Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώργος
Γιώργος
Author
Αριθμός μηνυμάτων : 1634
https://www.proseyxi.com

Παρακλητικός Κανών εις τον Δεσπότη Χριστόν Υπέρ των μαθητών των υποκειμένων εις εξετάσεις Empty Παρακλητικός Κανών εις τον Δεσπότη Χριστόν Υπέρ των μαθητών των υποκειμένων εις εξετάσεις

Την / Το Τετ Μάης 22, 2019 1:12 am
Παρακλητικός Κανών εις τον Δεσπότη Χριστόν Υπέρ των μαθητών των υποκειμένων εις εξετάσεις

Ποίημα Αρχιμανδρίτου Ίωήλ Φραγκάκου.

Παρακλητικός Κανών εις τον Δεσπότη Χριστόν Υπέρ των μαθητών των υποκειμένων εις εξετάσεις Jesusc10

Εΰλογήσαντος τοϋ ίερέως άρχόμεθα άναγινώσκοντες τον ΡΜΒ' (142) Ψαλμόν.
Κύριε, είσάκουσον της προσευχής μου, ένώτισαι την δέησίν μου έν τη άληθεία σου, είσάκουσον μου έν τη δικαιοσύνη σου. Και μή είσέλθης είς κρίσιν μετά τοϋ δούλου σου, δτι ού δικαιωθήσεται ενώπιον σου πας ζών. Ότι κατεδίωξεν ό εχθρός την ψυχήν μου έταπείνωσεν είς γήν τήν ζωήν μου. Έκάθισέ με έν σκοτεινοΐς, ώς νεκρούς αίώνος, και ήκηδίασεν έπ’ εμέ τό πνεύμα μου, έν έμοι έταράχθη ή καρδία μου. Έμνήσθην ήμερων άρχαίων, έμελέτησα έν πάσι τοις έργοις σου, έν ποιήμασι των χειρών σου έμελέτων. Διεπέτασα πρός σε τάς χείράς μου ή ψυχή μου ώς γη άνυδρός σοι. Ταχύ είσάκουσόν μου, Κύριε, έξέλιπε τό πνεΰμά μου. Μή άποστρέψης τό πρόσωπόν σου άπ’ έμοΰ, και όμοιωθήσομαι τοΐς καταβαίνουσιν είς λάκκον. Άκουστόν ποίησόν μοι τό πρωΐ τό έλεός σου, ότι έπΐ σοι ήλπισα. Γνώρισόν μοι, Κύριε, όδόν εν ή πορεύσομαι, ότι πρός σέ ήρα την ψυχήν μου. Έξελοΰ με έκ των εχθρών μου Κύριε, πρός σέ κατέφυγον δίδαξόν με τοΰ ποιεΐν τό θέλημά σου, ότι σύ εί ό Θεός μου. Τό Πνεΰμά σου τό άγαθόν οδηγήσει με έν γή ευθεία ενεκεν τοΰ ονόματος σου, Κύριε, ζήσεις με. Έν τή δικαιοσύνη σου, έξάξεις έκ θλίψεως την ψυχήν μου. Καί έν τω έλέει σου έξολοθρεύσεις τούς έχθρούς μου. Και άπολεΐς πάντας τούς θλίβοντας την ψυχήν μου, ότι έγώ δοΰλός σού εΐμι.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος α'. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐπικαλεῖσθε τὸ ὀνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β'. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου ἡμυνάμην αὐτοῦς.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ'. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.
Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

και τo Τροπάριo
Ήχος δ'.
Ό υψωθείς έν τώ Σταυρώ.

Ως άγαθόδωρος Δεσπότης Χριστέ μου, καί χορηγός των ύπέρ νοΰν χαρισμάτων, Σοφία τοϋ σέ Φύσαντος άπέραντος, δώρησαι τοίς δούλοις σου, μαθηταΐς την σήν ρώσιν, ϊνα τήν έξέτασιν, καί τήν πάσαν παιδείαν, έν τη έκάστου Κύριε σχολή, έν έπιστήμη καί γνώσει ποιήσωσι.

Δόξα. "Ομοιον Καί νΰν. Θεοτοκίον
Ού σιωπήσωμέν ποτέ Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλεΐν οΐ ανάξιον εΐμή γάρ σύ προ'ίστασο πρεσβεύουσα, τίς ημάς έρρύσατο, έκ τοσούτων κινδύνων; τίς δέ διεφύλαξεν, έως νϋν ελευθέρους; ούκ άποστώμεν Δέσποινα έκ σοΰ· σούς γάρ δούλους σώζεις, άεί έκ παντοίων δεινών.

Ό Ν' (50) Ψαλμος.
Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.

Καί ό κανών ού ή άκροστιχίς
«Χάριν δός τοχς σπουδασταΐς Κύριε. Ίωήλ»


’Ωδή Α'.
Ήχος πλ. δ'. Ύγράν διοδεύσας.

Χαρίτωσον Δέσποτα Ίησοΰ, τόν νοϋν των σών νέων, τού είδέναι τό θαυμαστόν, καί θειον σου θέλημα έν πάσι, τοϊς έπιγείοις αύτών άγωνίσμασι.

Απαύστως Πανάγαθε Ίησοΰ, όδήγει τούς νέους, πρός τόν δίαυλον αρετής, τά νέφη σκεδάζων άγνωσίας, έκ τοΰ νοός καί ψυχής αύτών τάχιστα.

Ρωσθείς τή δυνάμει σου Ίησοΰ, χορός σπουδαζόντων, την έξέτασιν την δεινήν, ελπίζει ραδίως προσπελάσαι, εί καί σοφίσεις αύτών την διάνοιαν.

Θεοτοκίον
Ισχύς σπουδαζόντων καί αρωγή, ύπάρχουσα όντως, μή παρίδης τάς ευλαβείς, αιτήσεις αύτών πρός άριστείαν,
έν τοις μαθήμασι μήτερ πανύμνητε.


’Ωδή γ'. Ουρανίας άψΐδος.
Νυσταγμόν άμελείας, θεοπρεπώς Δέσποτα, άπωσον εκ των υπό κρίσιν, σπουδών τεκνίων σου, καί τούτοις χάρισαι, τόν φωτισμόν τής καρδίας, τοϋ νοός την κάθαρσιν, καί την έγρήγορσιν.

Δειλαιότητος ρΰσαι, τούς έπί σέ βλέποντας, νέους καί νεάνιδας πάσας, τής Εκκλησίας σου, κατά την νόμιμον, των μαθημάτων κατ’ έτος, κρίσιν καί έξέτασιν, Χριστέ γλυκύτατε.

Οίκτιρμοΐς ούρανίοις, νεανικόν όμιλον, των πολυπληθών σπουδαζόντων, Σώτερ ένίσχυσον, ώς άν τόν τάραχον, των ψυχικών άλγηδόνων, καί σωμάτων κάματον, διασκεδάσωσι.

Θεοτοκίον
Σώτειρά μου Παρθένε, έν χαλεπαίς κρίσεσι, φάνηθι έμοί τώ σώ τέκνω, νυνί σπουδάζοντι, καί δός πρεσβείαις σου, έπιτυχώς διαπλεϋσαι, μαθημάτων πέλαγος, τό πολυκύμαντον.


Διάσωσον, ώ Πολυέλεε Σώτερ πάντας, έκ των σκανδάλων των μαθημάτων τούς δούλους σου, τούς επ’ έλπίδι κρειττόνων έσπουδακότας.

Επίβλεψον έν εϋμενεία Πανύμνητε Θεοτόκε, επί την έμήν τού σώματος κάκωσιν, καί ΐασαι τής ψυχής μου τό άλγος.


Αϊτησις, καί τό Κάθισμα.
Ήχος β'. Πρεσβεία Θερμή.

’Ανδρείας πνοήν, καί γνώσιν άκαταίσχυντον, καί θάρσος ψυχής, καί γνώμης τήν ορθότητα, τή νεολαία Κύριε, τω άπείρω μη παύση έλέει σου, έν τοΐς καιροΐς τής κρίσεως διδούς, των μαθημάτων αύτών ώς φιλάνθρωπος.


Ώδή δ'. Είσακήκοα Κύριε.
Τόν καιρόν τής έτάσεως, τών υποψηφίων πρός τά ιδρύματα, τά ανώτατα καί Λύκεια, κούφισον Χριστέ μου ένεργείαις σου.

Ο εχθρός ό παμπόνηρος, την μαθητιώσαν όχλεί νεότητα, άλλά τούτου τά φρυάγματα, σύντριψον Χριστέ μου τώ σώ νεύματι.

Ιοβόλα νοήματα, καί ψυχοβλαβή Χριστέ άποσόβησον, άκηδίας έκ τών δούλων σου, τών ύποψηφίων πρός έξέτασιν.

Θεοτοκίον
Σωτηρίας ή πρόξενος, άνεδείχθης μήτερ Χριστόν τόν πάνσοφον, ή τεκοΰσα την νεότητα, την μαθητιώσαν περιφρούρησον.


Ώδή ε'. Φώτισον ημάς.
Σόφισον Χριστέ, άοράτως τάς νεάνιδας, καί τούς νέους ταϊς βολαΐς τών αστραπών, τής Θεότητος τής σής κατά την έτασιν.

Πρόθυμον σπουδήν, πρός μελέτην καί έμπέδωσιν, τή νεότητι χορήγησον Χριστέ, ώς πηγή τών δωρεών ή ανεξάντλητος.

Όμβρισον Χριστέ, τάς ρανίδας τής σοφίας σου, έν τή γή τή άγαθή τών μαθητών, ϊνα γένηται καρπός αύτοΐς σωτήριος.

Θεοτοκίον
Υψωσον τόν νοΰν, μαθητών έξάπογνώσεως, πρό τοΰ χρόνου τής έτάσεως αγνή, τών κρειττόνων μαθημάτων ταΐς πρεσβείαις σου.


’Ωδή στ'. Την δέησιν.
Διόρθωσον, Ίησοΰ μου πάνσοφε, την διάνοιαν τών νέων ανθρώπων, τών πρός την κρείττονα Σώτερ παιδείαν,
υποψηφίων έκ πάσης στενώσεως, καί έκ παγίδων χαλεπών, τής συγχύσεως, ζάλης καί θλίψεως.

Απέλασον, ταχινώς τά σκάνδαλα, τά κωλύοντα την είσοδον Σώτερ, πρός τάς σχολάς τής βροτείου σοφίας, τών εύελπίδων ανθρώπων καί πρόφθασον, τάς θλιβεράς έπιπλοκάς, έν τώ χρόνω αύτών τής παιδεύσεως.

Συνέσεως, τω φωτί καταύγασον, την φιλόϋλον χορείαν τών νέων, έν τω έμμένειν στερρώς Ίησοΰ μου, είς την έκμάθησιν πάσης τής γνώσεως, τής δυναμένης πρός Σχολάς, εύχερώς όδηγήσαι τάς κρείττονας.

Θεοτοκίον
Τόν τόκον σου, εύραμένη πρόπαλαι, έν τώ μέσω τών σοφών διδασκάλων, έπερωτώντα αυτούς έν φρονήσει, μη διαλίπης νυνί ίκετεύουσα, υπέρ τών νέων Μαριάμ, τών ζητούντων την γνώσιν την έμφρονα.


Διάσωσον, ώ Πολυέλεε Σώτερ πάντας, έκ τών σκανδάλων τών μαθημάτων τούς δούλους σου, τούς έπ’ έλπίδι κρειττόνων έσπουδακότας.

’Άχραντε ή διά λόγου τόν Λόγον άνερμηνεύτως, έπ’ εσχάτων τών ημερών τεκοΰσα δυ- σώπησον, ώς έχουσα μητρικήν παρρησίαν.


Αΐτησις καί τό Κοντάκιον.
Ήχος β'. Τοΐς τών αιμάτων σου ρείθροις.

Τοϋ Προανάρχου Πατρός συναίδιος, καί ή Σοφία αύτοΰ ή Παντέλειος, των σπουδαστών την χορείαν προστάτευσον, έκ φρενοβλάβης καί πάσης κακώσεως, καί πλάνης τοϋ πλάνου άλάστορος.


Προκείμενον.
Αουλεύσατε τω Κυρίω έν φόβω καί άγαλλιάσθε αύτω έν τρόμω.
Στίχος. Δράξασθε παιδείας μήποτε όργισ&ϋ Κύριος.
Εύαγγέλιον
Εέκ τοΰ κατά Λουκάν (κεφ. 6', 41-52).

Τώ καιρώ έκείνω έπορεύοντο οι γονείς τοϋ Ίησοΰ κατ’ έτος εις 'Ιερουσαλήμ τή έορτή τοΰ Πάσχα. Καί ότε έγένετο ετών δώδεκα,άναβάντων αυτών είς Ιεροσόλυμα κατά τό έθος τής εορτής καί τελειωσάντων τάς ημέρας,έν τω ύποστρέφεχν αυτούς ύπέμεχνεν Ίησοϋς ό παις έν Ιερουσαλήμ καί ούκ έγνω ’Ιωσήφ καί ή μήτηρ αύτοϋ. Νομίσαντες δε αυτόν έν τη συνοδεία είναι, ήλθον ημέρας οδόν καί άνεζήτουν αυτόν έν τοις συγγενέσι καί έν τοϊς γνωστοϊς· καί μή εϋρόντες αυτόν ύπέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ ζητοϋντες αυτόν. Καί έγένετο μεθ’ ημέρας τρεις ευρον αύτόν έν τω ΐερω καθεζόμενον έν μέσω των δχδασκάλων καί άκούοντα καί έπερωτώντα αύτούς έξίσταντο δέ πάντες οι άκούοντες αύτοϋ έπί τη συνέσει καί ταις άποκρίσεσιν αύτοϋ. Καί ιδόντες αύτόν έξεπλάγησαν, καί πρός  αύτόν ή μήτηρ αύτοϋ είπε· Τέκνον, τί έποίησας ήμιν ούτως; Ιδού ό πατήρ σου ; κάγώ όδυνώμενοι έζητοϋμεν σε. Καί είπε πρός αύτούς· Τί ότι έζητεχτε με; Ούκ ήδειτε ότι έν τοις τοΰ πατρός μου δει είναι με; Καί αυτοί ού συνήκαν τό ρήμα ό έλάλησε αύτοίς. Καί κατέβη μετ’ αυτών καί ήλθεν είς Ναζαρέτ, καί ήν ύποτασσόμενος αύτοίς. Καί ή μήτηρ αύτοϋ διετή ρει πάντα τά ρήματα ταϋτα έν τή καρδία αυτής. Καί Ίησοϋς προέκοπτε σοφία καί ήλικία καί χάριτι παρά Θεώ καί άνθρώποις.

Δόξα.
Πάτερ Λόγε Πνεύμα Τριάς ή έν Μονάδι έξάλειψον τά πλήθη των έμών εγκλημάτων.

Καί νΰν.
Ταϊς τής Θεοτόκου πρεσβείαις έλεήμον έξάλειψον τά πλήθη τών έμών έγκλημάτων.


Προσόμοιον.
Ήχος πλ. Β'. 'Όλην άποθέμενοι.
Έλεήμον έλέησόν με ό Θεός...

Γνώσιν την ψευδώνυμον, καί μωρολόγων απάτην, τοϋ νοός την τύφωσιν, φιλοσόφων καύχησιν την άδόκιμον, άπρεπή ρήματα, καί Σατάν ιδέας, αθεΐας τά διδάγματα, Χριστέ διάλυσον, έκ τών καρδιών τών τεκνίων σου, τών πίστει προσκυνούντων σε, καί έξαιτουμένων βοήθειαν, ϊνα εύθυπόρως, την τρίβον βαδιοϋνται την στενήν, τής έπιστήμης καί πίστεως, Κύριε μακρόθυμε.


Σώσον ό Θεός τόν λαόν σου....

Ώδή Ζ'. Oi έκ τής Ίουδαίας.

Ανεπίληπτον βίον, παιδευμάτων την γνώσιν, σεμνοπρεπή άγωγήν, άγάπην πρός πλησίον, εύθύτητα έν τρόποις, καί διάνοιαν άμεμπτον, οί μαθηταί παρά Σοϋ, αΐτοΰσιν Ίησοΰ μου.

Ισχυρούς Ίησοΰ μου, έν τώ ήθει καί γνώσει, των φοιτητών τόν χορόν, τή θεία σου δυνάμει, έν κρίσει μαθημάτων, εύμενώς συ κατάστησον, ϊνα τοϋ βίου καλώς, διέλθωσι τούς χρόνους.

Συστροφάς διανοίας, κωλυούσας αλόγως των μαθητών πλοκήν, ανάπτυξιν Χριστέ μου, εν τη ώρα εξετάσεως, των νεαρών μαθητών, διάλυσον ταχέως.

Θεοτόκιον
Κραταια προστασία, Θεοτόκε Παρθένε, των μαθητών αληθώς, υπάρχεις ταις ευχαίς σου, και των αυτών τοκέων, παραμύθιον άριστον, όθεν μη παύση ποτέ, αυτούς επευλογούσα.

Ωδή Η΄. Τον Βασιλέα.
Ύπο την σκέπην,  των οίκτιρμών σου ελπίζει, ή χορεία σπουδαζόντων τάς εισόδους, πρός σχολάς ποιήσαι, τής γνώσεως Χριστέ μου.

Ρερυπωμένοι, αμαρτιών ταϊς κηλΐσιν, έπί σε έπεστηρίχθημεν Σωτήρ μου, μη έάσης μόνα, τών μαθητών τά πλήθη.

Ιδόντες πάντες, τών δωρεών σου τό πλήθος, ίκετεύομεν υπέρ τής νεολαίας, τής έπί τά κρείττω, θελούσης άναβήναι.

Θεοτοκίον.
Επιμονής τε, έν τοίς μαθήμασι Κόρη, γπρ,ίητ
χρείαν έχουσι νεάνιδες καί νέοι, δθεν ταϊς λιταΐς σου, αύτοΐς παράσχου ταΰτα.


Ώδή Θ'. Κυρίως Θεοτόκον.
Ίδεΐν τής νεολαίας, Σώτερ αγωνίαν, των έξετάσεων πάντες δεόμεθα, καί παρασχείν την έλπίδα, αυτή Φιλάνθρωπε.

Ώς πάλαι τω Εύνούχω, διά τοϋ Φιλίππου, την άληθή έρμηνείαν έδώρησας, οϋτω καί νΰν την μελέτην, τοϊς νέοις χάρισαι.

Ή πάσα νεολαία, προσδοκά Χριστέ μου, επιτυχίας κομϊσαι ωφέλειαν, έκ των ποικίλων άγώνων, αυτής τή ρώμη σου.

Θεοτοκίον.
Λαλήσαι εις τά ώτα, μαθητών καί νέων, τά ακριβή καί τά άριστα Πάναγνε, κατά την ώραν αίτοΰμεν, των έξετάσεων.


’Αξιόν έστιν ώς αληθώς, μακαρίζειν σε τήν Θεοτόκον, τήν άειμακάριστον καί τταναμώμητον, καί μητέρα τοΰ Θεοΰ ήμών. Τήν τιμιωτέραν τών Χερουβείμ, καί ένδοξοτέραν, άσυγκρίτως τών Σεραφείμ, την άδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοΰσαν, τήν όντως Θεοτόκον, σε μεγαλύνομεν.

και τα παρόντα Μεγαλυνάρια.

Σώτερ Ίησοΰ μου, πάρεσο νΰν, καί δίδου την ρώσιν, καί την γνώσιν την άληθή, τή μαθητιώση, σεμνή σου νεολαία, ϊνα τάς εξετάσεις, ποίηση άριστα.

Άγχος τής καρδίας τό χαλεπόν, συνοχήν την έσω, τών δυνάμεων τής ψυχής, την απελπισίαν,
Χριστέ τής νεολαίας, άπέλασον έν ώρα, τών εξετάσεων.

'Άνωθεν παράσχου τοϊς μαθηταϊς, τοίς άμιλλωμένοις, την σήν χάριν καί αρωγήν, ΐνα έπαξίως, άνοίξωσι τάς πύλας, τοΰ Πανεπιστημίου, Χριστέ γλυκύτατε.

Πάσι τοϊς γονεΰσι τών μαθητών, καί τοϊς διδασκάλοις, ίερεΰσι πνευματικοΐς, πόρισον πλουσίως, τής προσευχής τό δώρον, υπέρ τής νεολαίας, Χριστέ μου πάνσοφε.

Μέμνησο των δούλων σου μαθητών, των έταζομένων,
Ίησοϋ μου παμβασιλεΰ, έν τή άναπτύξει, τής γνώσεως έκαστου, καί δός κατά την χρείαν, αύτών τά πρόσφορα.

Άγιοι πανένδοξοι αθλητές, ’Απόστολοι θείοι, Ιεράρχες θεοειδείς, Μήτερ τοϋ Δεσπότου, πρεσβεύετε Κυρίω, υπέρ έπιτυχίας, τών νέων πάντοτε.

Πάσαι των ’Αγγέλων αί στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Άποστόλων ή δωδεκάς οί Αγιοι Πάντες μετά τής Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εις το σωθήναι ημάς.

Τρισάγιον
Αγιος ό θεός, Αγιος Ισχυρός, "Αγιος Αθάνατος, έλέησον ήμάς. (τρίς).

«Δόξα Πατρί,...». Καί νΰν...
Παναγία Τριάς, έλέησον ήμάς. Κύριε, ίλάσθητι ταϊς άμαρτίαις ήμών. Δέσποτα, συγχώρησον τάς άνομίας ήμίν, Αγιε, έπίσκεψαι καί ίασαι τάς άσθενείας ήμών, ένεκεν τοΰ ονόματος σου.

«Δόξα... καί νΰν...».
«Πάτερ ημών, ό εν τοίς ούρανοΐς, άγιασθήτω...».
«"Οτι σοΰ έστιν ή βασιλεία...». ’Αμήν.

καί τόν παρόν άπολυτίκιον.’
Ήχος πλ. δ'.

Ευλογητός εί Χριστέ ό Θεός ημών, ό πανσόφους τούς άλιεΐς άναδείξας, καταπέμψας αύτοίς τό Πνεύμα τό "Αγιον, καί δι’ αύτών την οικουμένην σαγηνεύσας, Φιλάνθρωπε δόξα σοι.

Είτα ή συνήθης εκτενής καί έν ταΐς αίτήσεσι καί ή παρούσα.

Έτι δεόμεθα ύπέρ έπιτυχίας καί άριστεΰσεως τών μαθητών, σπουδαστών καί νέων έν ταϊς έξετάσεσιν αύτών καί ύπέρ τού έλθεϊν Κύριον τόν Θεόν βοηθόν έν ταϊς προσπαθείαις καί τοϊς άγώσιν αύτών.

Εϊτα τήν παρούσαν εύχήν
Τοΰ Κυρίου δεηθώμεν.
Κύριε Ίησοΰ Χριστέ, Υιέ καί Λόγε τοΰ Θεού τοΰ ζώντος, ή Σοφία τοΰ άναρχου Πατρός, ή πηγή καί ό χορηγός τής γνώ- σεως, ό πανσόφως δημιουργήσας τά όντα καί τόν άνθρωπον, ό τούς άγραμμάτους άλιεΐς σοφίσας καί αύτούς μαθητάς Σου καί ’Αποστόλους καί κήρυκας τοΰ Ευαγγελίου Σου έν τή οικουμένη άναδείξας, ό δούς τοϊς μάρτυσι καί τοϊς άγίοις Σου λόγον αγαθόν έν ανοίξει τοΰ στόματος αύτών, ό είδώς έκαστον έκ κοιλίας τής μητρός αύτοΰ, ό κατευθύνων όρθώς πρός τό συμφέρον έκαστου την διάνοιαν των ανθρώπων, ό Κύριος καί Θεός ημών, έπιδε ίλέω Σου όμματι έπί την χορείαν των μαθητών τών προσιόντων εις τήν κατ’ έτος έξέτασιν τών μαθημάτων αύτών καί προσδοκώντων τήν προαγωγήν αύτών καί την είσοδον έν ταϊς κρείττοσι σχολαΐς καί ένίσχυσον αυτούς. Άπέλασον άπ’ αυτών πάσαν κακόνοιαν, αγνωσίαν, ραθυμίαν τε καί άπόγνωσιν. Φώτισον αυτών τόν νοΰν είς τό είδέναι έκαστος την ορθότητα τών σκέψεων καί τών γραφόμενων αΰτοΰ έν ταϊς έξετάσεσιν.Άνάδειξον, Κύριε, πάντας τούς ύποψηφίους διά τάς άνωτέρας καί άνωτάτας Σχολάς άξιους τοΰ θελήματος Σου καί έργάτας τών έντολών Σου. 'Ότι σύ εΐ τών νέων ό πιστός φίλος καί ό άδελφός πάντων τών ανθρώπων τών έλπιζόντων επί τό έλεος Σου καί σοί την δόξαν άναπέμπομεν σύν τώ άνάρχω σου Πατρί καί τώ Παναγίω καί ζωοποιώ Σου Πνεύματι νϋν καί άεί καί είς τούς αιώνας τών αιώνων. ’Αμήν.

Απόλυσις καί τό παρόν Προσόμοιον.
’Ηχος β'.  Ότε εκ τοΰ ξύλου...

Πάνσοφε Χριστέ μου Ιησού, η πηγή της όντως σοφίας, τους μαθητεύοντας, φώτισον δεόμεθα, ταις ενεργείας σου όπως έχωσιν άπαντες, εν τη εξετάσει, νούν οξύν και γρήγορον, εις το συγγράψασθαι, πάσας τα ορθάς αποκρίσεις, εν ταις ερωτήσεσι Σώτερ, ταις υποκειμέναις αυτοίς πάντοτε.


Δέσποινα, πρόσδεξαι τάς δεήσεις τών δούλων σου, καί λύτρωσαι ημάς, άπο πάσης ανάγκης καί θλίψεως.

Την πάσαν έλπίδα μου εις σέ άνατίθημι, Μήτηρ, τοΰ Θεού, φύλαξόν με υπό την σκέπην σου.



Δι’ ευχών τών 'Αγίων Πατέρων ημών.
Κύριε Ίησοΰ Χριστέ ό Θεός ημών έλέησον ημάς.
Αμήν.

_________________
Η Δύναμη του Κυρίου μας Ημών Ιησού Χριστού και όλων των Αγίων ας είναι μαζί μας Πάντοτε!!!!
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης