίον.
Νηκἴτορας δεῖξον ἐν πειρασμοῖς τοὺς σὲ ἀνυμνοῦντας, Θεοτόκε, διηνεκῶς καὶ πάντας ψυχῆς ἐν ταπεινώσει τῇ πανιέρῳ σου σκέπῃ προστρέχοντας.


Ὠδὴ γ΄. Οὐρανίας ἁψῖδος.
Ἀποστόλων φαιδρότης, περικλεὲς καύχημα Κύπρου Ἐκκλησίας, Βαρνάβα, ταύτην σῇ χάριτι ὁμοφρονοῦσαν ἀεὶ καὶ εἰρηνεύουσαν τήρει σὲ ὡς ϑεῖον φύλακα
τὴν μεγαλύνουσαν.

Βοηθός μοι ἐν βίῳ καὶ ἀρωγὸς τάχιστος ἴσϑι, ἐκβοῶ σοι, Βαρνάβα, ὁ πολυδύστηνος, ἵνα καλῶς ἀτραπὸν τῆς ἀρετῆς διοδεύσω βάκτρῳ στηριζόμενος τῆς προστασίας σου.

Ἀγιάζων μὴ παύσῃ τοὺς σοὶ πιστῶς σπεύδοντας καὶ ἐπιστηρίζων, Βαρνάβα, τοὺς ἀνυμνοῦντάς σε ὡς ϑαυμασίων πηγὴν καὶ ἀκεσώδυνον κρήνην, ἅπασιν ἰάσεων
νάματα ὀλύζουσαν.

Θεοτοκίον.
Ἀγλαὴ Θεοτόκε, χριστιανῶν καύχημα, Κεχαριτωμένη Παρϑένε, παῖδας διάσωσον ἡμῶν ἐχϑροῦ ἐνεδρῶν καὶ πολυπλόκων παγίδων καὶ αὐτοῖς ϑεώσεως τρίβον ὑπόδειξον.


Περίσκεπε καὶ περιφρούρει ἐν βίῳ τοὺς σὲ τιμῶντας καὶ τὸν τάφον σου τὸν σεπτὸν ἀσπάσασϑαι σπεύδοντας, Βαρνάβα, ὡράϊσμα μέγα Κύπρου.

Ἐπιβλεψον, ἐν εὐμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπί τήν ἐμήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν, καί ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τό ἄλγος.


Αἴτησις καὶ τὸ Κάϑισμα.
Ἤχος β΄. Πρεσβεία ϑερμή.

Ἀκέστορ ϑερμὲ καὶ ῥῦστα ἑτοιμότατε ἐκ βλάβης ἐχϑροῦ, κινδύνων καὶ στενώσεως
τῶν πιστῶς σπευδόντων σοι, χριστοκῆρυξ Βαρνάβα ϑειότατε, ὑπὲρ ἡμῶν δυσώπει ἐκτενῶς Χριστόν, Οὗ τὴν κλῆσιν ἐμεγάλυνας.


Ὠδὴ δ΄. Εἰσακήκοα, Κύριε.
Ποδηγέτης ἀνύστακτος πρὸς ζωὴν ἀγήρω τῶν προσκυνούντων σου ἴσϑι τάφον τὸν πανίερον ἐν Μονῇ, Βαρνάβα, τῇ ἁγίᾳ σου.

Οὑ παυόμεϑα χάριν σου καϑομολογοῦντες, Βαρνάβα πάνσοφε, χεομένην ἐκ τοῦ τάφου σου εὐωδίας δίκην, συμπαϑέστατε.

Σῇ ἰσχύϊ ἀπέλασον στίφη πολεμίων νῦν κατεχόντων σου τὴν Μονὴν ὡς ὄλβον ἔχουσαν τάφον σου, Βαρνάβα, τὸν πανάγιον.

Θεοτοκίον.
Τὶ χαμαίζηλα πάϑη μου πράῦνον Βαρνάβα ϑερμαῖς ἐντεύξεσι, Θεοτόκε, καὶ κατάστειλον τοῦ νοὸς κινήσεις τὰς ἀτάκτους μου.


Ὠδὴ ε΄. Φώτισον ἡμᾶς.
Ὀμβρισον ἡμῖν ὑετὸν σῆς ἀντιλήψεως τοῖς ὑμνοῦσί σε, Βαρνάβα, ὡς σεπτὸν χριστωνύμων ἀρχιτέκτονα τῆς κλήσεως.

Λὕσον τοὺς δεσμοὺς ἐξαρτήσεως νεότητος σαῖς εὐχαῖς ἐξ ὀλεϑρίων οὐσιῶν, δυσωποῦμέν σε, Βαρνάβα, χαριτόβρυτε.


Ἔμπλησον ἡμᾶς χαρμονῆς, Βαρνάβα, κράζομεν, καὶ ἀπέλασον τῶν ϑλίψεων ἀχλὺν τῶν σπευδόντων τῇ σῇ χάριτι ἀείποτε.

Θεοτοκίον.
Βύϑιον ἐχϑρόν, τὸν ἡμᾶς βυϑίσαι ϑέλοντα εἰς πυϑμένα αἰωνίου κολασμοῦ, Θεοτόκε, σῇ δυνάμει κατασύντριψον.


Ὠδὴ στ΄. Τὴν δέησιν.
Ο ἔνϑεος πρεσβευτὴς πρὸς Κύριον εὐσεβῶν Κυπρίων δήμων, Βαρνάβα, ὡς χριστωνύμων ἁπάντων ἐπόπτης καὶ ἀρωγὸς πέμψον ἄμετρον ἔλεος τοῦ Θεανϑρώπου Ἰησοῦ ἐφ᾽ ἡμᾶς σε τιμῶντας, ᾿Απόστολε.

Ἠγίασας Σαλαμῖνα ῥείϑροις σου, πνευματέμφορε Βαρνάβα, αἱμάτων ἐγκαυχωμένην πανσέπτῳ σου τάφῳ, τῷ ἀναβλύζοντι πᾶσιν ἰάματα ἀσπαζομένοις ἐν ψυχῆς κατανύξει αὐτὸν, χαριτόῤβρυτε.

Θἐμέλιον Ἐκκλησίας ἄσειστον τῆς ἐν Κύπρῳ, ϑεοφόρε Βαρνάβα, τοὺς σοὺς ἱκέτας ἐν πίστει στηρίζων μὴ διαλίπῃς καὶ πᾶσι σὴν εὔνοιαν δεικνύων, ἥνπερ ἀφειδῶς χορηγεῖς εὐσεδέσιν ἀείποτε.

Θεοτοκίον.
Ἐπάκουσον τῶν ἡμῶν δεήσεων καὶ ἑνὶ ἑκάστῳ τάχος παράσχου, ϑεοχαρίτωτε Παρϑενομῆτορ, σεπτοῦ Βαρνάβα ϑερμαῖς παρακλήσεσιν αἰτήσεις τὰς ψυχωφελεῖς καὶ δικαίας, πανύμνητε Δέσποινα.


Περίσκεπε καὶ περιφρούρει ἐν βίῳ τοὺς σὲ τιμῶντας καὶ τὸν τάφον σου τὸν σεπτὸν ἀσπάσασϑαι σπεύδοντας, Βαρνάβα, ὡράϊσμα μέγα Κύπρου.

Ἄχραντε, ἡ διά λόγου τόν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικήν παρρησίαν.


Αἴτησις καὶ τὸ Κοντάκιον.
Ἤχος β΄. Τοῖς τῶν αἱμάτων σου.

Τῶν εὐλαβῶς προσκυνούντων τὸν τάφον σου καὶ δεχομένων εὐχὰς τὰς ἀόκνους σου, πνευματοφόρε Βαρνάβα, ᾿Απόστολε, τοὺς λογισμοὺς τοὺς ἀτάκτους κατάστειλον καὶ πάϑη χαμαίζηλα πράῦΐνον.


Προκείμενον.
Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φϑόγγος Αὐτοῦ καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα Αὐτοῦ.
Στίχος. Οἱ οὐρανοὶ διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δὲ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τὸ στερέωμα.

Εὐαγγέλιον κατὰ Λουκᾶν(Κεφ. 9' 1 -6).

Τᾧ καιρῷ ἐκείνῳ προσκαλεσάμενος ὁ Ἰησοῦς τοὺς δώδεκα μαϑητὰς αὐτοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς δύναμιν καὶ ἐξουσίαν ἐπὶ πάντα τὰ δαιμόνια καὶ νόσους ϑεραπεύειν· καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς κηρύσσειν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ ἰᾶσϑαι τοὺς ἀσϑενοῦντας καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· μηδὲν αἴρετε εἰς τὴν ὁδόν, μήτε ῥάβδους μήτε πήραν μήτε ἄρτον μήτε ἀργύριον μήτε ἀνὰ δύο χιτῶνας ἔχειν· καὶ εἰς ἣν ἂν οἰκίαν εἰσέλϑητε, ἐκεῖ μένετε καὶ ἐκεῖϑεν ἐξέρχεσϑε· καὶ ὅσοι ἐὰν μὴ δέξωνται ὑμᾶς, ἐξερχόμενοι ἀπὸ τῆς πόλεως ἐκείνης καὶ τὸν κονιορτὸν ἀπὸ τῶν ποδῶν ὑμῶν ἀποτινάξατε εἰς μαρτύριον ἐπ᾽ αὐτούς᾽ ἐξερχόμενοι δὲ διήρχοντο κατὰ τὰς κώμας εὐαγγελιζόμενοι καὶ ϑεραπεύοντες πανταχοῦ.

Δόξα.
Ταῖς τοῦ Ἀποστόλου πρεσβείαις Ἐλεῆμον, ἑξάλειψον τά πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καί νῦν.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἑξάλειψον τά πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.


Στίχος: Ἐλεῆμον, ἐλέησον μέ ὁ Θεός
Προσόμοιον.
Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι.

Κύπρου μέγα κλέϊσμα καὶ ἀρωγὲ καὶ προστάτα, χριστοκῆρυξ πάνσοφε, χριστωνύμου κλήσεως τέκτον ἔνϑεε, πάντας τοὺς σπεύδοντας σοῦ τῇ ἐπιπνοίᾳ, ϑείᾳ σκέπῃ τε καὶ χάριτι καὶ σὸν πανίερον τάφον προσκυνοῦντας ἁγίαζε καὶ ῥύου πάσης ϑλίψεως, ἐπηρείας πλάνου ἀλάστορος, νόσου ἀνιάτου, κινδύνων, συμφορῶν καὶ πειρασμῶν ὡς ἀντιλήπτωρ ϑερμότατος τῶν καταφευγόντων σοι.

Σῶσον, ὁ Θεός, τὸν λαόν Σου....

Ὠδὴ ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.

Ἰαμάτων παντοίων ποταμὸς ἀνεδείχϑη ὁ ϑεῖος τάφος σου, ᾿Απόστολε Βαρνάβα, καὶ ϑαυμασίων φρέαρ καταρδεῦον τὰ μύχια ἡμῶν ψυχῶν τῶν πιστῶς αὐτῷ καταφευγόντων.

Μαρτυρίου ἀνύσας, ἀϑλοφόρε Βαρνάβα, τὸ μέγα στάδιον ἐν Σαλαμῖνι Κύπρου κατέλιπες ὡς δῶρον ταύτῃ τάφον τὸν ϑεῖόν σου, προσκυνηταῖς δαψιλῶς ἐκθλύζοντα ἰάσεις.

Οὑρανόϑεν, Βαρνάβα, πρόσφυξί σου βραβεύεις ἰσχὺν καὶ δύναμιν καὶ σϑένος ἐπιδούλων ἐχϑρῶν καταπατῆσαι ἀνομώτατον φρύαγμα, κατακτητών σῆς Μονῆς καὶ σοῦ πανσέπτου τάφου.

Θεοτοκίον.
Ἰλασμὸν τοῖς σοῖς δούλοις, Θεοτόκε Παρϑένε, τὸν ϑεῖον Τόκον σου ἐξαίτει καὶ πταισμάτων τὴν ἄφεσιν πρεσβείαις τοῦ τῆς Κύπρου κοσμήτορος, Βαρνάβα τοῦ ϑαυμαστοῦ, ὑπερευλογημένη.


Ὠδὴ η΄. Τὸν Βασιλέα.
᾿Εξ ὕψους δόξης τῆς ἀϊδίου ἐν πόλῳ ἀδοξίας ἐκ λάκκου με ῥῦσαι ῥυπτικαῖς λιταῖς σου πρὸς τὸν Χριστόν, Βαρνάδα.

Νῦν αἱ χορεῖαι τῶν χριστωνύμων, Βαρνάβα, ἀνυμνοῦσαί σε πόϑῳ ὀοῶμεν· ἴσϑι ἀντιλήπτωρ ἡμῶν ἐν βίου ζάλαις.

Βυϑοῦ κακίας ἀνάγαγέ με, Βαρνάβα, τῆς ἀγάπης Χριστοῦ ἐκμαγεῖον, δι᾽ Αὐτὸν αἱμάτων οἰκείων ῥεῖϑρα χύσας.

Θεοτοκίον.
Ιδεῖν ἐν πόλῳ μορφῆς ἀμήχανον κάλλος τοῦ Υἱοῦ σου ἀξίωσον πάντας, Κεχαριτωμένη, τοὺς σὲ ὑμνολογοῦντας.


Ὠδὴ ϑ΄. Κυρίως Θεοτόκον.
Ωράϊσον εὐχαῖς σου ἱκετῶν σου βίον τῶν προσκυνούντων τὸν πάνσεπτον τάφον σου, χαρίτων ϑείων, Βαρνάδα, κρουνὲ ἀκένωτε.

Χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης πλῆσόν με ἀλήκτου τὸν καϑ᾽ ἑκάστην ἐν ϑλίψεσι στένοντα καὶ λύπαις θίου, Βαρνάθδα, τὸν συνϑλιδόμενον.

Μἡ παύσῃ ἐποπτεύων καὶ φρουρῶν τὴν Κύπρον, ἣν ἐκροαῖς σῶν αἱμάτων ἡγίασας, σημειοφόρε Βαρνάβα, κρηπὶς τῆς πίστεως.

Θεοτοκίον.
Μετὰ τοῦ ᾿Αποστόλου, ϑεαυγοῦς Βαρνάβα, τὸν σὸν Υἱὸν καὶ Θεὸν καϑικέτευε ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ἐν ὕμνοις μακαριζόντων σε.


Ἄξιον ἐστίν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σέ τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον καί μητέρα τοῦ Θεοῦ ἠμῶν. Τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβίμ καί ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ, τήν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν τήν ὄντως Θεοτόκον σέ μεγαλύνομεν.

Καί τά παρόντα Μεγαλυνάρια,
Χαίροις νήσου Κύπρου ὁ φωτιστής, χαίροις, ὁ ἐπόπτης, ὁ ἀκέστωρ καὶ ἀρωγὸς ταύτης καὶ ἁπάντων ὁ θοηϑός, Βαρνάβα, τῶν προφερόντων κλῆσιν τὴν παναγίαν σου.

Χαίροις ϑείου Παύλου ὁ συνεργός, χαίροις, χριστοκῆρυξ, παρακλήσεως ὁ υἱός, χαίροις, Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ὡραιότης, Ἀπόστολε Βαρνάβα, πίστεως ἔρεισμα.

Τάφον σου τὸν βλύζοντα δαψιλῶς ἅπασιν ἰάσεις προσκυνοῦντες πανευλαβῶς σὲ παρακαλοῦμεν, εἰρήνευσον εὐχαῖς σου, Βαρνάβα Ἐκκλησίαν Κύπρου, τιμῶσάν σε.

Ὠσπερ ἄρτι ἤγειρας ϑαυμαστῶς ἐκ τῆς κλίνης, μάκαρ, τὸν παράλυτον, ἱερέ, ἔγειρον, Βαρνάβα, ἐκ λάκκου δυσϑυμίας τοὺς σπεύδοντας ἐν πίστει σκέπῃ τῇ ϑείᾳ σου.

Ρῦσαι τῆς ἐχϑίστου ἐπιδουλῆς καὶ τῆς τυραννίδος ὁρωμένων Αγαρ υἱῶν, νῦν τῶν κατεχόντων τὸν πάνσεπτόν σου τάφον, Ἀπόστολε Βαρνάβα, χάριτος σκήνωμα.

Τάχος ἑορτάσαι τῆς σῆς Μονῆς τὴν ἐλευϑερίαν καταξίωσον, ϑαυμαστέ, ἐν ἀγαλλιάσει, Βαρνάβα, χριστωνύμους πρεσβείας αἰτουμένους τὰς διαϑέρμους σου.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἵ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι πάντες μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἠμᾶς.


Τὸ Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί...

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

καί τά Τροπάρια ταῦτα. Ἦχος πλ. β΄.
Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, πάσης γάρ ἀπολογίας ἀποροῦντες, ταύτην Σοι τήν ἱκεσίαν, ὡς Δεσπότῃ, οἱ ἁμαρτωλοί  προσφέρομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.

Δόξα.
Κύριε ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπί Σοί γάρ πεποίθαμεν. Μή ὀργισθῆς ἡμῖν σφόδρα, μηδέ μνησθῆς τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν. Ἀλλ’ ἐπίβλεψον καί νῦν  ὡς  εὔσπλαχνος καί λύτρωσαι ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. Σύ γάρ εἶ Θεός ἡμῶν καί ἡμεῖς λαός Σου, πάντες ἔργα χειρῶν Σου  καί  τό  ὄνομά Σου ἐπικεκλήμεθα.

Καί νῦν.
Τῆς εὐσπλαχνίας τήν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν, εὐλογημένη Θεοτόκε, ἐλπίζοντες εἰς Σέ μή ἀστοχήσομεν, ῥυσθείημεν διά Σοῦ τῶν  περιστάσεων· Σύ γάρ ἡ σωτηρία τοῦ γένους τῶν Χριστιανῶν.

καὶ τὸ ᾿Απολυτίκιον.
Ἦχος α΄. Τοὺς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας.

Τὁ μέγα κλέος τῆς Κύπρου, τῆς οἰκουμένης τὸν κήρυκα, τῶν ᾿Αντιοχέων τὸν πρῶτον, τῆς χριστωνύμου κλήσεως ἀρχιτέκτονα, τῆς Ῥώμης τὸν κλεινὸν εἰσηγητὴν καὶ ϑεῖον τῶν ἐθνῶν σαγηνευτήν, τὸ τῆς χάριτος δοχεῖον, τοῦ Παρακλήτου Πνεύματος τὸν ἐπώνυμον, ᾿Απόστολον τὸν μέγαν, τὸν τοῦ ϑείου Παύλου συνέκδημον, τῶν ἑδδομήκοντα πρῶτον, τῶν δώδεκα ἰσοστάσιον πάντες συνελθόντες σεπτῶς οἱ πιστοί, τὸν Βαρνάβαν, ἄσμασι στέψωμεν· πρεσβεύει γὰρ Κυρίῳ ἐλεηϑῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἀγαϑὸν ἄνδρα ὕμνοις καὶ πλήρη Πνεύματος τοῦ παναγίου ὡς Παύλου τοῦ ϑεαυγοῦς συνεργὸν καὶ ἡδύπνουν νάρδον Κύπρου εὐφημήσωμεν, ϑεῖον Βαρνάβαν, ἐκτενῶς ἐκβοῶντες· τιμαλφὲς Μαρτύρων καὶ Ἀποστόλων ὄλβε, Χριστὸν ἐκδυσώπει ὑπὲρ προσφύγων τῆς σῆς χάριτος.

Ἕτερον ὅμοιον.
Συνεργόν, συνοδίτην καὶ συνακόλουϑον οὐρανοβάμονος Παύλου καὶ Κύπρου τὸν φωτιστὴν καὶ αὐτῆς τῆς Ἐκκλησίας ϑεῖον πρόξενον τῶν προνομίων ἐκτενῶς ἀνυμνήσωμεν πιστοί, Βαρνάβαν τὸν ϑεηγόρον, ὡς Παρακλήτου κινύραν, ἡμᾶς αὐτοῦ εὐχαῖς φαιδρύνοντα.

Ἐκτενὴς καὶ ᾿Απόλυσις, μεϑ᾽ ἣν ψάλλομεν τὸ ἑξῆς·

Ἤχος β΄. Ὅτε ἐκ τοῦ Ξύλου.

Θεἴε παρακλήσεως υἱέ, Παύλου συνεργὲ καὶ Κυπρίων ἐν πειρασμοῖς βοηϑέ, ᾿Αποστόλων σέμνωμα, Βαρνάβα ἔνδοξε, τοὺς ἑκάστοτε σπεύδοντας τῇ σῇ παῤῥησίᾳ καὶ ϑερμαῖς ἐντεύξεσι πρὸς τὸν Θεάνϑρωπον ῥύου πειρασμῶν καὶ κινδύνων καὶ ἐπηρειῶν κατωδύνων τοῦ πιστοὺς ἀείποτε πτερνίζοντος.

Δέσποινα πρόσδεξαι τὰς δεήσεις τῶν δούλων Σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου, εἰς Σέ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην Σου.

Δι’ ευχών τών 'Αγίων Πατέρων ημών.
Κύριε Ίησοΰ Χριστέ ό Θεός ημών έλέησον ημάς.
’Αμήν.

Δίστιχον.

Ῥῦσαι, Βαρνάβα, ϑλίψεως καὶ ἀνάγκης
σοὺς ϑερμοὺς πρόσφυγας, βοᾷ Χαραλάμπης.
Ἰδεῖν ἐλευϑέραν σὴν Μονήν, Βαρνάβα,
Γαβριὴλ ἀξίωσον, τὸν πρόσφυγά σου.


_________________
Η Δύναμη του Κυρίου μας Ημών Ιησού Χριστού και όλων των Αγίων ας είναι μαζί μας Πάντοτε!!!!
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης