Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώργος
Γιώργος
Author
Αριθμός μηνυμάτων : 1266
https://www.proseyxi.com

Παρακλητικός Κανών εις την Αγίαν Ένδοξον Ισαπόστολον και Μεγαλομάρτυρα Φωτεινήν την Σαμαρείτιδα Empty Παρακλητικός Κανών εις την Αγίαν Ένδοξον Ισαπόστολον και Μεγαλομάρτυρα Φωτεινήν την Σαμαρείτιδα

Την / Το Δευ Ιουν 10, 2019 12:41 pm
Παρακλητικός Κανών εις την Αγίαν Ένδοξον Ισαπόστολον και Μεγαλομάρτυρα Φωτεινήν την Σαμαρείτιδα

Ποίημα Αθανασίου Σιμωνοπετρίτη
Παρακλητικός Κανών εις την Αγίαν Ένδοξον Ισαπόστολον και Μεγαλομάρτυρα Φωτεινήν την Σαμαρείτιδα Fotini10
Η μνήμη έπιτελείται τήν 26ην Φεβρουάριου

Εΰλογήσαντος τοϋ ίερέως άρχόμεθα άναγινώσκοντες τον ΡΜΒ' (142) Ψαλμόν.
Κύριε, είσάκουσον της προσευχής μου, ένώτισαι την δέησίν μου έν τη άληθεία σου, είσάκουσον μου έν τη δικαιοσύνη σου. Και μή είσέλθης είς κρίσιν μετά τοϋ δούλου σου, ότι ού δικαιωθήσεται ενώπιον σου πας ζών. Ότι κατεδίωξεν ό εχθρός την ψυχήν μου έταπείνωσεν είς γήν τήν ζωήν μου. Έκάθισέ με έν σκοτεινοΐς, ώς νεκρούς αίώνος, και ήκηδίασεν έπ’ εμέ τό πνεύμα μου, έν έμοι έταράχθη ή καρδία μου. Έμνήσθην ήμερων άρχαίων, έμελέτησα έν πάσι τοις έργοις σου, έν ποιήμασι των χειρών σου έμελέτων. Διεπέτασα πρός σε τάς χείράς μου ή ψυχή μου ώς γη άνυδρός σοι. Ταχύ είσάκουσόν μου, Κύριε, έξέλιπε τό πνεΰμά μου. Μή άποστρέψης τό πρόσωπόν σου άπ’ έμοΰ, και όμοιωθήσομαι τοΐς καταβαίνουσιν είς λάκκον. Άκουστόν ποίησόν μοι τό πρωΐ τό έλεός σου, ότι έπΐ σοι ήλπισα. Γνώρισόν μοι, Κύριε, όδόν εν ή πορεύσομαι, ότι πρός σέ ήρα την ψυχήν μου. Έξελοΰ με έκ των εχθρών μου Κύριε, πρός σέ κατέφυγον δίδαξόν με τοΰ ποιεΐν τό θέλημά σου, ότι σύ εί ό Θεός μου. Τό Πνεΰμά σου τό άγαθόν οδηγήσει με έν γή ευθεία ενεκεν τοΰ ονόματος σου, Κύριε, ζήσεις με. Έν τή δικαιοσύνη σου, έξάξεις έκ θλίψεως την ψυχήν μου. Καί έν τω έλέει σου έξολοθρεύσεις τούς έχθρούς μου. Και άπολεΐς πάντας τούς θλίβοντας την ψυχήν μου, ότι έγώ δοΰλός σού εΐμι.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχ. α´. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β'. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτοῦς.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ'. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Τροπάριον.
Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Οί έκ τοΰ καύσωνος τοΰ βίου έλθόντες, ώσπερ εις φρέαρ Φωτεινή τω ναω σου, άντλήσαι ύδωρ θέλομεν Ζωής, όθεν σου τό άντλημα, έκτακείσι Αγία, μή έλλίπης πάντοτε, των ευχών έκχωροϋσα, του γάρ Κυρίου έσμέν μαθηταί, ώ Σαμαρείτη. "Ον συ κατεδρόσισας.

Δόξα. Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.
Ου σιωπήσωμεν ποτέ Θεοτόκε τάς δυναστείας σου λαλεΐν οί ανάξιοι• εί μή γάρ σύ προίστασο πρεσβεύουσα, τίς ημάς έρύσσατο εκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δέ διεφύλαξεν εως νυν ελευθέρους; ούκ άποστώμεν Δέσποινα εκ σοΰ• σούς γάρ δούλους σώζεις άεί έκ παντοίων δεινών.

Ψαλμὸς Ν´(50)
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα  συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

καί είτα ό Κανών, οϋ ή άκροστιχίς:
«Χρίστου με ύδωρ πότισον, Σαμαρείτις. Άθανάσιος».

Ἦχος πλ. δ´. ᾨδὴ α´. Ὑγρὰν διοδεύσας.

Αγία τού Θεού, πρέσβευε ύπέρ ήμών.
Xριστόν έπί φρέαρ τοϋ ’Ιακώβ, ώς εύρες Αγία, καταξίωσον καί ημάς, εύρίσκειν Αύτόν προσερχόμενος, έπί πηγήν τόν Ναόν σου τόν
πάντιμον.

Αγία τοΰ Θεοΰ, πρέσβευε υπέρ ή,μών.
Ρυσθεϊσα άνομου διαγωγής, Κυρίου τοις λόγοις, άπεκάθηρας σήν ψυχήν, διό φωτεινός οίκος ώς ουσα καταύγασον θείαις πρεσβείαις σου.

Δόξα Πατρί καί Υιώ
Ιλύν έκφυγοΰσα τών ηδονών,  ψυχής σου δυνάμεις, άφιέρωσας τω Θεω καί ύδατι θείω έμπλησθεΐσα, τοϊς σοί προστρέχουσι τούτο μετόχευσον.

Καί νΰν καί αεί Θεοτοκίον.
Σωθεΐσα ή φυσις τών γηγενών, σαρκώσει τού Λόγου, σε δοξάζει Μήτερ Θεού, ώς όργανον τής παλιντοκίας, ής ήξιώθη καί αύθις έγήγερταί.


’Ωδή γ'. Ουρανίας άψίδος...
Άγια τοΰ Θεοΰ, πρέσβευε υπέρ Υμών.
Ταλαιπώρου με βίου, καί κοσμικής σκέψεως, πόρρω άπομάκρυνον Μάρτυς, τή μεσιτεία σου, καί καταξίωσον άκολουθείν τω Κυρίω, καί τοίς θείοις νάμασι, καταποτίζεσθαι.

Αγία τοΰ Θεοΰ, πρέσβευε υπέρ ημών.
Ούρανόν τήν καρδίαν, καί τήν ψυχήν ποίησον, τών προσερχομένων σοι πίστει, ώ  Ίσαπόστολε, καί τήν ένέργειαν, ευχής δραστήριον δεϊξον, ώς σοι άπεκάλυψε, Θείος Διδάσκαλος.

Δόξα Πατρί καί Υιώ
Υδωρ πότισον πάντας, τούς τηκόμενους τois πταίσμασιν, όπερ έκπιοϋσα Άγια, συ έξεδίψασας, καί φρέαρ γέγονας, ζωής όσοι σά άθλα, είδον καί έπίστευσαν Θεόν τόν Κύριον.

Καί νΰν καί άεί Θεοτοκίον.
Μεγαλύνει πνοή σε, πάσα βροτών Δέσποινα, ότι τής πνοής τεχνουργέτην, σύ άπεκύησας, καί άνεζώωσας, τήν πριν νοσούσαν βαρέως, φύσιν τήν ταλαίπωρον, καί άνεκαίνισας.

Διάσωσον, από κινδύνων τούς δούλους σου θεία Μάρτυς, ότι πίστει πολλή τω ναω σου προσπίπτομεν, ζητοϋντες Φωτεινή θειον "Υδωρ.


Ή αΐτησις μεθ’ ήν,
Κάθισμα.
΄Ηχος β'. Πρεσβεία θερμή.

'Εξάδα άνδρών, ως σύ Άγια έλιπες, πληθύν των παθών, πεντάδι των αισθήσεων, σωρευθεϊσαν ψυχή μου άπόπλυνον, τοϋ "Υδατος θείου όχετοίς, πρεσβείαν Φωτεινή πρός τόν Φιλάνθρωπον.


’Ωδή δ'. Είσακήκοα Κύριε...
Αγία τοΰ Θεού, πρέσβευε ύπέρ ήμών.
Εκτη ώρα κατέλαβε, τήν όδοιποροϋσα ψυχήν φωτώνυμε, όθεν δίψαν μου κατάψυξον, έμπιπλώσα χάριτος τόν δοΰλον σου.

Αγία τοΰ Θεοΰ, πρέσβευε ύπέρ ήμών.
Ύλης πάθος καθέλκει με, άφιστων τής μνήμης νοΰν του Κυρίου μου, διό, δέομαι Άγια μου, σαϊς εύχαϊς Αύτω γνησίως σύναψον.

Δόξα Πατρί καί Υίώ
Δός μοι άντλημα δέομαι, ΐνα άπαντλήσω "Υδωρ τό άφθονον, Ό ποτίζει αισθητήρια, καί ψυχής δροσίζει τόν παράδεισον.

Καί νΰν καί αεί... Θεοτοκίον.
Ωκεάνεια έβλυσε, ρείθρα τή Σαρκώσει πάσι Φιλάνθρωπος, τοΰ έλέους Παναμώμητε, δι’ ων περιχέει πάντα άνθρωπον.


’Ωδή ε. Φώτισον ημάς...
Αγία τοΰ Θεοΰ, πρέσβευε ύπέρ ήμών.
Ρήμασι ζωής, τάς ψυχάς ήμών δυνάμωσον, ώ Σαμαρείτις  Ίσαπόστολε, ή πλήθη σφόδρα, διδαχαίς σοι διασώσασα.

Αγία τοΰ Θεοΰ, πρέσβευε ύπέρ ήμών.
Πνεύμα ό Θεός, είρηκε σοι ό Διδάσκαλος, καί αλήθεια δεί Αυτόν προσκυνεϊν, διό με λάτριν, άληθη Τούτου άπόδειξον.

Δόξα Πατρί καί Υίώ...
Όρη Φωτεινή, προσευχής Χριστού άνάδειξον, τούς προσιόντας σοι έκ πίστεως, άναβλαστοϋντας, άρετής δένδρα τά πάντερπνα.

Και νΰν και άεί Θεοτοκίον.
Τρόποΐς μητρικοΐς, τω Κυρίω με προσάγαγε, τόν πεπτωκότα παραπτώμασι, καί μή τολμώντα, έκζητήσαι θείον έλεος.


’Ωδή στ'. Τήν δέη,σιν έκχεώ
Άγια τοΰ Θεοΰ, πρέσβευε υπέρ ήμών.
ίθύνας σε, Φωτεινή ό Κύριος, βαθμηδόν πρός τήν τελείαν αγάπην, τήν πανοικεί, προητοίμασε δόξαν, άντί βασάνων δεινών ών ύπέστητε, άγάπης θύματα Αύτοΰ, καί ήμάς ταΐς εύχαΐς σου άνάδειξον.

Αγία τοΰ Θεοΰ, πρέσβευε υπέρ ήμών.
Σαμάρεια, έφωτίσθη κλήσει σου, καί έφεΰρε έν Χριστό σωτηρίαν, καί συν αυτή, όσοι Μάρτυς τους λόγους, τοΰ σοϋ κηρύγματος είτα έδέξαντο, διό βοώμεν καί ημάς φωτισμού άξιώσαι πρεσβείαις σου.

Δόξα Πατρί καί Υιω
Ως είπε σοι, όσα πεπραχας πρωην, καί κρυπτά της σής καρδιάς έγνώκει, τούς λογισμούς, καί τάς πράξεις εύθύναι, πρός έντολών Αύτοΰ πλήρωσιν Μάρτυς μου, ύδρίαν μου όπως κάγώ, καταλείψω εύθύς τήν πηλόπλαστον.

Καί νΰν καί άεί Θεοτοκίον.
Ναόν με, τοΰ ΥΙοΰ σου τίμιον, έναπόδειξον Αγνή θεομητορ, όπως ευχή, άγιάζωμαι όλος, καί τήν λατρείαν τελώ τήν τοϋ Πνεύματος, ως εϊρηκε τή Φωτεινή, έν πηγή τής Συχάρ ό Φιλάνθρωπος.


Διάσωσον, άπό κινδύνων τούς δούλους σου θεία Μάρτυς, ότι πίστει πολλή τώ ναω σου προσπίπτομεν, ζητοϋντες, Φωτεινή θειον "Υδωρ.
Άχραντε, η διά λόγου τον Λόγον άνερμηνεύτως, επ' εσχάτων των ημερών τεκούσα δυσώπησον, ώς έχουσα, μητρικήν παρρησίαν.

Ή αϊτησις, ώς συνήθως, μεθ’ ην, ψάλλομεν.
Κοντάκιον.

Ήχος β'. Πρεσβεία τών Χριστιανών

Η τό ύδωρ ζών σχοΰσα εύρημα,  Φωτεινή καί ήμάς καταξίωσον, έχειν τούτο, καταδροσίζον τηκομένους δεινώς, έκ τού βίου πειρασμών, καί προσβολών τού πονηρού, πολεμοΰντος αείποτε. "Οθεν τάς ίκεσίας, πρόσδεξαι Σαμαρεϊτΐς,  τω φωτί τού ’Ιησού, τάς ψυχάς καταγλαίζουσα.


Προκείμενον.
ΕΙς πάσαν τήν γην έξήλθεν ό φθόγγος αύτής, καί είς τά πέρατα τής οίκουμένης τά βήματα αύτής.
Στίχοι: Οί ούρανοί διηγούνται δόξαν Θεού Εύαγγέλιον.
Τό τής Κυριακής τής Σαμαρείτιδος (Ίωάννου δ', 5-14).

Τώ καιρω έκείνω έρχεται ό Ιησούς εις πόλιν τής Σαμαρείας, λεγομένην Συχάρ, πλησίον τοϋ χωρίου ο έδωκεν ’Ιακώβ ’Ιωσήφ τώ υΐω αύτοϋ· ήν δε εκεί πηγή τοΰ ’Ιακώβ. Ό ούν Ίησοΰς κεκοπιακώς εκ τής όδοιπορίας, έκαθέζετο ούτως επί τη πηγή· ώρα ήν ώσεί έκτη. "Ερχεται γυνή εκ τής Σαμαρείας άντλήσαι ύδωρ. Λέγει αυτή ό Ίησοΰς· Δός μοι πιείν. Οί γάρ Μαθηταί αύτοΰ άπεληλύθεισαν εις τήν πόλιν, ινα τροφάς άγοράσωσι. Λέγει ούν αύτω ή γυνή ή Σαμαρείτις· Πώς συ ’Ιουδαίος ών, παρ’ έμοΰ πιείν αιτείς, ούσης γυναικός Σαμαρείτιδος; Ου γάρ συγχρώνται ’Ιουδαίοι Σαμαρείταις. Άπεκριθη Ιησούς καί είπεν αύτή· Eι ήδεις τήν δωρεάν τού Θεού καί τίς έστιν ό λέγων σοι, δος μοι πιεΐν, σύ άν ήτησας αυτόν, καί έδωκεν άν σοι ύδωρ ζών. Λέγει αύτω ή γυνή· Κύριε, ούτε άντλημα έχεις, καί τό φρέαρ έστί βαθύ· πόθεν έχεις τό ύδωρ τό ζών; μή σύ μείζων έΐ τού πατρός ήμών ’Ιακώβ, ός έδωκεν ήμΐν τό φρέαρ, καί αυτός έξ αυτού έπιε καί οί υιοί αύτού καί τά θρέμματα αύτού; Άπεκρίθη ό ’Ιησούς καί είπεν αυτή· Πας ό πίνων έκ τού ύδατος τούτου, διψήσει πάλιν·  δ’ άν πίη έκ τού ύδατος, ού έγώ δώσω αύτω, ού μή διψήση είς τόν αίώνα, άλλά τό ύδωρ ό δώσω αύτω, γενήσεται έν αύτω πηγή ύδατος άλλομένου είς ζωήν αιώνιον.

Δόξα Πατρί καί Υίω...
Ταις Ίσαποστόλου πρεσβείαις Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καί νΰν καί άεί
Ταϊς τής Θεοτόκου πρεσβείαις Ἐλεῆμον, ἐξάλειψον τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.


Στίχ.: Έλεήμον, έλέησόν με ό Θεoς...
Στιχηρόν προσόμοιον.
΄Ηχος πλ. β'. "Ολην άποθέμενοί

Όλη,ν σου τήν δύναμιν, τής άγαπήσεως πρώην, προς τήν ματαιότητα, έσχες παμμακάριστε, αλλά ύστερον, πρός Χριστόν έτρεψας, καί Μαρτύρων πλήθους, τάς ψυχάς πόθω έκκαύσασα, καί συ ένήθλησας, ούτω καί ήμάς καταξίωσον, σφόδρα φιλεϊν τόν Κύριον, καί ποιείν τά τούτου θελήματα, όπως κληρονόμοι, γενώμεθα Φωτός άληθινοΰ, καί πίνειν ύδωρ τού Πνεύματος, εις ζωήν άλλόμενον.

Είτα, Σώσον ό Θεός τόν λαό σου.

’Ωδή ζ΄ Οί έκ τής Ίουδαίας.

Άγία τοΰ Θεοΰ, πρέσβευε ύπέρ ήμών.
Ως κατεπεισας λόγοις, τούς συμφελέτας καί ήγαγες, πρός Κύριον άγάγοις, ώ Σαμαρείτις πάντας, τούς ναω σου προστρέχοντας, καί έκβοώντας θερμώς, Θεός εύλογητός εΐ.

Αγία τοΰ Θεοΰ, πρέσβευε ύπέρ ήμών.
Σαμαρείας έφάνης, ή άπαρχή γνώσεως, άληθινής λατρείας, καί της θεολογίας, ώ Φωτεινή ένδοξε, διό εύχαΐς σου ήμάς, θεολογίας, πλήσον.

Δόξα Πατρί...
Αντλαμά μοι ούκ έστι, καί καταφρύσσει ή δίψα με, διό Μεγάλομάρτυς, σύ άντλησόν μοι "Υδωρ, καί καρδίαν κατάψυξον, ινα υμνώ έκ ψυχής, Θεόν τόν των Πατέρων.

Καί νΰν καί αεί... Θεοτοκίον.
Μητροπάρθενε κλήσις, τοΰ σοϋ τίμιου ονόματος, παντός πιστού γλυκαίνει, ψυχήν τε καί καρδίαν, καί προτρέπει πρός αινεσιν, τής άναγουσης ήμάς, Θεω τω τών Πατέρων.


Ώδή η ΄. Τον Βασιλέα
Αγία του Θεού, πρέσβευε ύπέρ Λμών.
Αγάπnς πλήθει, άμαρτιών άπεπλύθηε, καί Χριστοΰ όπίσω έκολλήθης, θεία Σαμαρείτη, Αύτω προσάρμοσόν με.

Άγια τοϋ Θεοΰ, πρέσβευε ύπέρ ήμών.
Ρερυπωμένας, ψυχάς τω υδατι πλΰνον, Φωτεινή τω θείω καί χιτώνα, τό λοιπόν τηρήσαι, λαμπρόν καί φωτοφόρον.

Δόξα Πατρί καί Υίω_
Εκτη με ώρα, καταλαμβάνει καί δίψα, τήν ψυχήν Αγία καθ’ έκαστην, όθεν πότισόν με, τό ζωηφόρον νάμα.

Καί νΰν καί άεί Θεοτοκίον.
Ίθύνοις Κόρη, πρός τόν σόν Τόκον  ψυχύν μου, ώσπερ σκάφος πεπεριαντλουμένην, λυπηροίς τοϋ βίου, καί προσβολαίς τοϋ πλάνου.


'Ωδή θ'. Κυρίως Θεοτόκον
Άγια τοϋ Θεοϋ, πρέσβευε ύπέρ ήμών.
Τόν οίκον σου Αγία, σύλλογον Μαρτύρων, καί άθλητών στεφηφόρων άπεδειξας, διό κάμε άξιώσαις, δόξης ηv έσχετε.

Αγία τοϋ Θεοϋ, πρέσβευε ύπέρ ήμών.
Ίλύν άπετινάξω, πάσαν έκ σαρκός σου, άποδαρείσα φρικτώς ω Πανάριστε, εις άποστηναι ύμνοϋντας, σέ καταξίωσον.

Δόξα Πατρί καί ΥΙω...
Σύ φρέαρ Ζών έφεΰρες, Ίησοΰν γ καί φρέαρ, μαρτυρικώς έσχες άθλον Πολύαθλε, διό πληθύν μου πταισμάτων, εις φρέαρ σύγκλεισον.

Καί νΰν καί αεί Θεοτοκίον.
Αθάνατον πηγήν Σε,  Ύδατος τοϋ  Ζώντος, έπεγνωκότες Παρθένε βοώμεν σοι, σύν Φωτεινή "Υδωρ δότε ύμίν τοϊς κάμνουσι.

Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον σὲ μεγαλύνομεν.

Καὶ τὰ παρόντα Μεγαλυνάρια,
Τήν άξιωθεΐσαν ύδωρ φθαρτόν, "Υδατι τω Ζώντι, καί ύδάτων Δημιουργω, άντλησαι έν ώρα, τή έκτη Σαμαρείτιν, Σέ Φωτεινήν αϊτοϋμεν, δρόσισον χάριτι.

Δέρμα έκδαρεΐσα ύπέρ Χρίστου, πάσαν άπορρίψαις, Σαμαρείτις καί άφ' ήμών, κόσμου τούτου σχέσιν, καί ήδονήν ματαίαν, συνάπτουσα Νυμφίω,  συνήρμοσαι.

΄Ύδωρ θείον πάρεχε Φωτεινή, | σω σεπτω τεμένει, προσιοΰσι πανευλαβώς, όπως έμπλησθέντες, ναμάτων ζωηρύτων, τέκνα Φωτός όφθώμεν, θείαις πρεσβείαις σου.

Πάσαι τών αγγέλων αί στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων ή δωδεκάς, οί ΄Αγιοι Πάντες μετά τής Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εις τό σωθήναι ήμάς.


Τό Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (Τρίς).
Δόξα Πατρί, καί Υἱῶ, καί ἁγίῳ Πνεύματι,
καί νῦν, καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς· Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τάς ἀνομίας ἡμῖν· Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.
Δόξα Πατρί...

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τό θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καί ἐπί τῆς γῆς. Τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον· καί ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καί μή εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλά ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

ώς συνήθως. Άπολυτίκιον.
΄Ηχος γ'.

Θείω Πνεύματι καταυγασθεΐσα, καί τοίς νάμασι καταρδευθεΐσα, παρά Χριστού τού Σωτήρος πανεύφημε, τής σωτηρίας τό ύδωρ έξήντλησaς καί τοίς διψώσιν άφθόvoς μετέδωκας, Μεγαλομάρτυς καί Ίσαπόστολε Φωτεινή, Χριστόν τόν Θεόν Ικέτευε, τοίς ζωωρυτοις ρήμασι δροσήσαι τάς ψυχάς ήμών.


Eις τήν Άπόλυσιν ψάλλομεν τό παρόν στιχηρόν

΄Ηχος β΄ Πάντων προστατεύεις

Πάσαν άποριίψασα σοφώς, κόσμου ήδονήν τήν ματαίαν, ώ Φωτεινή θαυμαστή, ότε σου έπέγνωκας, Θεόν καί Κύριον, Ίησοΰν τόν Φιλάνθρωπον, ευθύς κολληθεΐσα, όπίσω καί γέγονας Αύτοΰ άπόστολος, όθεν καί Μαρτύρων τήν δόξαν, πανοικεϊ εύροΰσα Αγία, πάντων των τιμώντων σε μνημόνευε.

Δέσποινα, πρόσδεξαι τὰς δεήσεις τῶν δούλων σου καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.


Δι’ ευχών τών 'Αγίων Πατέρων ημών.
Κύριε Ίησοΰ Χριστέ ό Θεός ημών έλέησον ημάς.
’Αμήν.

Στίχοι:
Ψυχής μου χείλη δρόσισον σέ Φωτεινή ύμνοΰντος.
Τή έκτη ώρα τής ζωής 'Ύδωρ δεινώς αύχοΰντος.

_________________
Η Δύναμη του Κυρίου μας Ημών Ιησού Χριστού και όλων των Αγίων ας είναι μαζί μας Πάντοτε!!!!
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης