proseyxi.com
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ



ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛH ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ



 
ΦόρουμΑρχικήΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΣύνδεσηΕγγραφή

Μοιραστείτε | 
Μοιραστείτε αυτό το θέμα ...
Link this topic
URL:
BBCode:
HTML:
 

 ΠαρΑκλιτικός κανών εις τον Όσιον Θεοφόρον Πατέρα ημών Δαβίδ.

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Γιώτα
ΤeamOwner
ΤeamOwner
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 187

ΔημοσίευσηΘέμα: ΠαρΑκλιτικός κανών εις τον Όσιον Θεοφόρον Πατέρα ημών Δαβίδ.   Τρι Δεκ 18, 2012 6:22 am

ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΣΙΟΝ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΗΜΩΝ ΔΑΒΙΔ.


Εύλογήσαντος τού Ίερέως, τό Κύριε είσάκουσον, μεθ’ o τό Θεος Κύριος, ώς συνήθως και τό έξης:

Ηχος δ'. Ό ύψωθεΐς έν τω Σταυρώ.

Ώς τοΰ Σωτήρος θεοφόρος θεράπων, καί βοηθός τοίς έν άνάγκαις τελοΰσι, καί πρεσβευτής υπέρ ημών πρός Κύριον, ρύου τούς προστρέχοντας, τή άγία σου σκέπη, πάσης περιστάσεως, καί δεινών νοσημάτων, καί πάσι δίδου "Οσιε Δαβίδ, τής αρωγής σου, τα θεία δωρήματα.

Δόξα. Τό αύτό. Και νΰν. Θεοτοκίον.

Ου σιωπησομέν ποτε Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλείν οί άνάξιοι, εί μή γάρ σύ προΐστασο πρεσβκύουσα, τίς ημάς έρρύσατο, έκ τοσούτων κινδύνων τις δέ διεφύλαξεν, έως νΰν έλευθέρους ούκ άποστώμεν Δέσποινα έκ σου σούς γάρ δούλου σώζεις αεί, έκ παντοίων δεινών.

'Ο Ν'. Και ό Κανών οΰ ή άκροστιχίς.

«Φυλαττε ήμάς Δαβίδ θεόφρον. Γερασίμου».

’Ηχος πλ. δ'. Ύγράν διοδεύσας.


Φωτός άπολαυων τοΰ Τριφεγγοΰς, φωτι θεοφορε, τών αγίων σου πρεσβειών, ψυχής μου διάλυσον τον ζόφον, καί αρετών ταίς άκτΐσί με λάμπρυνον.

'Υψόθεν έπίβλεψον εύμενώς, Δαβίδ θεοφόρε, τους προστρέχοντας εΰλαβώς, τή θεία σορω σου καί παράσχου, τούτοις σοφέ την θέρμην σου βοήθειαν.

Λαμπτήρα νεόφωτον καί θερμόν, προστάτην σε Πάτερ, εύραμένη παρά Θεοΰ, ή Εύβοια χαίροι καρπουμένη, τών σών θαυμάτων την χάριν την άφθονον.

Θεοτοκίον.

'Αγνείας δοχεϊον φωτολαμπές, 'Υπέραγνε Κόρη. καί καρδία τε καί νοΐ, καί πάση αίσθησει με άγνεΰειν. τή σή όξεία πρεσβεία άξίωσον.

’Ωδή γ'. Ουρανίας άψΐδος.

Τών θαυμάτων πλουσίως, παρά Θεοΰ "Οσιε, οΐά περ πηγήν κεκτημένος, χάριν τήν άφθονον, βλΰσον τά νάματα, τής σής θερμής προστασίας, Πάτερ τοίς εν καύσωνι, δεινών στενάζουσι.

Τών ψυχών τάς όδύνας, ώς συμπαθής ϊασαι, καί τάς τών σωμάτων κακώσεις,, Πάτερ θεράπευσον, τη δεδομένη σοι, παρά Θεοΰ έξουσία, τών πταισμάτων άφεσιν, ήμίν αίτούμενος.

Ευπραγίαν έν βίω, καί συμφορών λύτρωσιν, καί απαλλαγήν πάσης νόσου, καί πάσης θλίψεως, δίδου εκάστοτε, τοϊς σέ προστάτην πλουτούσι, τη θερμή πρε- σβεία σου, Δαβίδ μακάριε.

Θεοτοκίον.

Ήλιόμορφε Κόρη, ή τον Θεόν τέξασα, έν βροτεία ύλη άρρήτως, δόξης τον "Ηλιον, τή άγλαΐα σου, την σκοτισθείσαν ψυχήν μου. φώτισον καί λύτρωσαι, πάσης ζοφώσεως.

Διάσωσον Δαβίδ θεόφρον έκ πάσης βλάβης καί νόσου, τούς έν πίστει τή σή πρεσβεία προστρέχοντας, οια θεράπων Κυρίου δεδοξασμένος.

’Επίβλεψον έν εΰμενία Πανύμνητε Θεοτόκε, έπί ιήν έμήν χαλεπην τού σώματος κάκωσιν καί ΐασαι της ψυχής μου το άλγος.

Αϊτησις και τό Κάθισμα.

Ηχος β'. Πρεσβεία θερμή.


Προστάτης θερμός, καί πύργος άπροσμάχητος, εδείχθης σοφέ, τοϊς πίστει έκβοώσί σοι, καί θερμώς κραυγάζουσι· θεοφόρε Δαβίδ τάχος πρόφθασον, καί έκ κινδύνων λύτρωσαι ημάς, άεί τή Τριάδι παριστάμενος.

Ώδή δ'. Εΐσακήκοα Κύριε.

Μιμητής άληθέστατος, τών πάλαι Όσίων Πάτερ γενόμενος, σύν αύτοίς άεί ικέτευε, "Οσιε Δαβίδ υπέρ τής ποίμνης σου.

Άπο πάσης άπάλλαξον, Πάτερ δυσχερείας, καί περιστάσεως, τούς θερμώς Δαβίδ προσπιπτοντας, τή σορω τή θείας τών λειψάνων σου.

Σε προστάτην και έφορον, Λίμνη ή Εύβοιας Πάτερ πλουτήσασα, τή σή χάριτι έκάστοτε, από Πάσης ρύεται στενώσεως.

Θεοτοκίον.

Διανοίας λαμπρότητα, και ειρήνην δίδου έν τή καρδία μου, και σκανδάλων με τοΰ δφεως, άσινή Παρθένε διαφύλαττε.

Ωδή ε'. Φώτισον ήμάς.

"Ανωθεν αεί, έπιβλέπων διαφύλαττε, τήν άγίαν σου Μόνην Πάτερ Δαβίδ, τήν θερμώς άνακειμένην τή σή χάριτι.

Βλέμμα ίλαρόν, ούρανόθεν Πάτερ έκτεινον, τοΐς προσπίπτουσιν τή Κάρα σου πιστώς, και παράσχοιι τάς αιτήσεις τούτοις "Οσιε.

’Ίασαι ήμών, τά συντρίμματα, μακάριε, και στενώσεων έν βίω χαλεπών, άσινείς Πάτερ Δαβίδ ήμάς διάσωζε.

Θεοτοκίον.

Δύναμιν ήμϊν, οία Μήτηρ τοΰ Παντάνακτος, τοΰ πατεΐν τάς έπηρείας τοΰ έχθροΰ, δίδου Δέσποινα καί σκέπε τούς ύμνοΰντάς σε.

’Ωδή ς'. Τήν δέηισιν έκχεώ.

Θαυμάτων τήν δωρεάν κεκτημένος, παραδόξως ένεργείς τοίς αίτοΰσι. τής αρωγής σου ταχέως τήν χάριν, και τής άκρίδος πληγήν την όλέθριον, ίάσαι 'Οσιε Δαβίδ, ώς πιστών βοηθός ετοιμότατος.

Έπλήγην τοΰ δυσμενούς τή κακία, καί προσώζεσα τοϊς μώλωψι Πάτερ, άλλα τή σή συμπαθεία προσφεύγω, ίνα ρυσθώ τής θλιβούσης με μάστιγος· σύ ούν Παράσχου μοι σοφέ, τήν κατ’ άμφω ύγείαν καί ίασιν.

Ό μέγας νήσου Εύβοιας κοσμήτωρ, καί θερμότατος πιστών άντιλήπτωρ, Πάτερ Δαβίδ τών χαρίτων τό σκεύος, μεγάλων πόνων καί θλίψεων λύτρωσαι, τούς προσιόντας εύλαβώς, τή σορω τών άγίων λειψάνων σου.

Θεοτοκίον.

Φωτί με τών πρεσβειών σου Παρθένε, τον έν σκότει χαλεπής ραθυμίας, καί άμαυρώσει δεινής άμαρτίας, καταβιούντα καταύγασον δέομαι, καί πρός τό φώς τών έντολών, τού Θεού τήν ζωήν μου κυβέρνησαν.

Διάσωσον Δαβίδ θεόφρον έκ πάσης βλάβης καί νόσου, τούς έν πίστει τή σή πρεσβεία προστρέχοντας, οΐα θεράπων Κυρίου δεδοξασμένος.

“Αχραντε ή διά λόγου τον Λόγον άνερμηνεύτως, επ΄ έσχάτων τών ήμερών τεκούσα δυσώπησον. ώς εχουσα μητρικήν παρρησίαν.

Αϊτησις καί τό Κοντάκιο.

Ηχος β'. Τοΐς τών αιμάτων σου ρείθροις.


Τή σή πρεσβεία Δαβίδ καταφεύγοντες, καί τή αγία σου Κάρα προστρέχοντες, ρυσθείημεν πάσης κακώσεως, καί πειρασμών καί σκανδάλων τοΰ δφεως· συ γάρ ήμών πρέσβυς πρός Κύριον.

Προκείμενον.

Τίμιος έναντίον Κυρίου ο θάνατος τοΰ Όσιου αΰτοΰ.

Στίχ. Τί άνταποδώσομεν τώ Κυρίω...

Εύαγγέλιον κατά Ματθαίο.


ΕΙπεν ό Κύριος τοίς έαυτοΰ Μαθηταίς· Πάντα μοι παρεδόθη ύπό τού Πατρός μου καί ούδείς έπιγινώσκει τον Τίόν, είμή ό Πατήρ· ούδέ τον Πατέρα τις έπιγινώσκει, είμή ό Υίός, και ω έάν βούληται ό Ύίός άπακαλύψαι. Δεύτε πρός με πάντες οί κοπιώντες καί πεφορτισμένοι, κάγώ αναπαύσω ύμάς. "Αρατε τον ζυγόν μου έφ’ ύμάς, καί μάθετε άπ’ έμού, οτι πραός είμι, καί ταπεινός τή καρδία καί εύρήσετε άνάπαυσιν ταίς ψυχαΐς ύμών. 'Ο γάρ ζυγός μου χρηστός, καί τό φορτίον μου έλαφρόν έστιν.

Δόξα. Ταίς τοΰ σού 'Οσίου...

Καί νΰν. Ταϊς τής Θεοτόκου.

Προσόμοιον.

Ηχος ιτλ. β'. 'ΌΛην άποθέμενοι.

Χτίχ. Έλέησόν με ό θεός, κατά τό μέγα ελεός σου...


Μέγαν άντιλήπτορα, έχει σε Λίμνη Εύβοιας, καί σκέπην καί έφορον, ή Μονή σου 'Αγιε έν σοί χαίρουσα· βοηθείς πάσι γάρ, ως Θεού θεράπων, τοίς τή θεία άντιλήψει σου, πιστώς προστρέχουσι, καί παρ έχεις χάριν σωτήριον, Δαβίδ θεομακάριστε, τοίς άσπαζομένοις τήν Κάραν σου όθεν σοι βοώμεν. Ώς εχων παρρησίαν πρός Θεόν, τήν καθ’ ήμών άποδίωκε, Βλάβην τοΰ άλάστορος.

Σώσον ό Θεός τόν λαόν σου...

’Ωδή ζ'. Οϊ έκ τής Ίουδαίας.


Ρώσιν βλύζει ώς δρόσον, και παρέχει υγείαν ψυχής καί σώματος, ή πάντιμός σου Κάρα, σβεννυουσα τήν φλόγα, νοσημάτων καί θλίψεων, τών προσιόντων αύτή, Δαβίδ μετ’ εύλαβείας.

'Ο κωνώπων τήν ρύμην, τρ θερμή έντεύξει διώξας "Οσιε, εχθρών τών οράτων, καί ορατών κακίας, ανωτέρους διάσωζε, θαυματοφόρε Δαβίδ, τους σέ άν- ευφημοΰντας.

Νοσημάτονν παντοίων, συμφορών πανωδΰνων πικρών στενώσεων, σκανδάλων ψυχοφθόρων, καί στεναγμών καί πόνων, τών έν βίω άπάλλαττε, θαυματοφορε Δαβίδ, τούς σέ ύμνολογοΰντας.

Θεοτοκίον.

Γεωργεϊν με Παρθένε, καθαρότητα βίου καί νοΰν ακέραιον, εύθύτητα καρδίας, καί ήθη μετανοίας, καταξίωσαν δέομαι, ΐνα τής άνω ζωής, μετά τό τέλος τύχω.

Ώδή η'. Τόν Βασιλέα.

“Επιδε Πάτερ, επί τούς σπεύδοντας πίστει, τή Λγία Μονή καί δίδου τούτοις, τής σής προστασίας, τάς σωτηρίους δόσεις.

Ροΰν αμαρτίας, τον κατακλΰζοντα Πάτερ, τάς ψυχάς ημών ξήρανον άοράτως, και ζωής τής θείας, βλΰσον ήμίν το ΰδωρ.

"Απας προστρέχων, τη παναγί σου Κάρα, αγιάζεται κατ’ άμφω θεοφόρε, καί κηρύττει πάσι, τάς σάς ευεργεσίας.

Θεοτοκίον.

Σαρκι τεκοΰσα, τον 'Υπερούσιον Λόγον, άλογίας με παθών άλογωτάτων, λύτρωσαι Παρθένε, και σώσόν με εις τέλος.

’Ωδή θ’. Κυρίως Θεοτόκον.

Ίάσεις άναβλύζει, ή σεπτή σορός σου, και θεραπεύει δεινά άρρωστήματα,
ών ημάς ρΰσαι τής ρύμης Δαβίδ μακάριε.

Μονήν σου τήν άγίαν, σκέπε θεοφόρε, καί τή Εΰβοία άπάση πρυτάνευε, τής πατρικής ευλογίας σου τά δωρήματα.

Όδεύειν ημάς Πάτερ, καθ’ έκάστην ώραν, τής σωτηρίας τήν τρίβον ένίσχυσον, ώς αν Δαβίδ τής άλήκτου ζωής μετάσχωμεν.

θεοτοκίον.

'Υπέρφωτε λυχνία, τής άΰλου δόξης, δεδοξασμένη Παρθένε Μητρόθεε, τής ουρανίου με δόξης μέτοχον ποίησον.

Τό "Αξιόν εστι καί τα Μεγαλυνάρια.

Τον άνατεθέντα άπό παιδός, Χριστώ τω Σωτήρι, και έν βίω άγγελικώ, λάμψαντα έν κόσμω, έν τοίς ύστέροις χρόνοις. Δαβίδ τον θεοφόρον, ΰμνοις τιμήσωμεν.

Χαίροις τών Όσιων ό μιμητής, καί χάριτος τούτων καί τής δόξης συγκοινωνός,
Δαβίδ θεοφόρε, θεράπον τοΰ Κυρίου, καί τής διπλής αγάπης, ενθεον δργανον.

Λοκρίς ή πατρίς σου πνευματικώς, χαίρει καί καυχάται, τή σή δόξη τή θαυμαστή, έξαιρέτως Πάτερ, έν σοί άγαλλιάται, ή Εύβοια πλουτοΰσα,
τήν θείαν Κάραν σου.

Πνεύματος δοχείον περιφανές, ώφθης θεοφόρε, διά βίου ασκητικού δθεν έδοξάσθης, θαυμάτων ένεργια, καί άπασι παρέχεις, χάριν σωτήριον.

Χαίροις τής Μονής σου θερμός φρουρός, καί Λίμνης προστάτης, τής τιμώσης σε εύλαβώς· χαίροις τών εν νόσοις, καί θλίψεσι καί πόνοις, ό μέγας άντιλήπτωρ, Δαβίδ Πατήρ ήμών.

Δίδου ούρανόθεν ώς συμπαθής, Δαβίδ θεοφόρε, αιτημάτων τήν παροχήν, τοίς θερμώς αίτοΰσι, τήν χάριν σου παμμάκαρ, καί αϊτει τών πταισμάτων, ήμίν τήν άφεσιν.

Πάσαι τών Αγγέλων...

Τό τρισάγιον, τά συνήθη τροπάρια, έκτενής και άπόλυσις, μιθ' ήν ψάλλομεν τό έξης:

Ηχος β'. 'Ότε έκ τοΰ ξύλου.

Πάντας τούς προσπίπτοντας θερμώς, ταίς σαίς άντιλήψεσι Πάτερ, καί προσκυνοΰντας πιστώς, τήν άγίαν Κάραν σου, και θαυματόβρυτον, όνωτέρους διάσωζε, έκ πάσης άνάγκης, ιασιν και λύτρωσιν, πάσιν αίτοΰμενος· συ γάρ βοηθός ήμϊν ώφθης. "Οσιε Δαβίδ και προστάτης, και πρός τον Χρίστον μεσίτης έτοιμος. Δέσποινα πρόσδεξαι...

Τήν πάσαν ελπίδα μου...

Δίστιχον..
Δέησιν δέχου Δαβίδ Θαυματοφόρε "Ην σοι Γεράσιμος θερμώς άναψέρει.



Αμήν.


(Ποίημα μοναχού Γερασίμου Μικραγιοτννανίτου).
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
ΠαρΑκλιτικός κανών εις τον Όσιον Θεοφόρον Πατέρα ημών Δαβίδ.
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
proseyxi.com :: Παρακλήσεις :: Παρακλήσεις Αγίων-
Μετάβαση σε: