proseyxi.com
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ



ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛH ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ



 
ΦόρουμΑρχικήΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΣύνδεσηΕγγραφή

Μοιραστείτε | 
Μοιραστείτε αυτό το θέμα ...
Link this topic
URL:
BBCode:
HTML:
 

 Παρακλητικός Κανών εις την Υπέρ Αγία Θεοτόκο την Διασώζουσαν

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Γιώτα
ΤeamOwner
ΤeamOwner
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 187

ΔημοσίευσηΘέμα: Παρακλητικός Κανών εις την Υπέρ Αγία Θεοτόκο την Διασώζουσαν   Τετ Οκτ 31, 2012 9:12 am

ΠΑΡΑΚΛΗΤIKOΣ ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡ ΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΖΟΥΣΑΝ

Ποίημα Γερασίμου Μοναχού Μικραγιαννανίτου.

Εύλογήσαντος του Ιερέως τό «Κύριε είσάκουσον», μεθ’ δ τό “Θεός Κύριος” ώς συνήθως και τα εξής:

Ηχος δ'. Ό υψωθείς...

Ως τον Σωτήρα των απάντων τεκοΰσα, μετά Θεόν σώτειρα ώφθης τού κόσμου, και διασωζεις μητρική πρεσβεία σου, πάντας τούς προστρέχοντας, τή σεπτή σου ΕΙκόνι, ή προσφόρως κέκληται, Διασωζουσα Κόρη, έξ ής πηγάζεις πάσι δαψιλώς, των σών θαυμάτων, την χάριν την άφθονον.

Δόξα, Και νυν. 'Όμοιον.

Η νήσος Πάτμος ώς θησαύρισμα θειον, την χαριτοβρυτόν σου Κόρη Εικόνα, καταπλουτούσα μέλπει σου τα θαύματα• πάντας διασφζεις γάρ, τούς αύτήν
προσκυνούντας, και παρέχεις άπασι, τοΐς εγγύς και τοϊς πόρρω, άπαλλαγήν παντοίων οδυνών, και πάσης βλάβης, άει Διασωζουσα.

Ό Ν' ψαλμός και ό Κανών, ού ή άκροστιχίς* «Σώζε Διασωζουσα ημάς Κόρη. Γερασίμου».

’Ωδή α'. Ηχος δ'. Ύγράν διοδεύσας.


Σωτήρα τεκοϋσα και Ποιητήν, άει διασωζεις, έκ κινδύνων πολυειδών, μόνη Διασωζουσα Παρθένε, τούς προσιόντας τή Θεία Είκόνι σου.

Ώς πλούτον ούράνιον άληθώς, πάλαι κεκτημένη, την Εικόνα σου τήν σεπτήν, ή Πάτμος εύσήμως μεγαλύνει, τήν πρός αύτήν Διασωζουσα χάριν σου.

Ζωήν ειρηναίαν και εύσταθή, έν εργοις άγίοις, διανύειν είλικρινώς, ήμάς καταξίωσον Παρθένε, τούς πεποιθότας στερρώς τή πρεσβεία σου.

Έν πάση οδύνη και συμφορά, άει ήμϊν δίδου, τήν ταχεϊάν σου άρωγήν, και πλήρου χαράς και εύφροσύνης, τάς διανοίας ήμών Διασωζουσα.

’Οδή γ'. Ούρανίας άψίδος.

Διασωζεις άπαύστως, ώς συμπαθής Δέσποινα, τούς πιστώς φωνούντας έν θλίψει, τήν θείαν κλήσίν σου, ώ Διασωζουσα οθεν τήν σήν προστασίαν, καί θερμήν άντίληψιν, άνακηρύττομεν.

Ίατρεΰουσα πάθη, τα χαλεπά Δέσποινα, ή τής θαυμαστής σου Είκόνος, χάρις σωτήριος, προφθάνει άπαντας, τούς έν κινδύνοις τελοΰντας, και διώκει άπασαν, έχθρών έπήρειαν.

Αγιάσματος κρήνη, ώς άληθώς πέφηνεν, ή θαυματουργός σου έν Πάτμω Είκών Πανάχραντε, καθαγιάζουσα, και διασωζουσα πάντας, Κόρη Διασωζουσα, τούς ταύτη σπεύδοντας.

Σωτηρίαν και ρώσιν, και τών παθών ϊασιν, και άπαλλαγήν πάσης νόσου, και πάσης θλίψεως, δίδου Πανάχραντε, τοΐς εύλαβώς προσκυνούσιν, ήνπερ έχαρίτωσας, θείαν Εικόνα σου.

Διάσωσον ώς Διασωζουσα Δέσποινα φερωνύμως, πάσης βλάβης και έπηρείας και θλίψεως, τούς έκζητούντας τήν θείαν σου προστασίαν.

Έπίβλεψον έν εύμενεία Πανύμητε Θεοτόκε, έπί τήν έμήν χαλεπήν τού σώματος κάκωσιν, και ιασαι τής ψυχής σου τό άλγος.

Αιτησις και τό Κάθισμα ΤΗχος β'. Πρεσβεία θερμή.

Η Πάτμος έν σοί, Παρθένε Διασωζουσα, σκιρτά μυστικώς, τιμώσα τήν Εικόνα σου έξ αυτής λαμβάνει γάρ, τής λαμπράς σου εύνοίας τάς χάριτας, και των πολλών σου θαυμάτων 'Αγνή, κυρύττει άει τά ένεργήματα.

’Ωδή δ'. Είσακήκοα Κύριε,

Τήν Ημάς ένδυνάμωσον, έργοις έναρέτοις Θεοχαρίτωτε, και πταισμάτων αϊτει άφεσιν, τοϊς θερμώς προστρέχουσι τή σκέπη σου.

Οι δεινοΐς έταζόμενοι, τής Διασωζούσης Είκόνι δράμετε, ϊνα λάβητε τήν ϊασιν, τής ψυχής όμού τε και τού σώματος.

Υπέρ πάσαν λαμπρότητα, ή τής Είκόνος χάρις ή ένθεος, άπαστράπτει Διασωζουσα, και παθών έλαύνει τήν σκοτόμαιναν.

Σε ώς είδεν ό δέσμιος, τής αιχμαλωσίας άφνω λελύτρωται, τό σόν μέγα θαυματούργημα, μεγαλύνων Κόρη λαμπρω στόματι.

Ώδή ε'. Φώτισιν ήμάς.

Σκέπασον ήμάς, τή θερμή Παρθένε σκέπη σου, έκ παντοίων τού δολίου προσβολών, διασωζουσα ήμάς πάσης κακώσεως.

"Απας εύσεβής, προσπελάζων τή Είκόνι
σου, Διασωζουσα πληρούται χαρμονής, και κηρύττει σου τήν χάριν τήν σωτήριον.

’Ήκουσας φωνής, γυναικός πασχούσης ’Άχραντε, ή και ωφθης έπιστάσα μυστικώς, και τής νόσου ταύτην Δέσποινα άπήλλαξας. Μόνον τό σεπτόν, όνομά σου Διασωζουσα, ώς φωνούμεν μετά πίστεως θερμής, έπελθόντων θλιβερών θάττον ρυόμεθα.

’Ωδή ς. Τήν δέησιν έκχεώ.

Αγγέλων, άγιωτέρα Παρθένε, καθαγίασον ήμών τάς καρδίας, χαμαιπετών έννοιών και προσύλων, τών προσκυνούντων τήν θείαν Εικόνα σου, τήν άναβλύζουσαν άει, Διασωζουσα χάριν και ελεος.

Σωμάτων, και τών ψυχών τάς όδύνας, θεραπεύεις Διασωζουσα Κόρη, και έν Αίγύπτω θανάτου έξαίρεις, τό κινδυνεύον παιδίον Πανύμνητε, έπιστασία σου φρικτή, τής τεκούσης καμφθεΐσα τοϊς δάκρυσι.

Κινδύνοις, τούς χαλεποΐς συσχεθέντας, καί νοσήμασι δεινώς τρυχωμένους, επισκοπή σου ταχεία λυτρούσαι, καί τοϊς έγγύς καί μακράν δίδως πάντοτε, τήν σωματικήν σου άρωγήν, καταλλήλως τή κλήσει σου Δέσποινα.

Ό θείος καί φωτοφόρος ναός σου, ώσπερ κήπος άνθηφόρος όράται, ενθα ώς άνθος ζωής ή Είκών σου, εύωδιάζει ταϊς σαίς άντιλήψεσιν ενθεν ή Πάτμος εύλαβώς, Διασωζουσα σπεύδει τή σκέπη σου.

Διάσωσον ώς Διασωζουσα Δέσποινα...

’Άχραντε ή διά λόγου τον Λόγον...

Αΐτησις και τό Κοντάκιον


Ηχος β'. Τοΐς τών αιμάτων σου.

Τή φερωνύμω σου κλήσει Πανάχραντε, ώς θησαυρός έκενώτου χρηστότητος, διάσωζε πάσης στενώσεως, και προσβολών τού δολίου άλάστορος, ήμάς τούς πιστώς σε δοξάζοντας.

Εϊτα τό α' Άντίφωνον τών Αναβαθμών τού δ' ήχου.

Προκείμενον.


Μνησθήσομαι τού ονόματος σου...

Στίχος. ’Άκουσον θύγατερ και ϊδε...

Εύαγγέλιον κατά Λουκάν.
Έν ταϊς ήμέραις έκείναις, άναστάσα Μαριάμ.

Δόξα. Ταϊς τής Θεοτόκου.

Και νύν. Ταϊς τής Παναχράντου.


Προσόμοιον

Ηχος πλ. β'. "Ολην άποθέμενοι.

Στίχ. Έλέησόν με ό Θεός...


Ολβον άναφαίρετον, τήν θαυμαστήν σου Εικόνα, Πάτμος ή περίφημος, θεία ευδοκία σου, Κόρη κέκτηται δωρεάν πάσι γάρ, εξ αυτής παρέχεις, τοϊς αίτοϋσι τά χαρίσματα, ήν Διασωζουσαν, οντως προσφυώς όνομάζομεν, ώς σφζουσαν εκ θλίψεων, τούς έν πίστει ταύτη προστρέχοντας οθεν άει δίδου, ήμϊν τήν σήν βοήθειαν 'Αγνή, και τής λαμπράς προστασίας σου, τάς έκφάνσεις ’Άχραντε.

Ό Ίερεύς. Σώσον ό Θεός τον λαόν σου.

Ώδή ζ'. Οί εκ τής Ίουδαίας.

Ρώσιν δέδωκας Κόρη, γυναικί τή πασχούση, έπιστασία σου ούτω καί νΰν Παρθένε, ήμών τάς άσθενείας, Διασωζουσα ϊασαι, καί εύπραγίαν ήμϊν, παράσχου έν τω βίω.

Ή σή χάρις Παρθένε, πανταχού άπλουμένη, σώζει τούς άπαντας εντεύθεν οί τυχόντες, τών ευεργετημάτων, Διασωζουσα σπεύδουσι, τω σώ άγίω ναώ, αίνούντες σου τήν δόξαν.

Γέρας εύρατο μέγα, τήν σεπτήν σου Εικόνα, ή Πάτμος Δέσποινα’ έντεύθεν καρπουμένη, εύνοιας σου τον πλούτον, τα πολλά σου θαυμάσια, άνακηρύττει άει, φωναϊς εύχαριστίας.

Έκ δεινής άνομβρίας, και παθών καταιγίδος, Θεοχαρίτωτε, και πάσης δυσπραγίας, και βλάβης και μανίας, και φθοράς ρύου πάντοτε, τούς προσκυνούντας πιστώς, τήν θείαν σου Εικόνα.

Ώδή η'. Τον Βασιλέα.

Ρύσαί με Κόρη, θανατηφόρου κακίας, ώς διέσωσας βεβαίου έκ θανάτου, τούς τή σή Είκόνι, έν πίστει προσπεσόντας.
Αύλω δψει, ώς όρωμένη παρέχεις, τά
αιτήματα τοϊς σε παρακαλούσι, ούτω κάμοί δίδου, βοήθειαν έξ ύψους.
Σώματος κόρας, ώς έξιάσω Παρθένε, ούτως άνοιξον τό ομμα τής ψυχής μου, ϊνα τό φώς ϊδω, τών θείων προσταγμάτων.

Ίσχύν παράσχου, τοϊς άσθενέσι Παρθένε, και άνάψυξιν τοϊς καταπονουμένοις, πίστει έξαιτούσι, τήν θείαν άρωγήν σου.

Ώδή θ'. Κυρίως Θεοτόκον.

Μή παύση έφορώσα, ταύτην σου τήν νήσον, τήν κεκτημένην τήν θείαν Εικόνα σου, ώς ασφαλές καταφύγιον, Διασωζουσα.

Όμβρίζεις καθ’ έκάστην, τής σής ευσπλαχνίας, οΐα νεφέλη ζωής δρόσον άϋλον, τοϊς καταφεύγουσι Κόρη, τή σή χρηστότητι.

Ύφέρποντα δολίως, καθ’ ήμών τον δφιν, τον πονηρόν Διασφζουσα σΰντριψον, καί έν ειρήνη τον βίον, ήμών συντήρησον.

Ύμνοΰμεν κατά χρέος, Κεχαριτωμένη, τήν πρός ήμάς άπροσμέτρητον χάριν σου, ήν μή έλλίπης διδόναι, ήμϊν έκάστοτε.

Τό "Αξιόν έστιν και τά Μεγαλυνάρια.

Χαίρει κεκτημένη ώς θησαυρόν, ή Πάτμος Παρθένε, τήν Εικόνα σου τήν σεπτήν, έξ ής σωτηρίαν, λαμβάνοντες πλουσίαν, ταύτην καλούμεν Δέσποινα, Διασωζουσαν.

Πάλαι έχαρίτωσας θαυμαστώς, τή έπισκιάσει, τών άΰλων σου δωρεών, Κεχαριτωμένη, τήν θείαν σου Εικόνα, έξ ής παρέχεις πάσι, χάριν και έλεος.

Ρώσιν ήμϊν δίδου σωματικήν, και παΰσον Παρθένε, τήν οδύνην τήν ψυχικήν, τών προσερχομένων, τή θεία σου Είκόνι, και άφεσιν πταισμάτων, πάσιν έξαίτησαι.

Σώζεις τούς τελούντας έν χαλεποϊς, κινδύνοις Παρθένε, καί λυτροΰσαι πικρών παθών, καί χαράν παρέχεις, καί πάσαν θείαν δόσιν, τοϊς δε δοξολογούσιν, ώ Διασωζουσα.

Πανταχού ή χάρις τής ίεράς, Είκόνος σου Κόρη, έξελήλυθεν θαυμαστώς, καί πάσι παρέχει, τοϊς πέλας καί τοϊς πόρρω, χαράν καί σωτηρίαν, ώ Διασωζουσα.

Χεϊρα βοήθειας δίδου ήμϊν, λύσιν ανομβρίας, εύφορίαν δέ έν τή γή, καί ζωής αμέμπτου, ειρήνην τε καί κτήσιν, τοϊς πίστει προσιούσι σοι, Διασωζουσα.

Δέσποινα καί μήτηρ τού Λυτρωτού... Πάσαι τών ’Αγγέλων...

Τό Τρισάγιον, τά συνήθη Τροπάρια, Εκτενής καί Απόλυσις, μεθ’ ήν ψάλλομεν τόέξης.

Ήχος β'. "Οτε έκ τού ξύλου..


Πάντας τούς προσπίπτοντας πιστώς, τή σή
Θεοτόκε Είκόνι, καί προσκυνούντας αύτήν, σκέπε καί διάσωζε, έκ πάσης θλίψεως, καί παθών κατάστρεψον, τον σάλον Παρθένε, άπασι παρέχουσα, χάριν σωτήριον σύ γάρ σωτηρία καί σκέπη, ώφθης
άληθώς ήμϊν Κόρη, όθεν Διασωζουσαν καλούμεν σε.

Δέσποινα πρόσδεξαι...

Τήν πάσαν έλπίδα μου...


Δι’ Ευχών...

Δίστιχον
Σωτηρίαν βράβευσον τω Γερασίμφ πιστώς Διασωζουσα σε άνυμνοΰντι.

'Έτερον.

Και 'Ιερεμίαν φύλαττε έκ κινδύνων έπιστατούντα προθύμως τον Ναόν σου. Απρίλιος 1969



ΙΕΡΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ,ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ
ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΑΚΗ ΜΟΝΗ ΤΟΥ
ΜΕΓΑΛΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
ΙΕΡΑ ΠΑΤΜΟΣ 2003.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Παρακλητικός Κανών εις την Υπέρ Αγία Θεοτόκο την Διασώζουσαν
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
proseyxi.com :: Παρακλήσεις :: Παρακλήσεις εις τα ονόματα της Υπεράγια Θεοτόκο-
Μετάβαση σε: