Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώτα
Γιώτα
ΤeamOwner
ΤeamOwner
Αριθμός μηνυμάτων : 187

Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον της Πορταίτισσης Empty Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον της Πορταίτισσης

Την / Το Δευ Νοε 05, 2012 2:26 am
Φήμη μηνύματος : 100% (1 ψήφοι)
Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον της Πορταίτισσης

Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον της Πορταίτισσης Panagi17

Ψαλλόμενος τήν Τρίτην τής Διακαινησίμου.

Εύλογήσαντος τοϋ 'Ιερέως λέγομεν τό:

Κύριε, είσάκουσον τής προσευχής μου….

Θεός Κύριος ..., καϊ εύθύς τά έπόμενα Προσόμοια.


Ήχος Δ'.

Τή θαυμαστή σου Πορταΐτισσα σκέπη δι' ής λυτροϋται ήμας πάσης άνάγκης προστρέχομεν έκάστοτε κραυγάζοντες θερμώς• ώσπερ πάλαι εδειξας, έφ’ ήμϊν τήν σήν χάριν, οϋτω καϊ νϋν Δέσποινα, μή έλλείπης είς τέλος, ώς έπηγγείλω σκέπειν καϊ φρουρεϊν, τούς άδιστάκτω ψυχή, προσιόντάς σοι.

Δόξα, καϊ νϋν. "Ομοιον.

Ή εύκλεής καϊ παναγία Είκών σου, ώσπερ έχέγγυον ήμϊν σωτηρίας, τή σή προνοία "Αχραντε δεδώρηται, "Ηνπερ θησαυρίσασα ή Μονή τών ’Ιβήρων, πάσης άπαλλάττεται, διά σοϋ έπηρείας, καϊ σύν αύτή έλπίδος άρραγοϋς, πληροϋται Κόρη, καϊ πας ό προστρέχων σοι.

Ψαλμός 50
Έλέησόν με, ό Θεός…

Καϊ εύθύς ψάλλομεν τόν Κανόνα.

Ήχος πλ. Δ'.

’Ωδή Α'. Άρμστηλάτην Φαραώ.


Τά μεγαλεϊα τής σεπτής είκόνος σου, άνευφημεϊσαι τολμών, έν ύλική γλώσση, καϊ ρυπώσι χείλεσι• τής πυριμόρφου δέομαι καθαρσίου λαβίδος ης 'Ησαΐας ήξίωται, Μήτηρ τοϋ Θεοϋ άπειρόγαμε.

Ρώσιν καϊ χάριν άληθή καϊ ελεος, ή σή αγία Είκών, δαψιλώς βλυστάνει, ώς πηγή άκένωτος, καϊ θλίψεων τού; άνθρακας, καταπαύει Παρθένε, δρόσω τής σής άγαθότητοτ πάντων τάς καρδίας εύφραίνουσα.

Όδυγηρών έπιφορών άπάλλαξον, καϊ νοσημάτων δεινών, καϊ τών έν βίω Κόρη περιστάσεων, τούς εύλαβώς προστρέχοντας, τή σεπτή σου Είκόνι, τή δοξασθείση Πανάχραντε, τή έπισκιάσει τής δόξης σου.

Ύπερθεν Κόρη τών πυλών ηύδοκήσας, τής τών ’Ιβήρων Μονής, τό θεοειδές σου σωθήναι Έκτύπωμα• έντεϋθεν ΙΙορταΐτισσα, φερωνύμως έκλήθης, ώς θυρωρός αύτεπάγγελτος, ταύτης σου τής ποίμνης καϊ πρόμαχος.

Ώδή Γ'. Ούρανίας αψίδος.

Ρϋσαι πάσης άνάγκης, καϊ προβολής Άχραντε, ταύτην σου τήν ποίμνην Παρθένε, άνακειμένην σοι, καϊ πάσαν άδικον βουλήν διάλυε τάχος κατ' αύτής δεόμεθα, ώ Πορταίτισσα.

"Εν τή σή προστασία καϊ μητρική χάριτι, καϊ συμπαθεστάτη προνοία καϊ άντιλήψει σου, άεϊ προστρέχοντες, οί τόν σόν κλήρον οίκοϋντες Κόρη Πορταίτισσα, διασωζόμεθα.

Ίλαστήριον θεϊον, ώς άληθώς εδειξας, ήμϊν Πορταίτισσα Κόρη, τό σόν Έκτύπωμα, ώ προσπελάζοντες, ψυχών όμοϋ καϊ σομάτων, ϊασιν λαμβάνομεν, τή σή χρηστότητι.

Παραδόξως άφϊκται, ή σή Είκών Άχραντε, πάλαι έκ Νικαίας έν Άθω τή εύδοκία σου, καϊ ύπέρ ηλιον, τής άρωγής σου άστράπτει, πασι τά δωρήματα, τοϊς σέ δοξάζουσι.

Διάσωσον ώ Πορταίτισσα Πάναγνε Θεοτόκε, πάσης βλάβης καϊ άναγκών τε καϊ θλίψεων, τούς όλοψύχως προστρέγοντας τή σή σκέπη.

Έπίβλεψον έν εύμενεία, Πανύμνητε Θεοτόκε, έπϊ τήν έμήν χαλεπήν τοϋ σώματος κάκωσιν, καϊ ϊασαι τής ψυχής μου τό άλγος.

Αϊτησις παρά τοϋ 'Ιερέως. Κύριε έλέησον ιε' καϊ μετά τήν έκφώνησιν τό παρόν Κάθισμα.

Ήχος Β'. Πρεσβεία θερμή.

Προστάτις θερμή, καϊ μέγα καταφύγιον, καϊ σκέπη στερρά, καϊ σύμμαχος καϊ εφορος, ύπάρχεις Πορταίτισσα, τών τήν σήν έκζητούντων βοήθειαν διό λύτρωσαι πάσης άπειλής, ώς ύπέσχου Πανάμωμε.

Ώδή Δ', Σύ μου ίσχύς.

"Ολη ψυχή, καϊ διανοία προστρέχομεν, Θεοτόκε τή άγαθότητι, καϊ έκβοώμεν σοι έν κλαυθμω κλϊνόν σου τά ώτα, είς τάς φωνάς ήμών Άχραντε, καϊ πλήρου τάς αίτήσεις, Πορταίτισσα Κόρη, τάς ήμών ώς Θεοϋ Μήτηρ εϋσπλαγχνος.

Ρήσεις τάς σάς, άς άπεφήνω,Πανάχραντε, περϊ ταύτης, τής κληρονομίας σου, πλήρου Παρθένε ώς συμπαθής, καϊ μή άποστήσης, έκ ταύτης τήν προστασίαν σου• ήμάρτομεν γάρ Κόρη, άλλά σοϊ καθ' έκάστην, τάς έλπίδας ήμών άναφέρομεν.

Τάς ψυχικάς, ήμών όδύνας θεράπευσον, καϊ τάς νόσους, πάσας τάς τούς σώματος, τάς δυσφορήτους καϊ χαλεπάς, ϊασαι Παρθένε, καϊ θείω φόβω στοιχείωσον, ήμών τάς διανοίας, Πορταίτισσα Κόρη πρός Θεοϋ θελημάτων έκπλήρωσιν.

Νόμοι έν σοί, φύσεως κεκαινοτόμηνται, Θεομήτορ, πάντα ύπέρ φϋσιν γάρ, τά κατά σέ καϊ καινοπρεπή• καϊ γάρ παραδόξως, ή θάλασσα τήν Είκόνα σου, Μονή τή τών ’Ιβήρων, άσινή έξαισίως, παρέδωκε φέρουσα Δέσποινα.

Ώδή Ε'. Ίνα τί με άπώσω;

"Ινα τϊ έλαμπρύνθη, ή δεδοξασμένη Είκών τοϋ προσώπου σου, καϊ έμεγαλύνθη, ύπέρ, λόγον Άγνή Πορταίτισσα; ξένως γάρ ώς ήκεν, ήμιϊν ποτέ διά θαλάσσης οϋτω ξένα έργάζεται θαύμιατα.

Τών δαιμόνων τά θράση, καθ' ήμών κατάβαλε Θεοχαρίτωτε, καϊ τών μελετώντων, πονηρά καϊ κενά Πορταίτισσα, κατά τοϋ σοϋ ’Όρους, ο ήρετίσω ώς οίκεϊον, τάς δεινάς σκευωρίας ματαίωσον.

Ίεράν σε κρηπϊδα, καϊ άπεριδόνητον ίεράν άγκυραν, κεκτημένοι Κόρη, οί σοϊ δοϋλοι, πρός σέ καταφεύγομεν• διό τάς σπιλάδας τών πειρασμών, καϊ καταιγίδας, ώς άφρούς θαλαττίους διάλυσον.

Σωτηρίας πρός τρίβον, καϊ πρός μετανοίας όδόν τήν σωτήριον, ϊθυνον Παρθένε, τούς θερμώς πρoσιόντας τή σκέπή σου, καϊ μετά τό τέλος ύπέρ ήμών ώς έπηγγείλω, άγαθά τω Θεω ήμών λάλησον.

Ωδή ΣΤ'. Τήν δέησιν έκχεώ πρός Κύριον.

Σωμάτων σε, ίατήρα άμισθον, τών ψυχών θεραπευτήν κεκτημένοι, ώς άληθώς Πορταίτισσα Κόρη, τή εύκλεεϊ σου είκόνι προστρέχομεν, καϊ έξ αύτής τάς δωρεάς, τής εύνοίας σου πίστει λαμβάνομεν.

Ακύμαντος τών κυμάτων ϋπερθεν, διαπλεύσασα ή θεια Είκών σου, ηκεν ήμϊν ώς λιμήν σωτηρίας, καϊ τών δεινών κατευνάζει τά κύματα, γαλήνην δέ τήν άληθή, πρυτανεύει ήμϊν Πορταίτισσα.

Τήν πύλην μοι, τής ζωής ύπάνοιξον, άφαρπάζουσα πυλών με τοϋ Άδου, ή Πυλωρός τής Μονής τών ’Ιβήρων, όνομασθήναι θελήσασα Δέσποινα, άποκοπήν μοι τών χρεών, τών πολλών μου εύσπλάγχνως βραβεύθυσα.

Ήγίασται, άληθώς ή θάλασσα, διαπλεύσει τής άγιας Μορφής σου, ή δέ Μονή τών ’Ιβήρων ώς πλοϋτον, τής άρωγής σου αύτήν ύπεδέξατο, άπας ό Άθως δέ αύτήν, ώς έλπίδος πυρσόν κατεπλούεησε.

Διάσωσον ώ Πορταίτισσα Πάναγνε Θεοτόκε, πάσης βλάβης καϊ άναγκών τε καϊ θλίψεων, τούς όλοψϊχως προστρέχοντας τή σή σκέπη.

Άχραντε ή διά λόγου τόν λόγον άνερμηνεύτως, έπ' έσχάτων τών ήμερων τεκοϋσα δυσώπησον, ώς εχουσα μητρικην παρρησιαν.

Αϊτησις παρά τοϋ 'Ιρέος. Κύριο έλέησον ιε', καϊ τό παρόν Κοντάκιον.

Ήχος β'. Τοϊς τόν αίμάτων σου.


Ώς προστασίαν καϊ σκέπην καϊ εφορον, ό περιώνυμος κλήρός σου Άχραντε, ύμνεϊ σε άεϊ Πορταίτισσα, καϊ έκ βαθέων ψυχής άνακράζει σοι• άπαύστως με φύλαττε Δέσποινα.

Καϊ εύθύς τό Προκείμενον.

Μνησθήσομαι τοϋ όνόματός σου έν πάση γενεά καϊ γενεά.

Στίχ. Τό πρόσωπόν σου λιτανεύσουσιν οί πλούσιοι τοϋ λαοϋ.


ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ
Έκ τοϋ κατά Λουκαν αγίου Εύαγγελίου, τό Ανάγνωσμα.


Έν ταϊς ήμέαις έκείναις, άναστασα Μαριάμ, έπορεύθη είς τήν όρεινήν μετά σπουδής, είς πόλιν ’Ιούδα, καϊ είσήλθεν είς τόν οΐκον Ζαχαρίου, καϊ ήσπάσατο τήν Έλισάβετ. Καϊ έγένετο ώς ηκουσεν ή Έλισάβετ τόν άσπασμόν τής Μαρίας, έσκίρτησε τό βρέφος έν τή κοιλία Αύτής• καϊ έπλήσθη
Πνεύματος Άγίου ή Έλισάβετ, καϊ άνεφώνησε φωνή μεγάλη, καϊ εΐπεν• Εύλογημένη Σϋ έν γυναιξί, καϊ εύλογημένος ό καρπός τής κοιλίας Σου. Καϊ πόθεν μοϊ τοϋτο, ϊνα ελθη ή μήτηρ τοϋ Κυρίου μου πρός μέ; ’Ιδού γάρ, ώς έγένετο ή φωνή τοϋ άσπασμοϋ Σου είς τά ώτά μου, έσκίρτησεν έν άγαλλιάσει τό βρέφος έν τή κοιλία μου. Καϊ μακαρία ή πιστεύσασα, ότι εσται τελείωσις τοϊς λελαλημένοις αύτή παρά Κυρίου. Καϊ εΐπε Μαριάμ• Μεγαλύνει ή ψυχή μου τόν Κύριον, καϊ ήγαλλίασε τό πνεύμά μου έπϊ τω Θεω τω σωτήρι μου. 'Ότι έπέβλεψεν έπϊ τήν ταπείνωσιν τής δούλης Αύτοϋ• ίδού γάρ, άπό τοϋ νϋν μακαριοϋσί με πασαι αί γενεαί. Ότι έποίησέ μοι μεγαλεϊα ό Δυνατός, καϊ άγιον τό τό όνομα Αύτού. Έμεινε δέ Μαριάμ σύν αύτή ώσεϊ μήνας τρεϊς, καϊ ύπέστρεψεν είς τόν οΐκον αύτής.

Δόξα. Ήχος Β'.

Ταϊς τής Θεοτόκου, πρεσβείαις, Έλεήμον, έξάλειψον τά πλήθη, τών έμών έγκλημάτων.

Καϊ νϋν.

Τής Πορταϊτίσσης ταϊς θείαις ίκεσίαις, έξάλειφον τά πλήθη τών έμών έγκλημάτων.

( 'Έπειτα). Έλέησον μέ, ό Θεός, κατά τό μέγα ελεός σου, καϊ κατά τό πλήθος τών οίκτιρμών σου έξάλειψον τό άνόμημά μου.

Ήχος πλ. Β'. Όλην άποθέμενοι.

’Έχει σε Πανάχραντε, τό μέγα Όρος τοϋ Άθω, μέγα καταφύγιον, οίκεία χρηστότητι καϊ διάσωσμα• διά σοϋ πάσης γάρ, θλίψεως λυτροϋται• Πορταίτισσαν δέ άγρυπνον, ώσπερ ηύδόκησας Μάνδρα τών ’Ιβήρων τί ένδοξος. Άλλ' ώ θεοχαρίτωτε, δίδου ήμϊν πασιν τήν χάριν σου, καϊ μή άποστρέψης, τό πρόσωπόν σου Κόρη άφ' ήμών, άχρι τερμάτων αίώνος δέ, φύλαττε τούς δούλους σου.

Εϊτα ό Ιερεύς: Σώσον ό Θεός τόν λαόν σου κ.τ.λ. Κύριε έλέησον ιβ', καϊ εύθύς, αί λοιπαϊ ώδαί.

"Ωδή Ζ'. Παίδες Εβραίον έν καμίνω.


Νόσους ποικίλας θεραπεύει, καϊ άκάθαρτα πνεύματα διώκει, τής Είκόνος τής σής ή χάρις Θεοτόκε• έντεϋθεν Πορταίτισσα, πασα γλώσσα σέ δοξάζει.

Δύναμιν δίδου Θεοτόκε, τοϋ πατεϊν ήμας έχθροϋ τάς πανουργίας, καϊ συμμάχει ήμϊν, άεϊ ώς καθυπέσχου, κατά τοϋ πολεμήτορος, καθ' ήμών ώρυομένου.

Έλαιον άλευρον καϊ οΐνον, ώς έπλήθυνάς ποτε έν τή Μονή σου, οϋτω δίδου Άγνή, τοϊς σοϊς ίκέταις πασι, τής μητρικής εύνοίας σου, τάς πλουσίας εύλογίας.

Σκέπε τήν σήν κληοονομίαν, Πορταίτισσα έκ πάσης έπηρείας• ότι άπας πρός σέ, ό Άθως άτενίζει, έν εύκαιρίαις Άχραντε, καϊ έν θλίψεσι τοϋ βίου.

Ώδή Η'. Τϋν έν Όρει άγθω δοξασθέντα.

Έν έσπέρα πρωϊ, καϊ μεσημβρία• έν ήμέρα, νυκτϊ καϊ πάση ώρα καϊ έν παντϊ καιρω καθικετεύω σε, στένων καϊ δακούων, άσπάζομιαι φόβω σήν σεπτήν Είκόνα.

"Ιασαί μου τά πάθη τής καρδίας φώτισόν μου τόν νοϋν έσκοτισμένον όντα, καϊ τήν ψυχήν μου τεθνηκυϊαν ζώωσον, καϊ υίόν ήμέρας, καϊ φωτός με δεϊξον, Δέσποινα κληρονόμον.

Σέ αίνοϋσιν, άγγέλων πανηγύρεις, καϊ ύμνοϋσιν άνθρώπων όμηγηρεις• καϊ ούρανός καϊ γής καϊ θάλασσα, πάναγνε κυρίως άνυμνολογοϋσι τήν σήν σεπτήν Είκόνα.

Χαϊρε, πύλη, καϊ γέφυρα καϊ κλίμαξ, έκ θανάτου προς την αθανασίαν, δι' ης χωροϋμεν διαπεραιούμενοι, τήν ύγράν τοϋ βίου θάλασσαν καϊ γήθεν, ύψούμεθα πρός πόλον.

Ώδή Θ'. Έξεστη έπϊ τούτω ό ούρανός.

Ώς θάλαμον ώραίον καϊ φαεινόν, ώς εύώδη νυμφώνα Πανάμωμε, ώς εύανθή, κήπον καϊ παράδεισον εύθαλή, ώς νοητόν αγίασμα, ώς χρυσοπορφύρωτον κιβωτόν, ώς εμψυχον χωρίον, καϊ πύρινον ώς θρόνον, τήν σήν Είκόνα όνομάζομεν.

Ίσχύν καϊ θυμηδίαν έν τοϊς δεινοϊς, καϊ παράκλησιν Κόρη έν θλίψεσι, δίδου ήμϊν, τοϊς ύπό τήν σκέπην σου τήν σεπτήν, Παρθένε Πορταίτισσα, πίστει καταφεύγουσιν άκλινεϊ, συγχώρησιν πταισμάτων, ήμϊν έξαιτουμένη, καϊ μετοχήν ζωής τής κρείττονος.

Μή παύση περισκέπουσα έν παντί, τό περίβλεπτον Όρος Άχραντε, τό εύλαβώς, Κόρη έν ήμέρα τε καϊ νυκτί, τό Άγιόν σου όνομα, φέρον έν τω στόματι καϊ νοΐ, παρέχουσα έν τούτω τής σής έπιστασίας, χειρϊ πλουσία τά γνωρίσματα.

Ναμάτων ψυχοτρόφων καϊ γλυκερών, ώς πηγή σωτηρίου άκένωτος, βλύζεις άεί, ρεϊθρα τα θεόβρυτα μυστικώς, καϊ άπασαν, τήν Ποίμνην σου, άρδεις καϊ εύφραίνεις προφητικώς άλλά καϊ μετά τέλος, ήμας άκατακρίτους, τω σω Υίω Άγνή παράστησον.

Ή άχραντος Είκών σου καϊ εύκλεής, ώσπερ ηλιος Κόρη ύπέρλαμπρος, αϊγλη τή σή, έκ τών Ιβήρων σεπτής Μονής, άστράπτει έν τω Όρει σου, καϊ είς πάντα κόσμον ύπερφυώς, καϊ λύει παθημάτων, τήν νύκτα Θεοτόκε, ταϊς τών θαυμάτων άναλάμψεσι.

Νοός μου τήν όμίχλην τήν χαλεπήν, τω φωτϊ τοϋ προσώπου σου δέομαι, λϋσον Άγνη, καϊ τα τής ψυχής μου πάθη δεινά, θεράπευσον καϊ σώσον με, έκ τής δυναστείας τοϋ πονηροϋ, καϊ ώρα τοϋ θανάτου, έξάρπασόν με Κόρη, έκ τών χειρών τοϋ κοσμοκράτορος.

Άξιον έστϊν ώς άληθώς. καϊ τά Μεγαλυνάρια.

Πρόσδεξαι τούς ϋμνους Μήτερ Άγνή, οϋς έν τω Ναω Σου, Σοϊ προσφέρομεν εύλαβώς, καϊ δός ήμϊν χάριν, τοϋ προσκυνεϊν άξίως, τήν πάνσεπτον Είκόνα Σου Πορταίτισσα.

Ήκε ξενοτρόπως ή σή Είκών, έν τω Όρει Άθω, καϊ έδόθη ώς θησαυρός, τή Μονή Ιβήρων, Άγνή θεογεννήτορ• διό ύμνολογοϋμεν τά σά θαυμάσια.

Χαϊρε τών Άγγέλων ή χαρμονή, καϊ Μονής Ιβήρων, Πορταίτισσα άρωγή, καϊ παντός τοϋ κόσμου έξαίρετος Προστάτις, καϊ κηδεμών καϊ σκέπη Θεογεννήτρια.

Στήλη θεοτύπωτος έμφανής, τής περϊ ήμας σου, προστασίας ή σή Είκών, πελει Θεοτόκε• διό άπας ό Άθως καϊ μεγαλύνει σέ Πορταίτισσα.

Σκέπε τήν Μονήν σου πάσης όργής, καϊ βλάβης Παρθένε, καϊ μανίας τοϋ δυσμενοϋς, καϊ έν ώρα δίκης, ήμας άκατακρίτους, φύλαξον Θεοτόκε τούς πεποιθότας σοι.

Τούς τοϋ Όρους Άθω Καθηγητάς, Μοναστάς Μιγάδας, 'Ιεραρχας καϊ Άθλητάς, Όμολογητάς τε, Ποιμένας καϊ Όσίους, τών Μοναστών τά πλήθη, ϋμνοις τιμήσωμεν.

Πασαι τών, Άγγέλων αί στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων ή δωδεκάς, οί άγιοι πάντες, μετά τής Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, είς τό σωθήναι ήμας.

Τό Τρισάγιον κ.λ.π.

Καϊ τά Τροπάρια.

Ήχος Β'. Ότε έκ τοϋ ξύλου σε νεκρόν.


Πάντας τούς προστρέχοντας πιστώς, τή σή κραταιά προστασία, τήν Είκόνα σου, χάριν τε καϊ ελεος, ήμϊν πηγάζουσαν, μετά φόβου καϊ πίστεως, Άγνή προσκυνοϋντας, σώζε Πορταίτισσα, πάσης στενώσεως πάσης προσβολής έναντίας καϊ όδυνηρών συμπτωμάτων, καϊ τών έν βίω περιστάσεων.

Ήχος πλ. Δ'

Δέσποινα, πρόσδεξαι τάς δεήσεις τών δούλων σου, καϊ λύτρωσαι ήμας, άπό πάσης άνάγκης καϊ θλίψεως.

Ήχος Β'

Τήν πάσαν έλπίδα μου είς σέ άνατίθημι, Μήτερ τοϋ Θεοϋ, φύλαξον μέ ύπό τήν σκέπην Σου.

Άπολυτίκιον τής Πορταϊτίσσης.


Ήχος Α'. Τοϋ λίθου σψραγισθέντος.

Τήν θείαν Σου Είκόνα δεδεγμένοι έν θαύματι, Πυλωρόν Παρθένε καϊ σκέπην καϊ Προστάτιδα εχομεν, τοϋ κλήρου σου οί τρόφιμοι άεί, καϊ Σοϋ ώς άφομείωμα ήμεϊς, τήν Αύτήν Σου προσκυνοϋντες άπό ψυχής, βοώμεν σοι Θεοτόκε• δόξα τή παναγάθω Σου βουλή, δόξα τή προστασία Σου, δόξα τή πρός ήμας Άγνή θεία προνοία Σου.

Κοντάκιον.

Ήχος πλ. Δ'. Τό προσταχθέν μυστικώς.


Τών μοναστών ή πληθύς δεϋτε τοϋ Άθω, άνευφημήσωμεν πιστώς έν θείοις ϋμνοις, τήν Πανάχραντον Παρθένον καϊ Θεοτόκον, Ιβήρων τής σεβασμίας θείας Μονής τήν μόνην κηδεμονίαν καϊ θυρωρόν, καϊ τοϋ ’Όρους τήν Έφθρον, άναβοώντες έκτενώς, χριστιανών τό στήριγμα, Χαϊρε Κόρη Μητρόθεε.




Δι'ευχων....

Αμην...
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης