Μοιραστείτε
Πήγαινε κάτω
Γιώργος
Γιώργος
Author
Αριθμός μηνυμάτων : 1634
https://www.proseyxi.com

Παρακλητικός Κανών εις την Παναγίαν την Δακρυρροούσαν Empty Παρακλητικός Κανών εις την Παναγίαν την Δακρυρροούσαν

Την / Το Τετ Φεβ 21, 2018 9:29 am
Παρακλητικός Κανών εις την Παναγίαν την Δακρυρροούσαν

Ποιήμα Χαραλαμπού Μπουσιά Υμνογράφου.
Παρακλητικός Κανών εις την Παναγίαν την Δακρυρροούσαν Dakrir10

Εύλογήσαντος τοΰ Ίερέως τό «Κύριε είσάκουσον», μεθ’ τό «Θεός Κύριος», ώς συνήθως,
καί τό έξης.
Ήχος δ'. Ό υψωθείς εν τω Σταυρώ.


Τούς προσκυνοϋντας τήν σεπτήν σου εικόνα έν θεία Σκήτη Ήλιου τοΰ Προφήτου, Δακρυρροοϋσα, λύτρωσαι δεινών συμφορών, άλγηδόνων, θλίψεων, λοιμικών νοσημάτων, άχθους καί κακώσεων ζοφερών τοΰ Βελίαρ, ή τών δακρύων σμήχουσα κρουνούς ημών τώ μάκτρω λιτών σου πρός Κύριον.

Δόξα. Τό αύτό.
Καί νυν.

Ού σιωπήσομέν ποτε, Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλεΐν οι ανάξιοι. Εί μή γάρ σύ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ήμας έρρύσατο εκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δε διεφύλαξεν έως νυν ελευθέρους; Ούκ άποστώμεν, Δέσποινα, έκ σου' σούς γάρ δούλους σφζεις αεί έκ παντοίων δεινών.

Εΐτα ό Ν' Ψαλμός καί ό Κανών,
Ώδή α'. Ηχος πλ. δ'. Ύγράν διοδεύσας.


Δακρύων άπόσμηξον οχετούς τών σοί προσφευγόντων μανδηλίφ σών προσευχών, της Σκήτεως νϋν, Δακρυρροοϋσα, τοϋ Ήλιού τοϋ Προφήτου θησαύρισμα.

Αείρρυτος χείμαρρος ή είκών ύπάρχει, Παρθένε, ή σεπτή σου, ήν εύλαβώς ήμεϊς προσκυνοϋντες χαρισμάτων, Δακρυρροοϋσα, παντοίων λυτρούμεθα.

Κατεύθυνον δήμους τών μοναστών κατασπαζομένων σήν εικόνα πρός ουρανών λειμώνας τερπνούς, Δακρυρροοϋσα, έν οις χαρά βασιλεύει αέναος.

Ρεόντων άνάδειξον, Μαριάμ, ήμας ύπερτέρους τούς έν πίστει ειλικρινεΐ προστρέχοντάς σοι, Δακρυρροοϋσα, καί προσκυνοϋντας εικόνα τήν θείαν σου.


Ώδή γ' Ουρανίας άψΐδος.

Υπεράγαθε Μήτερ, τής ίερας Σκήτεως Ήλιού Προφήτου έν Άθω δλβε ασύλητε, την σήν εικόνα πιστώς, Δακρυρροοϋσα Παρθένε, προσκυνοϋντες θλίψεων ζόφου λυτρούμεθα.

Ρυπτικαις σου πρεσβείαις πρός Όν σαρκί ετεκες Κύριον ήμών καί Σωτήρα σώσον τους δούλους σου, Δακρυρροοϋσα, τούς νυν άποζητουντας σήν χάριν, ήν παρέχεις αφθονον σοι τοΐς προσφεύγουσι.

Ρωσσικοΰ ’Ορθοδόξου λαοϋ, άγνή, πέφηνας βοηθός έν ώρα πολέμου καί νίκης πρόξενος όθεν τη σή πανσθενεΐ, Δακρυρροοϋσα, δυνάμει πάντες καταφεύγοντες σέ μεγαλύνομεν.

Οδηγός πλανωμένων, των ασθενών ϊασις πέλεις, Θεοτόκε Παρθένε, καί καταφύγιον των έν κινδύνοις δεινώς, Δακρυρροοϋσα, στενόντων ασκητών του "Αθωνος μεγαλυνόντων σε.

Διάσωσον, Δακρυρροοϋσα Παρθένε, τους προσκυνοϋντας τήν εικόνα σου τήν σεπτήν καί απασι πάρεχε ση χάριτι δάκρυα μετανοίας.

Έπίβλεψον έν εύμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε, έπί τήν έμήν χαλεπήν τοϋ σώματος κάκωσιν καί ϊασαι τής ψυχής μου τό άλγος.

Αιτησις καί τό κάθισμα.

Ήχος β'. Πρεσβεία θερμή.

Προστάτις θερμή ύπάρχεις καί διάσωσμα τοΐς πόθω τή σή είκόνι προσπελάζουσι, οι πιστώς ύμνοΰντές σε έκ ψυχής μύχιων κραυγάζουσι' Δακρυρροοϋσα, λύτρωσαι παθών ήμας κατωδύνων καί κολάσεως.

Ώδή δ'. Εισακήκοα, Κύριε.
Ούρανόθεν έπόμβριζε μετανοίας δάκρυα σου τοΐς πρόσφυξιν, Ήλιού Προφήτου Σκήτεως, ώ Δακρυρροοϋσα, θειον σέμνωμα.

Υποχθόνιον δράκοντα τόν έπιζητοϋντα κατασπαράξαι με άπομάκρυνον σή χάριτι, ώ Δακρυρροοϋσα, Μητροπάρθενε.

Σόν περίπυστον εκτυπον τό έκχέον δάκρυα δι’ ασέβειαν τών μερόπων άσπαζόμενοι, ώ Δακρυρροοϋσα, δυναμούμεθα.

Η έν ’Αθω όμήγυρις μοναστών ιδοϋσα δακρύων εκχυσιν έκ μορφής τής παναγίας σου αίνον έπεμψέ σοι γόνυ κλίνασα.


Ώδή ε'. Φώτισον ήμας.
Σοϋ τά θαυμαστά καί παράδοξα γεραίροντες άνυμνοϋμεν τόν Υίόν σου καί Θεόν δωρεών, Δακρυρροοϋσα, σέ τόν πλήσαντα.

Τρόπαιον σεπτόν έν ταΐς μάχαις πάντες εχοντες τήν εικόνα σου οί δήμοι μοναστών τον εχθρόν, Δακρυρροοϋσα Μήτερ, πλήττουσιν.

Η σή αρωγή καί ταχεία έπισκίασις ώσπερ δώρον θεϊκόν ήμας χαρας δαψιλοΰς, Δακρυρροοϋσα, πάντας πίμπλησι.

Χαΐρε, Ήλιού τοϋ Προφήτου θείας Σκήτεως προστασία, έκβοώμεν μυστικώς, αγλαή Δακρυρροοϋσα, Μητροπάρθενε.


Ώδή στ'. Τήν δέησιν.
Ανέβλυσεν ή εικών σου, Δέσποινα, ως κρουνός, Δακρυρροοϋσα Παρθένε, άφθόνως ρείθρα δακρύων είς λύπης τής δι’ ήμας συνεχούσής σε πίστωσιν" έργοις γάρ, φεϋ, καί λογισμοϊς καθ’ έκάστην άτόποις σε θλίβομεν.

Ρανίδας μου τών δακρύων, Δέσποινα, άποσμήχειν με καλών έργων μάκτρω τόν σόν αχρείον άξιου οίκέτην, Δακρυρροοϋσα, τον Σοί καταφεύγοντα καί σέ ύμνοΰντα εύλαβώς σωτηρίας μερόπων ως πρόξενον.

Ικέτευε τόν Υιόν σου, Άνασσα, άντιστήναι τη απάτη τοϋ πλάνου τούς προσκυνοΰντας σήν θείαν εικόνα καί ευλογίαν τήν σήν αίτουμένους σου, Δακρυρροοϋσα, ασφαλώς ϊνα βίου τό πέλαγος πλεύσωμεν.

Τήν πάντιμον καί σεπτήν εικόνα σου έν πολέμω οί ’Ορθόδοξοι Ρώσσοι ως τόν Σταυρόν Κωνσταντίνος ό μέγας ύψοϋντες ισχυον πασαν τήν δύναμιν, Δακρυρροοϋσα, τών υιών τών τής Άγαρ τροπώσαι, πανθαύμαστε.


Διάσωσον, Δακρυρροοϋσα Παρθένε, τους προσκυνοΰντας τήν εικόνα σου τήν σεπτήν καί άπασι πάρεχε σή χάριτι δάκρυα μετανοίας.

Αχραντε, ή διά λόγου τόν Λόγον άνερμηνεύτως επ’ εσχάτων τών ήμερών τεκοϋσα δυσώπησον ως εχουσα μητρικήν παρρησίαν.


Αϊτησις καί τό Κοντάκιον.
Ήχος β'. Τοΐς τών αιμάτων σου.

Δακρυρροοϋσα Παρθένε, πανύμνητε, του Ήλιού τοΰ Προφήτου τής Σκήτεως πολύτιμε όλβε, τά δάκρυα σών οίκετών άποξήρανον θλίψεων άπαύστοις λιταΐς σου πρός Κύριον.

Προκείμενον. Μνησθήσομαι του ονόματος
σου έν πάση γενεά καί γενεά.
Στίχος: Άκουσον, θύγατερ, καί ϊδε καί κλΐνον
τό ους σου καί έπιλάθου του λαου σου καί
του οϊκου τοΰ Πατρός σου καί επιθυμήσει ό
Βασιλεύς τοΰ κάλλους σου.

Ευαγγέλιον κατά Λουκαν.
Κεφ.ι', 38-42 ια', 27-28

Τω και ρω έκείνω, εισήλθεν ό Ίησοΰς εις κώμην τινά. Γυνή δέ τις, όνόματι Μάρθα, ύπεδέξατο αύτόν εις τόν οίκον αύτής. Καί τήδε ήν αδελφή καλουμένη Μαρία, ή καί παρακαθίσασα παρά τούς πόδας του Ίησοΰ, ήκουε των λόγων αύτοΰ. Ή δέ Μάρθα περιεσπατο περί πολλήν διακονίαν έπιστασα δέ είπε Κύριε, ου μέλει σοι ότι ή αδελφή μου μόνην με κατέλιπε διακονεΐν; ειπέ ουν αυτή ϊνα μοι συναντιλάβηται. Αποκριθείς δέ εΐπεν αυτή ό Ίησοΰς Μάρθα, Μάρθα, μέριμνας καί τυρβάζη περί πολλά ενός δέ έστί χρεία. Μαρία δέ τήν άγαθήν μερίδα έξελέξατο, ήτις ούκ άφαιρεθήσεται απ’ αύτής. Έγένετο δέ έν τω λέγειν αύτόν ταΰτα, έπάρασά τις γυνή φωνήν έκ τοΰ όχλου, εΐπεν αύτώ Μακαρία ή κοιλία ή βαστάσασά σε, καί μαστοί ους έθήλασας. Αυτός δέ είπε Μενοΰν γε μακάριοι οι άκούοντες τόν λόγον τοΰ Θεοΰ, καί φυλάσσοντες αύτόν.

Δόξα. Τής Δακρυρροούσης πρεσβείαις, Έλεήμον,...

Καί νυν. Ταΐς τής Θεοτόκου πρεσβείαις, Έλεήμον,...

Στίχος: Έλεήμον, έλέησόν με, ό Θεός, κατά τό μέγα έλεός Σου καί κατά τό πλήθος τών οι-
κτνρμών Σου έξάλειψον τό ανόμημά μου.

Προσόμοιον
"Ηχος πλ. β'. Όλην άποθέμενοι.

ϋήρανον τά δάκρυα τών προσκυνούντων σε πόθω, Παναγία Δέσποινα, δάκρυα ή χέουσα δι’ ασέβειαν, βίον άνέντιμον, έλλειψιν αγάπης, πολιτείαν, φεϋ, ύλόφρονα καί ατοπήματα γένους τών βροτών ειδεχθέστατα' τή σή γάρ καταφεύγομεν χάριτι οί πλήρεις φαυλότητος καί κακοηθείας κραυγάζοντες' έπόμβριζε ήμϊν, Δακρυρροοϋσα, άφέσεως νάματα σωτήρια.

Σώσον, ό Θεός, τόν λαόν Σου...

Ωδή ζ'. Οί έκ τής Ίουδαίας.
Ισχυρούς έν πολέμοις κατ’ εχθρών αοράτων ήμας άνάδειξον, Δακρυρρροοΰσα Μήτερ, τούς νΰν προσπίπτοντάς σοι καί κραυγάζοντας' Δέσποινα, άσπίδι σών πρεσβειών θωράκισον σούς δούλους.

Κραταιά προστασία Ήλιού τοϋ Προφήτου τής θείας Σκήτεως, Δακρυρροοϋσα Μήτερ, υπάρχεις καί απάντων μοναστών παραμύθιον τών προστρεχόντων τή σή πανευσθενεΐ δυνάμει.

Αρραγέστατον βάθρον θεϊκής εύσπλαγχνίας καί άντιλήψεως, Δακρυρροοϋσα, δέξαι ήμών τάς ικεσίας καί τόν τάραχον κούφισον ψυχής ήμών τών πιστώς σοϋ δεομένων τάχος.

Τών πολλών μου δακρύων οχετούς μανδηλίω τής συμπαθείας σου, Δακρυρροοϋσα, σμήξον καί εις χαράς τήν λύπην μεταποίησον πλήμμυραν, αγνή, αγάπης τής σής εύλογημένη ράβδω.


Ώδή η'. Τόν βασιλέα.
Άνωθεν ράνον ήμας σεπταϊς έπομβρίαις θεϊκών σου χαρίτων, Παρθένε, Κεχαριτωμένη, σεμνή Δακρυρροοϋσα.

Φύλαξον πάντας ύπό τήν θείαν σου σκέπην ώσπερ δρνις αύτής τά νοσσία, Μήτερ τοΰ Ύψίστου, άγνή Δακρυρροοϋσα.

Ελέους πέμψον τοΐς σέ ύμνοΰσι ρανίδας τοΰ πανάγνου Υίοΰ καί Θεοΰ σου λυτρουμένη άχθους ήμάς, Δακρυρροοϋσα.

Υπεραγία, Δακρυρροοϋσα, Παρθένε, τους έν ’Άθω οίκήτορας πλήσον σοι τούς προσιόντας παντοίων δωρημάτων.


Ώδή θ'. Κυρίως Θεοτόκον.
Γηθόμενοι κυκλοΰμεν σήν σεπτήν είκόνα, Δακρυρροοϋσα, κραυγάζοντες' πρόφθασον καί εξ έχθροΰ έπηρείας ήμάς διάσωσον.

Ωράϊσμα, Παρθένε, Ήλιού προφήτου τής ίεράς έν τω Άθωνι Σκήτεως, ώράϊσόν με άμέμπτοις λόγοις καί πράξεσι.

Χαρίτων μυροθήκη, Κεχαριτωμένη, Δακρυρροοΰσα, τούς δούλους σου μύρισον όδμαΐς συγγνώμης, άγάπης καί ταπεινώσεως.

Μνημόνευε άπαύστως σέ τών άνυμνούντων καί προσκυνούντων μορφήν σου τήν πάναγνον, Δακρυρροοϋσα, ώς μήτηρ Θεοΰ φιλεύσπλαγχνος.


Αξιόν έστι..... καί τά παρόντα Μεγαλυνάρια.

Εχει τοΰ προφήτου τοΰ Ήλιού ή έν ’Άθω Σκήτη σήν είκόνα πηγήν χαράς καί θαυμάτων φρέαρ' διό, Δακρυρροοϋσα, αυτή άεί προσφεύγει έν ώρα θλίψεων.

Ξήρανον τά δάκρυα τών πιστώς σοι καταφευγόντων καί ζητούντων σήν άρωγήν, Μήτερ τοΰ Ύψίστου, σεμνή Δακρυρροοϋσα, καί εις χαράν τήν λύπην τούτων μετάτρεψον.

Ώ ς ποτέ έδώρησας κατ’ έχθρών νίκας Όρθοδόξοις Ρώσσοις δώρησαι καί ήμΐν σέ τοΐς προσκυνοΰσι κατ’ αοράτων νίκας έχθρών, Δακρυρροοΰσα, Μήτερ εύΐλατε.

Πρέσβευε άπαύστως τω σώ Υίώ καί Θεώ λυτροΰσθαι έκ κινδύνων καί συμφορών τούς άσπαζομένους τήν θείαν σου εικόνα, αγνή Δακρυρροοϋσα, κόσμου βοήθεια.

Δέχου τάς αιτήσεις τών ευλαβώς νΰν προσερχομένων κατασπάσασθαι σήν μορφήν έν τη θεία Σκήτη τοΰ Ήλιού του πάνυ, σεπτή Δακρυρροοϋσα, ώς εύσυμπάθητος.

Στήριζε τόν Γέροντα τής ήμών Σκήτεως και πάντας άσκουμένους πανευλαβώς έν αυτή, Παρθένε, καί εΰθυνον τάς τρίβους αύτών, Δακρυρροοϋσα, πρός βίον κρείττονα.

Πάσαι τών ’Αγγέλων αί στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων ή δωδεκάς, οί "Αγιοι πάντες μετά τής Θεοτόκου ποιήσατε πρεσβείαν είς τό σωθήναι ήμας.

Τό Τρισάγιον καί τό ’Απολυτίκιον.
"Ηχος πλ. α'. Τόν συνάναρχον Λόγον.

Ήλιού τοΰ προφήτου τής θείας Σκήτεως τον άδαπάνητον όλβον καί τιμαλφή θησαυρόν, άγλαήν Δακρυρροοϋσαν, προσκυνήσωμεν ότι έκχέει δαψιλώς θαυμασίων οχετούς καί δάκρυα άποσμήχει τών ευλαβώς προσκυνούντων αυτής εικόνα τήν πανσέβαστον.

Εκτενής καί άπόλυσις, μεθ’ ήν ψάλλομεν τό εξής

Ήχος β'. Ότε έκ τοΰ Ξύλου.

Πάντας μοναζόντων τούς χορούς καί μιγάδων δήμους τούς πόθω σοί προσπελάζοντας καί άσπαζομένους σου τό θειον έκτυπον ρΰσαι πόνων καί θλίψεων τών έπερχομένων χάριτι τή θεία σου καί κόσμον οϊκτειρον νϋν, Δακρυρροοϋσα, εύχάς σου πρός τόν σόν Υιόν έκζητοϋντα εις άποφυγήν δεινής κολάσεως.


Δέσποινα, πρόσδεξαι......
Τήν πασαν έλπίδα μου......

Δίστίχον
Σμήξον ευχών σου τώ μάκτρω Χαραλάμπους τά δάκρυα, άγλαή Δακρυρροοΰσα.



_________________
Η Δύναμη του Κυρίου μας Ημών Ιησού Χριστού και όλων των Αγίων ας είναι μαζί μας Πάντοτε!!!!
Επιστροφή στην κορυφή
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης