Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώτα
Γιώτα
ΤeamOwner
ΤeamOwner
Αριθμός μηνυμάτων : 187

Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον την Ελεούσαν Empty Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον την Ελεούσαν

Την / Το Τρι Νοε 06, 2012 4:01 am
Φήμη μηνύματος : 100% (1 ψήφοι)
Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον την Ελεούσαν


ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΠΑΤΜΟΥ

Εύλογήσαντος τού Ίερέως, το Κύριε εισάκουσον, μεθ’ δ τό Θεός Κύριος, ώς συνήθως, και το έξης*

Ήχος δ' Ό ύψω&εις έν τώ Σταυρω.

Την θαυματόβρυτον σεπτήν σου εικόνα έν πανιέρω σου Μονη, Έλεοΰσα, φερούση κλήσιν, Μήτερ, Ζωοδόχου Πηγής, πόθω άσπαζόμενοι εύλαβώς σοί βοώμεν εμπλησον σής χάριτος των σών δούλων καρδίας και άφθαρσίας δεΐξον ατραπούς τοϊς έκζητοϋσιν Υίοΰ σου τό ελεος.

Δόξα. Και νυν,

Ού σιωπήσομέν ποτε, Θεοτόκε,τάς δυναστείας σου λαλεΐν οι άνάξιοι.
Ει μη γάρ συ προχστασο πρεσβεύουσα, τίς ημάς έρρύσατο έκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δέ διεφύλαξεν έως νυν ελευθέρους; Ούκ άποστώμεν, Δέσποινα, έκ σου σούς γάρ δούλους σώζεις αεί έκ παντοίων δεινών.

Εΐτα ό Ν' Ψαλμός και ό Κανών, ου ή Άκροστιχίς• «Ελεούσα κατάπεμψόν μοι Υιού σου έλέη. X.»

’Ωδή α΄ Ύγράν διοδεύσας.


Ελέη κατάπεμψόν έφ’ ημάς  του μονογενούς σου θείου Τόκου και Λυτρωτού βροτών τάς χορείας, Ελεούσα, Πατμίων νήσου άκέστορ και πρόμαχε.

Λαμπάς προστασίας χριστιανών ύπάρχουσα, Μήτερ Ελεούσα, την ζοφεράν σκοτείαν παθών τών οίκετών σου φωτι σής χάριτος τάχος διάλυσον.

Εύλόγει θεόθεν τούς εύλαβώς μορφήν προσκυνουντας, Ελεούσα, σήν θαυμαστήν, έν κόλποις ώς ολβον ήν ή μάνδρα τής Ζωοδόχου Πηγής εχει άσυλον.

Ούράνωσον φρόνημα τών πιστών και κοίμισον πάθη τα χαμαίζηλα σαΐς εύχαΐς τών νυν προσκυνούντων, Ελεούσα, τήν θαυματόβρυτον όντως εικόνα σου.

Ώδή γ΄ Ουρανίας άψϊδος.

Υπερύμνητε Μήτερ, σόν ιερόν εκτυπον φέρον έν μετώπω μορφής σου ομμα, Μητρόθεε, τρίτον, τών σών οίκετών τάς προσευχάς μή παρίδης, Έλεοΰσα πάναγνε, θεομακάριστε.

Σoυ την θείαν εικόνα ώς θησαυρόν έχουσα τιμαλφή Πηγής Ζωοδόχου μάνδρα ή πάνσεπτος έν νήσω Πάτμω αύτή έν βίου ζάλαις προστρέχει και άντλεΐ έκάστοτε ΰδωρ σής χάριτος.

Ακεσώδυνον φρέαρ δούλοις τοϊς σοΐς δέδοσαι,Μήτερ του Θεοΰ, Έλεοΰσα,
σθένος και δύναμιν ρώσιν, ισχύν και χαράν στάζον διό σε τιμώντες σου τό θειον εκτυπον κατασπαζόμεθα.

Καταφύγιον θειον χριστιανών, Δέσποινα, Μήτερ Έλεοΰσα, Πατμίων ευχος άτίμητον, έν Ζωοδόχω Πηγή την σήν μορφήν προσκυνοϋντες πάντες άπολαύομεν τής προστασίας σου.


Αιάσωσον, Πατμίων γέρας, πανύμνητε Έλεοΰσα,άπό μένους τοΰ πονηροΰ
έχθροΰ και κακότητος τούς πόθω εικόνα σήν προσκυνοΰντας.

Επίβλεψον έν εύμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε, έπί τήν έμήν χαλεπήν τοΰ
σώματος κάκωσιν και ϊασαι τής ψυχής μου τό άλγος.

Αϊτησις και τό Κάθισμα.

Ήχος β΄ Πρεσβεία θερμή.


Εικόνα τήν σήν διακοσμούσαν νάρθηκα σεμνείου Πηγής τής Ζωοδόχου,
Δέσποινα, εύλαβώς άσπαζόμενοι,Έλεοΰσα, θερμώς σοι κραυγάζομεν
τούς λογισμούς διόρθωσον ήμών και βίον σή χάριτι άγίασον.

’Ωδή δ'. Εισακήκοα, Κύριε

Ασθενείας θεράπευσον,Έλεοΰσα, πάντων τών προστρεχόντων σοι,
δι’ έλαίου τής κανδήλας σου όγκον γυναικός ή άφανίσασα.

Τήν άγίαν εικόνα σου ξένως τήν σβεσθεϊσαν και αύθις, Δέσποινα,
χαραχθεΐσαν όμμα φέρουσαν,Έλεοΰσα, τρίτον άσπαζόμεθα.

Αποδίωξον τάχιστα  ζόφον άπιστίας λαοΰ τοΰ σπεύδοντος,  Ελεούσα, τήν εικόνα σου προσκυνήσαι χάριν τήν έκχέουσαν.

Ποταμός τών ίάσεων και τών θαυμασίων χειμάρρους άφθονος,
Ελεούσα μητροπάρθενε, ώφθη ή εικών ή σεβασμία σου.

Ώδή ε΄ Φώτισον ημάς.

Ευχος ιερον νήσου Πάτμου και θησαύρισμα Ζωοδόχου πολυτίμητον μονής,
Έλεοΰσα, περιφρούρει τούς τιμώντάς σε.

Μέμνησο ημών,Έλεοΰσα Μητροπάρθενε, τών έκάστοτε σπευδόντων
σαΐς λιταΐς και πιστώς άσπαζομένων τήν εικόνα σου.

Υάλλοντες λαμπρώς τήν πληθύν τών θαυμασίων σου, Έλεοΰσα, προσκυνοΰμεν ταπεινώς σήν μορφήν, τήν ξένως τρίτον ομμα εχουσαν.

Ομβρον σών εύχών, Έλεοΰσα, έκδεχόμεθα οι ξηροί έξ έργων πίστεως καλών ΐνα χθόνα τών ψυχών ημών πιάνωμεν.

Ωδή στ Τήν δέησιν.

Νυν άσμενοι, Έλεοΰσα, σπεύδομεν τών Πατμίων οι χοροί προσκυνήσαι τήν θαυμαστήν σου εικόνα τήν ξένως σβεσθεΐσαν και μετ’ ημέρας, πανύμνητε εχουσαν τρίτον οφθαλμόν χαραχθεΐσαν μονής σου έν νάρθηκι.

Μακάριοι πάντες προσπελάζοντες Ζωοδόχου τή μονή τή έν Πάτμω και προσκυνοΰντες σήν θείαν εικόνα τήν παραδόξως προχέουσαν νάματα ίάσεων παντοδαπών, Έλεοΰσα, νοσούντων ίάτειρα.

Ούράνωσον φρόνημα τών δούλων σου και κατάστειλον όρμάς τοΰ σαρκίου τών προσκυνούντων, σεπτή Έλεοΰσα, τήν τρίτον ομμα εικόνα σου εχουσαν άχειροτεύκτως, αγαθή, ταχινή οικετών σου βοήθεια.

Ιλέωσαι σόν Υιόν και Κύριον τοΐς προστρέχουσι πιστώς, Έλεοΰσα,
τήν ιλαράν σου μορφήν προσκυνήσαι τήν οχετούς θαυμασίων έκχέουσαν και καταρδεύουσαν ψυχάς σών προσφύγων σής χάριτος νάμασι.

Λιάσωσον, Πατμίων γέρας, πανύμνητε Έλεοΰσα, άπό μένους τοΰ
πονηρού έχθροΰ και κακότητος τούς πόθω εικόνα σήν προσκυνοΰντας.


Αχραντε, η διά λόγου τον Λόγον άνερμηνεύτως  επ’ έσχατων τών ημερών τεκοϋσα, δυσώπησον ώς έχουσα μητρικήν παρρησίαν.

Αϊτησις και τό Κοντάκιον.

Ήχος β'. Τοϊς των αιμάτων σου.


Του έλεήμονος Λόγου τοΰ Κτίσαντος πάντες μητέρα θερμώς τή φιλόστοργον έν κατανύξει ψυχής μεγαλύνωμεν ώς ελεούσαν βροτών τά συστήματα βοώντες• Χαΐρε, πηγή άγαθότητος.

Προκείμενον.

Μνησθήσομαι τοΰ ονόματος Σου έν πάση γενεά και γενεά.

Στίχος. Τό πρόσωπόν σου λιτανεύσουσιν οι πλούσιοι τού λαού.


Εύαγγέλιον κατά Λουκάν. (Κέφ. α' 39-49, 56)
Τώ καιρώ έκείνω άναστάσα Μαριάμ μετά σπουδής...

Δόξα.


Ταΐς λιταΐς, Οικτΐρμον, τον κόσμον Έλεούσης έξάλειψον μητρός σου τάς ήμών άμαρτάδας.

Και νυν.

Ταΐς τής Θεοτόκου πρεσβείαις, Έλεήμον, έξάλειψον τά πλήθη τών έμών έγκλημάτων.

Προσόμοιον. Ήχος πλ. β'. ‘Όλην άποθέμενοι.

Στίχος. Έλεήμον, έλέησόν με, ό Θεός, κατά τό μέγα ελεός Σου και κατά τό πλήθος τών οικτιρμών Σου έξάλειψον τό όίνόμημά μου.

Ελεοϋσα πάναγνε, Πατμίων πάνσεπτον γέρας,  σου τό θαυματόβρυτον πόθω άσπαζόμενοι θειον εκτυπον τό έν τώ νάρθηκι χαραχθέν τής μάνδρας
Ζωοδόχου όντως Κρήνης σου άναβοώμέν σον Κεχαριτωμένη πανύμνητε, ή πάντας περισκέπουσα και περιφρουροΰσα έκάστοτε, ρΰσαι σούς οικέτας παντοίων, Θεοτόκε, συμφορών, και κατωδύνων άπάλλαξον νόσων και κακώσεων.

Σώσον, ό Θεός, τον λαόν Σου...

Ώδή ζ΄ ΟΙ έκ τής Ίουδαίας.


Υμνηπόλων σου ΐσθι ταχινή προστασία και φύλαξ άγρυπνος,
Παρθένε Έλεοΰσα, τών σοΰ άσπαζομένων έν τη Πάτμω εικόνα σου τής Ζωοδόχου Πηγής μονή τή σεβασμία.

Ιαμάτων χείμαρρους και άείρρυτος κρήνη θαυμάτων δέδεικται ή πάνσεπτος μορφή σου έν Πάτμω, Έλεοΰσα, ήν πιστώς άσπαζόμενοι άντλοΰμεν τήν έξ αύτής έκχεομένην χάριν.

0ι πιστοί καθ’ έκάστην έν τοΰ βίου ταϊς ζάλαις και πάσαις θλίιρεσι προστρέχουσι σή θεία εικόνι, Έλεοΰσα, Θεοτόκε πανύμνητε,
πληροΰνται θείας χαράς ταχύ και εύφροσύνης.

Υπέρ πάντων δυσώπει σόν Υιόν, Έλεοΰσα, μεγαλυνόντων σε και σοΰ
άσπαζομένων εικόνα τήν άγίαν τρίτον δμμα τήν εχουσαν έν Ζωοδόχω Πηγή,
κοσμούση νήσον Πάτμον.

Ώδή η'. Τον Βασιλέα

Σέβας και κλέος Πατμίων, σκέπε άπαύστως,Έλεοΰσα, χορούς μονοτρόπων
και προσκυνητών σου πανευλαβών τον δήμον.

Ούρανοδρόμον δεΐξον πορείαν σοΐς δούλοις, Έλεοΰσα Παρθένε,
ώς πάντων απλανής πρός πόλου ιθύντειρα έπάλξεις.

Υμνών ού παύων τής χάριτός σου τό πλήθος, Έλεοΰσα, και σήν προστασίαν,
ήν δεικνύεις πάσι σε άνυμνολογοΰσιν.

Ελέησόν με  και τής καρδίας μου ρύπον πρεσβειών σου άπόπλυνον ρείθροις πρός τον Ζωοδότην Υιόν σου, Έλεοΰσα.

Ώδή θ'. Κυρίως Θεοτόκον.

Λιμήν τών ποντουμένων εύδιος ύπάρχεις Πατμίων έν βίου δίναις
και κλύδωσι και γαληνός, Έλεοΰσα, ορμος, πανύμνητε.

Εύλόγει ούρανόθεν τούς όμολογοϋντας κλήσιν σήν τήν, Ελεούσα πανθαύμαστε, και εύλαβώς προσκυνούντας τό σόν έκτύπωμα.

Ηγιασμένη Μήτερ του πανευίλατου Δημιουργού ελνοούσα, τοΰ σύμπαντος, έλέει πάντας ζητοΰντας τή σήν άντίληψιν.

Χαρίτωσον σούς δούλους τούς άσπαζομένους, έν Ζωοδόχω Πηγή τήν εικόνα σου, τήν θαυμαστήν, Έλεοΰσα θεοχαρίτωτε.

Άξιόν έστι... και τά παρόντα Μεγαλυνάρια.

Μήτερ Έλεοΰσα, θαυματουργέ, τούς άσπαζομένους Ζωοδόχω έν τή Πηγή σήν μορφήν, έλέει άπαύστως και άρήγει τοϊς μεγαλύνουσί σε πόθω έκάστοτε.

Θυσυρόν ως άσυλον αληθώς εχει την μορφήν σου η εν Πάτμω σεπτή μονή
μήτερ Έλεοΰσα, Πηγής τής Ζωοδόχου, ήν πόθω προσκυνοΰντες
σε μεγαλύνομεν.

Ελεοΰσα Μήτερ τοΰ Λυτρωτοΰ, σκέπε τούς Πατμίους  και χορείας μοναζουσών τήν έν τω σεμνείω Πηγής τής Ζωοδόχου σεμνώς ένασκουμένην, Θεογεννήτρια.

Τήν σβεσθεΐσαν ξένως σήν Ιεράν καί σεπτήν εικόνα, Έλεοΰσα,
και θαυμαστώς αυθις χαραχθεΐσαν έν νάρθηκι μονής σου Πηγής τής Ζωοδόχου νΰν άσπαζόμεθα.

Απαντες έλέει τούς εύσεβεΐς άπεκδεχομένους, Έλεοΰσα, σήν μητρικήν χάριν
και πρεσβείαν πρός τον μονογενή σου Υιόν, τον Ζωοδότην παντελεήμονα.

Σκέπε και προστάτευε άκλινώς τούς πιστούς Πατμίους και βοήθει τοϊς έκτενώς μεγαλύνουσί σε, Κυρία Θεοτόκε,Παρθένε Έλεοΰσα, κόσμου διάσωσμα.

Πάσαι τών ’Αγγέλων αι στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων ή δωδεκάς,
οι 'Αγιοι πάντες, μετά τής Θεοτόκου ποιήσατε πρεσβείαν εις τό σωθήναι ήμάς.

Τό Τρισάγιον και τό Άπολυτΐκιον.

Ήχος πλ, α'. Τον σννάναρχον Λόγον.


Αρωγής σου σφραγίδα άγρυπνου φέρουσαν έν τω μετώπω μορφήν σου
έν Ζωοδόχω Πηγή προσκυνοϋντες, Ελεούσα θαυματόβρυτε, άναβοώμεν σου Υιού, έλεήμονος Θεοϋ, κατάπεμψόν τά έλέη πιστοΐς Πατμίοις και πάσιν έκδεχομένοις τήν σήν εύνοιαν.

Εκτενής και Άπόλυσις, μεθ ήν ψάλλομεν τό εξής'

Ήχος β΄ 'Ότε έκ τον Ξύλου.


Μήτερ Έλεοΰσα, θαυμαστή, τούς άσπαζομένους εικόνα έν κατανύξει ψυχής τήν κοσμούσαν νάρθηκα τής Ζωοδόχου Πηγής έν τή Πάτμω διάσωζε έκ βλάβης τοΰ πλάνου, κατωδύνων θλίψεων, δεινών κακώσεων, και άσθενειών άνιάτων, ι'να τήν σήν χάριν έκθύμως πάντες οι πιστοί όμολογώμέν σου.

Δέσποινα, πρόσδεξαι τάς δεήσεις τών δούλων σου και λύτρωσαι ήμάς από πάσης άνάγκης και θλίψεως.

Τήν πάσαν έλπίδα μου είς σε άνατίθημι,Μήτερ τού Θεού, φύλαξόν με ύπό τήν σκεπήν σου.


Αμην….



Δίστιχον.
Έλέησον, Χαραλάμπη, Έλεοΰσα, συν Γεωργίω και μοναζουσών δήμοις.


Δρος Χαραλάμπους Μ. Μπουσια
Μ.Υμνογράφου της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας.



ΤΕΛΟΣ
ΚΑΙ ΔΟΞΑ
ΤΩ ΜΟΝΩ ΑΛΗΘΙΝΩ ΘΕΩ ΗΜΩΝ
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης