proseyxi.com
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ



ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛH ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ



 
ΦόρουμΑρχικήΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΣύνδεσηΕγγραφή

Μοιραστείτε | 
Μοιραστείτε αυτό το θέμα ...
Link this topic
URL:
BBCode:
HTML:
 

 Παρακλητικός κανών εις τον Αγιον Στέφανον.

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Γιώτα
ΤeamOwner
ΤeamOwner
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 187

ΔημοσίευσηΘέμα: Παρακλητικός κανών εις τον Αγιον Στέφανον.   Κυρ Δεκ 30, 2012 11:40 am

Κανων Παρακλητικος εις τον Αγιον και ένδοξον Απόστολον του Χριστού Πρωτομάρτυρα και Αρχιδιάκονον Στέφανον


<<Ευλογητός...>>, <<Κύριε εισάκουσον....>> και <<Θεός Κύριος....>>.

Είτα Τροπάριον.

Ήχος δ΄. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.


Τον Πρωτομάρτυρα Χριστού δεύτε πάντες, οι συνεχόμενοι δειναίς ασθενείαις, ανευφημούντες κράξωμεν εκ βάθους ψυχής, Στέφανε Απόστολε, Αρχηγέ Διακόνων, πάσης ημάς λύτρωσαι, θλίψεως τε και νόσου, σαις πανιέροις και θερμαίς λιταίς, τους μετά πόθου αεί ευφημουντάς σε.

Δόξα. Και νυν. Θεοτόκιον. Ου σιωπήσομεν.

Ο Ν΄ Ψαλμός και ο κανών, έχων Ακροστιχίδα εν τοις Θεοτόκιοις <<Σεραφείμ>>.

Ωδή α΄. Ήχος πλ. δ΄. Υγράν διοδεύσας.


Φρόνημα το πράον και ιλαρόν, φέρων του Σωτήρος, Πρωτομάρτυς ο θαυμαστός, είληφεν αθλήσεως το στέφος, λίθων βολάς υποστάς ιλαρότητι.

Στέφανε Μακάριε, ως το πριν, τους λιθάζοντας σε ,συνεχώρησας Αθλητά, ούτω τω σω δούλω των πταισμάτων, λιταίς σου θείαις την λύσιν μοι δώρησαι.

Ως εκλήθης, Στέφανε, αληθώς, προς επικουρίαν, Αποστόλων του Ιησού, ούτω την θερμήν σου προστασίαν, τω ταπεινώ σου οικέτη χορήγησον.

Θεοτόκιον.

Σου κενούται, Άχραντε, τη γαστρί Θεός ο τους κόλπους, μη κενώσας τους Πατρικούς. Τούτον ουν δυσώσει σωτηρίας, καταξιώσαι τους πίστει τιμώντας σε.

Ωδή γ΄. Συ ει το στερέωμα.

Παρθένος υπήρξας συ, και του Σωτήρος πιστός Διάκονος διο καμέ, Στέφανε Παμμάκαρ, παρθενεύειν ενίσχυσον.

Πέπτωκα ο δείλαιος, είς αμαρτίας εσχάτην χάρυβδιν διό προς σε, Στέφανε, ρυσθήναι, καταφεύγω δεόμενος.

Φώτισον ω Στέφανε, την ταπεινήν μου ψυχήν σου δέομαι, θείω φωτί, και παθών τον ζόφον, σαις πρεσβείαις απέλασον.

Θεοτόκιον.

Έφερες Πανύμνητε, τον αγεώργητον άσταχυν, εν ση γαστρί, τρέφοντα καρδίας, των πιστώς ανυμνούντων σε.

Ωδή δ΄. Εισακήκοα Κύριε.

Ως εδείχθης ο πρόβολος, Μάκαρ της αθλήσεως κτείνας Τύραννον, ούτω Στέφανε πολέμησον, τα δεινά μου πάθη ικετεύω σε.

Ως αστήρ λαμπρός, Στέφανε, τη Χριστού Γεννήσει συ συνεξέλαμψας την ψυχήν μου ουν τοις πταίσμασι, σκοτισθείσαν, Μάκαρ, φωταγώγησον.

Ως Εβραίων ημαύρωσας, πάσαν την δυσσέβειαν, Μάκαρ Στέφανε, ούτω δέομαι την έφοδον, των αιρετιζόντων καταπράυνον.

Θοετόκιον.

Ρύσαι, Κόρη Πανάσπιλε, η ανερμηνεύτως Θεόν, κυήσασα, απο πάσης περιστάσεως, νόσων και κινδύνων τον οικέτην σου.

Ωδή ε΄. Φώτισον ημάς.

Πράξεως, Χριστέ, μιαιοφόνου ημάς φύλλατε, αμετόχους και αξίωσον, της κληρουχίας του Πρωτάθλου τους υμνούντας σε.

Πρέσβευε Χριστώ, τω Σωτήρι, Μάκαρ Στέφανε, νόσων και κινδύνων ημάς τους δούλους σου, απαλλαγήναι οσημέραι δεομένους σου.

Πρώταθλε Χριστού, ως ηγίασας τα πέρατα, αίμασιν αγίοις σου ούτω δέομαι, τους σε τιμώντας ταις πρεσβείαις σου αγίασον.

Θεοτόκιον.

Άχραντε Αγνή, παρθενίας το κειμήλιον, ούσα πάντας ταις πρεσβείαις σου, τους σε τιμώντας παθενεύειν ενδυνάμωσον.

Ωδή ς΄. Άβυσσος αμαρτιών.

Πράον, Μάκαρ, τον Κριτήν, και ευίλατον γενέσθαι, δυσώπει εν τη μελλούση Κρίσει, ιλαρώ τε τω βλέμματι, επιδείν και επ’εμέ, όταν θελήση μου έρυνήσαι, λόγους και πράξεις και εννοίας τε.

Φως δεχθείς εν τη ψυχή, και σοφία κοσμηθείς Ουρανία, πάντας ημας δυσώπει, ιλαρώτατε Στέφανε, ειρηνεύειν και δεινών, νόσων ρυσθήναι τους σε τιμώντας, και φωτισθήναι την διάνοιαν.

Νέφεσιν αμαρτιών, και ομίχλη συσχεθείς των πταισμάτων, και των παθών τω ζόφω, καλυφθείς την διάνοιαν, πράξεις όντως μοχθηράς ήδη ετέλεσα αλλ’ω Μάκαρ Στέφανε, ρυσαί με πρεσβείαις σου.

Θεοτόκιον.

Φρίττων ο δειλαίος εγώ, την δευτέραν του Χριστού παρουσίαν, και δεδοικώς την κρίσιν, του Κρίτου την αδέκαστον, επί σοι τους οφθαλμούς έχων, Παρθένε, σωσόν με σώσον, κράζω εύσπλαγχνε.

Διάσωζε ταις ευσπροσδέκτοις πρεσβείαις σου, Πρωτομάρτυς, απο παντοίων κινδύνων και θλίψεων, τους γεραίροντας την αγίαν σου Μνήμην.

Και Θεοτόκιον. Άχραντε.

Ο Ιερεύς μνημονεύει των υπέρ ων η Παράκλισης.

Είτα το Κοντάκιον. Ήχος β΄.


Απόστολε Χριστού, Αρχηγέ Διακόνων, Πρωτομάρτυς σοφέ, των Μαρτύρων το βάθρον, ο Κόσμου τα πέρατα αγιάσας σοις αίμασι, και τοις θαύμασι ψυχάς ανθρώπων φωτίσας, ρύσαι παντοδαπών κακώσεων, τους τιμώντας σε, Πανεύφημε Στέφανε.

Και ευθύς το Προκείμενον. Ήχος δ΄.

Εις πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος αυτού, και εις τα πέρατα της οικουμένης τα ρήματα αυτού.

Στίχος. Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού, ποίησιν δε χειρών αυτού αναγγέλει το στερέωμα.

Ευαγγέλιον. Εκ του κατά Ματθαίον.


Είπεν ο Κύριος την παραβολήν ταύτην. Άνθρωπος τις ην οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώνα και φραγμόν αυτώ περιέθηκε και ώρυξεν εν αυτώ ληνόν και ωκοδόμησε πύργον, και εξέδοτο αυτόν γεωργοίς και απεδήμησεν. Ότε δε ήγγισεν ο καιρός των καρπών, απέστειλε τους δούλους αυτού προς τους γεωργούς λαβείν τους καρπούς αυτού. Και λαβόντες οι γεωργοί τους δούλους αυτού, ον μεν έδειραν, ον δε απέκτειναν, ον δε ελιθοβόλησαν. Πάλιν απέστειλεν άλλους δούλους πλειόντας των πρώτων, καιν εποίησαν αυτοίς ωσαύτως. Ύστερον δε απέστειλε προς αυτούς τον υιόν αυτού λέγων. Εντραπήσονται τον υιόν μου.Οι δε γεωργοί ιδόντες  τον υιόν, είπον εν αυτοίς. Ούτος έστιν ο κληρονόμος δευτε απεκτείνωμεν αυτόν και κατάσχωμεν την κληρονομίαν αυτού.Και λαβόντες αυτόν, εξέβαλον έξω του αμπελώνος, και απέκτειναν. Όταν ούν έλθη ο κύριος του αμπελώνος, τι ποιήσει τοις γεωργοίς εκείνοις. Λέγουσιν αυτώ Κακούς κακώς απολέσει αυτούς, και τον αμπελώνα εκδώσεται άλοις γεωργοίς, οίτινες αποδώσουσιν αυτώ τους καρπούς εν τοις καιροίς αυτών. Λέγει αυτοίς ο Ιησούς Ουδέποτε ανέγνωτε εν ταις Γραφαίς Λίθον ον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος εγεννήθη εις κεφαλήν γωνίας παρά Κυρίου εγένετο αύτη, και έστι θαυμαστή εν οφθαλμοίς ημών.

Δόξα Πατρί...

Πρωτομάρτυς του Χριστού, Στέφανε θείε, πρέσβευε αυτώ ελεήσαι, τους την σην ένδοξον Μνήμην γεραίροντας.

Και νυν....

Θεοτόκε η ελπίς των Ορθοδόξων, πρέσβευε Χριστώ, απαλλάξαι υων παθών, τους εις σε πίστει προστρέχοντας.

Στίχος Ελεήμον, ελέησον με Θεός.... Και το παρόν Προσόμοιον.

Ήχος πλ. β΄. Όλην αποθέμενοι.


Τον βίον μου άπαντα, ραθύμως όλων διάγων, τω τέρματι έφθασα, αυτού όλως άκαρπος, ο κατάκριτος, τν κακών πράξεων, επιφέρων μόνον, νυν φορτία τα δυσβάστακτα, α Υπεράγαθε, τω θείω ελέει σου καταμέρισον, βραβεύων μοι κατάνυξιν, και επιστροφήν την σωτηρίον,θείαις του Πρωτάθλου, λιταίς ταις ευπροσδέκτοις ο Θεός, ον εις πρεσβείαν προβάλλομαι, συν τη Κυησάση σε.

Το <<Σώσον ο Θεός τον λαόν σου>>κ.τ.λ.

Ωδή ζ΄. Παίδες Εβραίων.


Οίκτειρον, Πρώταθλε, σον δούλον, ο Θεός τον Χριστόν ανακηρύξας και τω θείω φωτί λαμπρύνας την ψυχήν μου, της σκοτοδίνης ρυσαί με, των παθών σαις ικαισίαις.

Ρύσαι, ω Στέφανε Παμμάκαρ, συνεχομένον με πάσαις κακουχίαις, και δειναίς συμφοραίς, και πάθεσι κινδύνων, ταις προς Θεόν τον εύσπλαγχνον, ευπρόσδεκτοις σου πρεσβείαις.

Παύσον, ω Πρώταθλε τας νόσους, τυραννούσας δεινώς τον σον οικέτην, και μετάβαλε νυν, δεινότητα την τούτων, εις ευφροσύνην άληκτον, ταις θερμαίς σου ικεσίαις.

Θεοτόκιον.

Έπαινον γλώσσης εξ ανάγκου, τη Πανάγνω σοι προσφέρω, Θεοτόκε, εναγών λογισμών ρυσθήναι δυσωπών σε μολυσμού του σώματος, ω αμόλυντε Κυρία.

Ωδή η΄. Τον Βασιλέα.

Εκδαπανών εν φρικτή αμελεία τον εμόν, ω Στέφανε, βίον, τη ση καταφεύγω, ενθέρμω προστασία.

Τους οφθαλμούς μου ομβροτόκους νεφέλας,δείξον Στέφανε, πρεσβείαις σου θείαις, όπως υετίζω, ψυχήν μου την αυχμώδη.

Ημαρτηκώς υπέρ πάντας ανθρώπους, σοι προσέρχομαι, ω Στέγανε, σώσον, ταις σεπταίς λιταίς σου, ίνα σε μακαρίζω.

Θεοτόκιον.

Ιλέων Κόρη, ον εν αγκάλαις βαστάζεις, συ απέργασαι εμοί τω αθλίω, και τούτον δυσώπει, ρυσθήναι με πταισμάτων.

Ωδή θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.

Στέφανε τρισμάκαρ, Ουρανοπολίτα, υπέρ ημών των σων δούλων ικέτευε, όπως ρυσθώμεν κινδύνων και περιστάσεων.

Συ τω Ουρανίω, θρόνω του Σωτήρος, ως παριστάμενος, Στέφανε Πρώταθλε, τους σε υμνούντας, λιταίς σου αεί περίσωζε.

Προσάγων τω Κυρίω, ύμνον εκδυσώπει, υπέρ οικέτου του σου, Μάκαρ Στέφανε όπως της δόξης της θείας, μέτοχος γένωμαι.

Θεοτόκιον.

Μαρία Θεοτόκε, σε υμνολογούμεν, ότι παντοίων κινδύνων λυτρούσαι ημάς, ταις μητρικαίς προς τον Τόκον, τον σον πρεσβείαις σου.

Το <<Άξιον εστιν>> και τα παρόντα Μεγαλυνάρια.

Πρέσβευε, ω Πρώταθλε, τω Χριστώ, υπέρ των τιμώντων την αγίαν σου εορτήν όπως των κινδύνων απαλλαγής τυχόντες, άπαντες σε εν πόθω αεί γεραίρομεν.

Στέφανε Απόστολε του Χριστού, Πρώτος Διακόνων αναδείχθης, και Αθλητών, η δόξα και βάθρον, και δικαίων ακρότης διο τους σε τιμώντας σώζε πρεσβείαις σου.

Και Θεοτόκιον. Πάσαι των Αγγέλων.

Το Τρισάγιον και το Τροπάριον. Ήχος δ΄.


Βασίλειον διάδημα εστέφθη ση κορυφή. Εξ άθλων, ων υπέμεινας υπέρ Χριστού του Θεού, Μαρτύρων Πρωτόαθλε. Συ γαρ την Ιουδαίων απελέγξας μανίαν, ειδές σου τον Σωτήρα, του Πατρός δεξιόθεν. Αυτόν οθν εκδυσώπει αεί υπέρ των ψυχών ημών.

Ο Ιερεύς μνημονεύει των υπέρ ων η Παράκλησις.

Εν τη Απολύσει, προσκυνούντες την αγίαν Εικόνα, ψάλλομεν το παρόν Προσόμοιον.

Ήχος β΄. Ότε εκ του ξύλου Σε νεκρόν.


Ρύσαι του ασβέστου με πυρός, σκότους εξωτέρου και άλλων, δεινλων και θλίψεων, πάσης ασθενείας τε, πάσης κακώσεως, ικετεύω σε Στέφανε, και τάξον μερίδι, τον αυτοκατάκριτον τοις παραπτώμασι, Μάκαρ, των Αγίων λιταίς σου, ένθα Ασωμάτων αι Τάξεις, ένθα η χαρά έστιν αιώνιος.





Αμήν.




Απο το βιβλίο "ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ" τόμος Α ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΑΣΤΗΡ"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Παρακλητικός κανών εις τον Αγιον Στέφανον.
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
proseyxi.com :: Παρακλήσεις :: Παρακλήσεις Αγίων-
Μετάβαση σε: