proseyxi.com
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ



ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛH ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ



 
ΦόρουμΑρχικήΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΣύνδεσηΕγγραφή

Μοιραστείτε | 
Μοιραστείτε αυτό το θέμα ...
Link this topic
URL:
BBCode:
HTML:
 

 'Αξιον Εστίν

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Γιώργος
Author
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1166

ΔημοσίευσηΘέμα: 'Αξιον Εστίν    Τετ Ιαν 30, 2013 9:47 am

'Αξιον Εστίν



Τι εστιν Αξιον;

Ποιος ειναι Αξιος;
Αυτός που θα δωσει στην ψυχή του, μια ανάσα, ενα νόημα, μια αρχή, μια μετάνοια ,ενα δάκρυ.
Αυτός, που θα τελέσει, γάμο μέσα στην καρδιά του, ιερό, και απεριττο,της χαρας και του πενθους,ωστε μια νεα στολισμενη κορη, θυγατερα απο τον γαμο αυτο,να ζησει και να γεννησει ελπιδα, με την σειρα της,αυτη και παλι, η αιωνια χαρμολυπη, γονος μιας μακρας ψυχοσωτηριας αλυσιδας, που την διδαχτηκαμε, εργω και λογω, απο τους πατερες και τις μανες μας.
Σε αυτον εδω τον τοπο, οπου ολα τα θηρια τρωνε και μενει και μαγια, κοντρα σε αυτους τους καιρους που μας ζυγωσαν, και μας περικυκλωνουν απο παντου, ασφυκτικα, σαν αερικα, μας καταπεμπουν αναρθρες κραυγες, τι ειναι αξιο πια, να μνημονευει κανεις, τις πετρινες ωρες που'ρχονται, και με αυτο σαν ζυμαρι, επτα φορες, ζυμωμενο, οσα και τα Αγια μας, Μυστηρια, να χει στην παλαμη της, για να τρεφεται η ψυχη μας, που εχει πια στεγνωσει;

Σε εναν τοπο που ειναι, του κοσμου, το σταυροδρομι, οπου καθε δρομος, που αρχιζει, απο εκει, απο αυτην την συναντηση, Θεου και ανθρωπων, προχωρα και ανηφοριζει, στριφογυριζει καθε λιγα χρονια, για να οδηγησει παλι, και παλι σε εναν Σταυρο, που θα χρυσιζει και θα αντιφεγγιζει για παντα, απεναντι στον ηλιο, για να φωτιζει τα σκοταδια των οπου γης απανθρωπων.

Τι ειναι Aξιον Εστι, λοιπον, κρυμμενο, ευλαβικο μυστικο, σε μια κλειστη ερμητικα, αποθηκη, της ληθης μας, σε οσα, περασαν, και τα ξεχασαμε, τα χασαμε, τα πουλησαμε, και δεν θα τα βρουμε, ξανα, εκτος εαν..

..θυμηθουμε ξανα τι ειναι Αξιον, ωστε να στεκει να εστιν, και να μνημονευεται..

Αξιον Εστιν,
η Μητερα του Φωτος, που στεκει υπομονετικα, στο χρυσο θρονι της, στο Πρωτατο, αιωνες αιωνων, στην καρδια του Περιβολιου της, και δεχεται τους παντες και τα παντα, για να τους καθιερωσει, να τους παρηγορησει και να τους σωσει.

Αξιον Εστιν
γιαυτους που αγρυπνουν και μαυροντυμενοι κλαινε, δινοντας ατιμητο αναθημα, τα νιατα τους να λιωσουν σαν λαμπαδα, για την αγαπη Της, πονουν και προσευχονται, για του κοσμου τον θεληματικο χαμο, ορθιοι στηριζοντας τον κοπο τους, πανω στα χιλιοχρονα στασιδια των καθολικων του αθωνα, που τριζουν οχι απο την παλαιοτητα, οπως φαινεται στους αμυητους, αλλα γιατι δεν δυνανται να υποφερουν, την ιεροτητα των στιγμων, γιατι ακομα και η αυτη αλογη και αναισθητη υλη, υποφερει και συστεναζει., και εχει αισθηματα που πολλοι δεν εχουν.

Αξιον Εστιν
για τον αγνωστο κουρασμενο ανθρωπο, της διπλανης μας πορτας, που ακομα επιμενει, να βαζει ενα κομματι ψωμι ευλογημενο, με τον κοπο του στο τραπεζι, ειτε το δουλεψε, ειτε το ζητιανεψε, ποιος νοιαζεται, τελος παντων, αφου δικαια το κερδισε εφοσον λεει: Δοξα Τω Θεω, πριν το φαει κλαιγοντας, με την μοναξια του για παρεα.

Αξιον Εστιν
γιαυτους που σηκωνουν καρτερικα τον σταυρο τους, και θυσιαζονται για τους αλλους, επιλεγοντας ηρωϊκα να μην δραπετευσουν, σαν δειλοι, σαν εφιαλτες, αποστερωντας ετσι την ψυχη τους, απο την αιωνια πανευφροσυνη παρεα, του παραδεισου, αλλα και τους περιλειπομενους πλησιον τους, απο τις ελπιδες της παραμονης τους, ενω επρεπε να ειναι συντροφοι μαζι τους, στην ιδια παλη, στον ιδιο ιερο αγωνα για επιβιωση, οπου η ηττα με επιμονη, και ιδρωτα, ειναι νικη, και Ανασταση, ενω η ανεξοδη διαφυγη ειναι θανατος.

Αξιον Εστιν
για οσους μεσα στην λασπη, και την αχλυ, απο την δυσωδη ατμοσφαιρα, θα καταφερουν να σταθουν ορθιοι, και θα αναγνωρισουν με θαρρος, με ανδρεια και παρρησια, οτι ειναι βουτηγμενοι μεχρι τον λαιμο, στις ακαθαρσιες, και εαν ακομα, ειναι το κεφαλι τους εξω απο τον βορβορο, ειναι γιατι πατανε πανω σε αλλους, που ειναι πιο βαθια ακομα, και θα βαλουν μια νεα αρχη, να μετανοησουν ενωπιον Θεου και ανθρωπων.

Αξιον Εστιν
σε οσους φερουν ραβδο, ποιμαντικη, ταγμενοι απο την Θεια προνοια, να οδηγουν ανθρωπους, που δεν θα ανοιξουν το μαντρι, ποτε, ωστε να μπουν οι λυκοι μεσα, που ουρλιαζουν απ'εξω, και ανυπομονα, κλωθογυριζουν, και με τα ματια τους καθρεπτιζουν, το σκοτος το ψηλαφητο, αλλα θα σταθουν στην πυλη, φυλακες και μαρτυρες συναμα, για να αναλωθουν, αυτοι υπερ των προβατων, ως γνησια τεκνα του Αρχιποιμενος Χριστου.

Αξιον Εστιν,
σε οσους, τις μερες των μεγαλων λυγμων, θα ειναι μεσα στους Ναους, τις δυσκολες ωρες, γονατιστοι, προσευχομενοι, μετανοουντες, δακρυρροες, εν ειρηνη, με αγαπη, ελπιδα και πιστη, με το ταμα στο ενα χερι, και την ιερη απογνωση στο αλλο, να προσευχονται να καμει Ελεος ο Θεος, και να δωσει παρακληση και χρονο διορθωσεως, στα φρικτα αδιεξοδα των ανθρωπων.

Αξιον Εστιν,
στο παιδι, με τα λαμπερα ματια, που δεν θα το βαλει κατω, θα δει τον γκρεμο, που του εχουν στησει, και δεν θα κιοτεψει, αλλα θα παρει φορα, δυνατη, συμφωνη, με την νεανικη ορμη του, ικανη για να τον γυρισει τοσο προς τα πισω, οσο στην αντιθετη φορα, πισω παλι στις αξιες, στα αγια των πατερων του, στην παραδοση, στην ακλονητη πετρα της πιστης, της χρειας και της απλοτητας, της συμπονοιας και της ανθρωπιας, και ας μεινει να ατενιζει με οικτο και συγχωρηση πλεον απο εκει, αυτους που του εστησαν την θανασιμη παγιδα, να πεφτουν αυτοι στο μαυρο κενο, πιασμενοι χερι χερι με την αλαζονεια τους και την αντιθεη προπαγανδα τους.

Αξιον Εστιν
σε οσους θα απλωσουν το χερι στον διπλανο τους, θα στηριξουν ωστε να στηριχθουν, θα δωσουν, ωστε να εχουν, θα ριξουν με δυναμη κατω, το τειχος του μισους, της ασπλαχνιας, της απομονωσης και της δαιμονικης αυταρκειας, και με αυτες τις πετρες που θα κειτονται κατω, θα φτιαξουν, εξ'αρχης, μια γεφυρα αγαπης, ωστε να περασουν ολοι απεναντι, οσοι πιστοι, οσοι ορθιοι οσοι δυνατοι, και ο Θεος ας ειναι Βοηθος για ολους.

Αξιον Εστιν,
σε ολους μας, εαν θα μπορεσουμε να σταθουμε ορθιοι, κατα προσωπο στον καυτο ανεμο, στο λιοπυρι των περιστασεων, του πειρασμου, και της αναγκης, και ετσι με θαρρος και παρρησια, καποιου που δεν εχει να χασει, τιποτα, παρα μονο την ψυχη του, περπατησουμε την ανηφορια, με μονο οπλο, τροφη, και εφοδιο, μια προσευχη για τον δρομο..

Ας ειναι Αξιον Εστιν,
το περασμα μας, απο τουτη τη γη, και ολοι μαζι, με λογισμο, και μ'ονειρο, να σηκωθουμε, να προχωρησουμε, να παλεψουμε, και ειθε να δικαιωθουμε εν Χριστω Ιησου,
Αμην..



Πηγή
agiooros.net


_________________
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΠΑΝΤΟΤΕ!!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.proseyxi.com
 
'Αξιον Εστίν
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
proseyxi.com :: Το στέκι των μελών για Θρησκευτικά θέματα-
Μετάβαση σε: