proseyxi.com
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ



ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛH ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ



 
ΦόρουμΑρχικήΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΣύνδεσηΕγγραφή

Μοιραστείτε | 
Μοιραστείτε αυτό το θέμα ...
Link this topic
URL:
BBCode:
HTML:
 

 Παρακλητικός κανών εις τον Άγιον Ελευθέριον.

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Γιώτα
ΤeamOwner
ΤeamOwner
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 187

ΔημοσίευσηΘέμα: Παρακλητικός κανών εις τον Άγιον Ελευθέριον.   Τρι Δεκ 18, 2012 12:01 pm

ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΚΑΙ ΕΝΔΟΞΟΝ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΝ.


Εύλογήσαντος τοΰ ' Iερέως, τό Κύριε είσάκουσον, τό θεός Κύριος και τό έξης τοΰ Άγιου.

"Ήχος δ'. "Ο υψωθείς έν τω Σταυρώ.

Ώς Ιεράρχης καί στερρός ’Αθλοφόρος, και πρεσβευτής υπέρ ημών πρός τον Κτίστην, 'Ιερομάρτυς Πάτερ Ελευθέριε, πάσης έλευθέρωσον, προσβολής εναντίας, τούς πιστώς προστρέχοντας, τή άγία σου σκέπη, και τών σωμάτων άμα και ψυχών, πάσι χορηγεί, υγείαν δεόμεθα.

Θεοτοκίον.

Ού σιωπήσομεν ποτέ Θεοτόκε...

'Ο Ν’ ψαλμός και ό κανών ου ή άκροστιχίς.

«Ελευθέριε ρύου ημάς κινδύνων. Γερασίμου».

’Ωδή α'. ’Ήχος πλ. δ'. Ύγράν διοδεύσας.


Έν πάσαις τοΰ βίου έπιφοραΐς, θερμόν άρωγόν σε, κεκτημένοι παρά Θεοϋ, πάσης λυτρωθείημεν ανάγκης, τη σή πρεσβεία σοφέ Ελευθέριε.

Λιτάνευσον Πάτερ εϊλικρινώς, τον πάντων Δεσπότην, ώς αν λύσιν των δυσχερών, και χάριν καί ελεος καί ρώσιν, οί προσιόντες σοι εΰρωμεν άνωθεν.

Επίκουρος εσο καί βοηθός, θερμότατος ρΰστης, καί ύπέρμαχος έν παντί, ήμϊν Ελευθέριε παμμάκαρ, τοίς εύφημοΰσι τούς θείους άγώνάς σου.

Θεοτοκίον.

'Υδάτων άΰλων ζοιοποιών, γλυκΰρροε κρήνη, Παντευλόγητε Μαριάμ, βλΰσον μετανοίας μοι τά ρείθρα, τώ προσιόντι πιστώς τή σή χάριτι.

Ωδή γ'. Ουρανίας άψΐδος.

Θρασυνόμενον σφόδρα, τον δυσμενή δράκοντα, κατά των πιστών ικετών σου, καί ώρυόμενον, οΐά περ λέοντα, σύντριψον Πάτερ ύψόθεν, τούτου τής κακώ- σεως, ημάς ρυόμενος.

Εύσπλαγχνίας τής θείας, τούς οίκτιρμούς ένδοξέ, εύπαρρησιάστοις λιταΐς σου, ήμϊν ύπάνοιξον, ώς συμπαθέστατος, καί τον κατώδυνον βίον, ημών μετα- ποίησον, τρόποις χρηστότητος.

Ρωστική σου πρεσβεία, τά τών ψυχών ΐασαι, καί τά τών σωμάτων παμμάκαρ, ημών άλγήματα, καί την ζωήν ήμών, φόβω κυβέρνησον θείω, ώς άν τω Παν- τάνακτι, σεμνώς λατρεύσωμεν.

Θεοτοκίον.

'Ιλαστήριον θειον, χρυσοειδές έμψυχον, ώφθης σωματωσασα Κόρη, τον ίλασμόν ήμών, Χρίστον τον Κύριον διό τοΐς σοι προσιοΰσιν, αΐτησαι την άφεσιν, ών έξημάρτομεν.

Διάσωσον, ώ Ελευθέριε θείε 'Ιερομάρτυς, έκ παντοίων οδυνηρών περιστάσεων, τούς τή σεπτή σου προστρέχοντας προστασία.

Έπίβλεψον έν εύμενεία...

Αϊτησις καί τό Κάθισμα.

Ηχος Ρ'. Τά άνω ζητών.


Πρεσβεύειν αεί, Χριστω τω Πανοικτίρμονι, ώς Μάρτυς αύτοΰ, και λειτουργός εύπρόσδεκτος, μη παύση Ελευθέριε, ϊνα πάσης ρυσθείημεν θλίψεως, και εί- ρηναίαν άνύωμεν ζωήν, οί μέγαν προστάτην σε πλουτήσαντες.

’Ωδή δ'. Είσακήκοα Κύριε.

Έπωδύνων συμπτώσεων, και ανιαρών σκανδάλων και θλίψεων, Ελευθέριε μακάριε, τούς σοι αφορώντας έλευθέρωσον.

Ρώσιν θείαν πρυτάνευσον, τοΐς έν άσθενείαις δειναΐς στενάζουσιν, εύπραγίαν δέ και άνεσιν, τοΐς έν λυπηροίς τοΰ βίου κάμνουσιν.

'Υπερτέρους άνάδειξον, έν τοΐς πειρασμοΐς ήμάς Ελευθέριε, ώς αν λύσιν κομισώμεθα, παρά τοΰ Χριστοΰ ών έσφαλόμεθα.

Ούρανόθεν έπίβλεψον, ΐδε συνηγμένους προ τής Εΐκονος σου, ημάς ήδη Ελευθέριε, και παράσχου πάσι τά αιτήματα.

Θεοτοκίον.

'Υψηλόν ενδιαίτημα, τοΰ 'Υψίστου Λόγου και Παντοκράτορος, τον πεσόντα νοΰν μου ΰψωσον, πρός υψώσεις Κόρη βίου κρείττονος.

Ωδή ε'. Φώτισον ήμάς.

Ήρεμον ημών. την ζωήν και άστασίαστον, διατηρεί Ελευθέριε σοφέ, έν ειρήνη και άγάπη καί σεμνότητι.

Μάστιγι τών σών, θεοδέκτων παρακλήσεων, τά κυκλώσαντα ήμάς πλεϊστα δεινά, διασκέδασον έν τάχει Ελευθέριε.

Αυγασον ήμϊν, σελασφόροις ίκεσίαις σου, ευφροσύνην καί χαράν τήν αληθή, καί την λύπην τών ψυχών ήμών διάλυσον.

Θεοτοκίον.

Σθένωσον 'Αγνή, τήν ψυχήν μου άσθενησασαν, ταϊς ποικίλαις προσβολαίς τοΰ δυσμενούς, ΐνα τούτου κατισχύσω ό προστρέχων σοι.

’Ωδή ς'. Τήν δέησιν.

Κατεύνασον, πειρασμών τά κύματα, τά χειμάζοντα ήμάς όλεθρίως, καί πρός τον εύδιον όντως λιμένα, τών τοΰ Θεοΰ θελημάτων κυβέρνησον, 'Ιερομάρτυς Άθλητά, τούς τήν σην έκζητοΰντας άντίληψιν.

Ίάσεων, είληφώς τό δώρημα, ώς λαμπρός Ίερομάρτυς Κυρίου, τά τών ψυχών ημών ϊασαι πάθη, και τών σωμάτων τούς πόνους μετάβαλε, εις εύρωστίαν αληθή, μυστική έπισκέψει σου ένδοξε.

Νοσοΰσι μέν, ίατήρ πανάριστός, τοΐς δέ πάσχουσι θερμός παρακλήτωρ, και λυπουμένοις τερπνή θυμηδία, καί τεθλιμμένοις σεπτόν παραμύθιον, ώ Ελευθέριε γενοΰ, ώς Χριστού μιμητής γνησιώτατος.

Θεοτοκίον.

Δοχεϊόν με, θεϊκών έλλάμψεων, θεοκόσμητε ναέ τού Σωτήρος, Εύλογημένε Παρθένε Μαρία, δι’ έμμελείας ηθών τελειότητος, καί άρετών θεουργικών, τον πιστώς σε ύμνοΰντα άνάδειξον.

Διάσωσον ώ Ελευθέριε θείε 'Ιερομάρτυς, έκ παντοίων οδυνηρών περιστάσεων, τούς τή σεπτή σου προστρέχοντος προστασία.

"Αχραντε, ή διά λόγου...

Αϊτησις καί τό Κοντάκιον.

Ηχος β'. Προστασία τών Χριστιανών.


Ίεράρχα τού Σωτήρος ένθεώτατε, καί γενναίε ’Αθλητά καί Μάρτυς αήττητε, μή παρίδης σών ικετών ίκέσιον ώδήν, άλλά πρόσδεξαι ώς εύμενής, τάς έν αιτήσει προσφοράς, τών θερμώς έκβοόντων σοι Φύλαττε πάσης βλάβης, καί πάσης έχθρών μανίας, τούς αίτουμένους σε πιστώς, Ελευθέριε πανεύφημε.

Προκείμενον.

Θαυμαστός ό Θεός έν τοΐς 'Αγίοις αύτοΰ...

Στίχος. Τοΐς Άγίοις ν τή γή αύτοΰ...

Εύαγγέλιον. Έκ του κατά Μάρκον (β' 23-28 καί γ' 1-2).


Τω καιρω έκείνω έπορεύετο ό Ιησούς τοΐς Σάββασι διά τών σπόριμων, καί ήρξαντο οί Μαθηταί αύτοΰ όδόν ποιεΐν, τίλλοντες τούς σιάχυας. Καί οί Φαρισαίοι έλεγον αύτω· "Ιδε, τί ποιούσιν έν τοΐς Σάββασιν, δ ούκ έξεσται; Καί αύτος έλεγεν αύτοΐς· Ουδέποτε άνέγνωτε τί έποίησε Δαβίδ, δτε χρείαν εσχε, καί έπείνασαν αύτος καί οί μετ’ αυτού; πώς είσήλθεν εις τον οίκον τού Θεού, έπί Άβιάθαρ τοΰ Άρχιερέως, καί τούς άρτους τής προθέσεως εφαγεν, οΰς ούκ εξέστι φαγείν, εΐμή τοΐς Ίερεύσι, καί εδωκεν καί τοΐς σύν αύτω ούσι; Καί ελεγεν αύτοΐς· Το Σάββατον διά τον άνθρωπον έγένετο, ούχ ό άνθρωπος διά το Σάββατον ώστε ό Κύριός έστιν ό Υίός τού ανθρώπου καί τοΰ Σαββάτου. Καί είσήλθεν πάλιν εις τήν συναγωγήν καί ήν εκεί άνθρωπος έξηραμμένην εχων τήν χείρα· καί παρετήρουν αύτσν, εί τοΐς Σάββασι θεραπεύσει αύτόν, ΐνα κατηγορήσωσιν αύτοΰ. Καί λέγει τώ άνθρώπω, τω έξηραμμένην έχοντι τήν χεΐρα- “Εγειραι εις τό μέσον. Καί λέγει αύτοΐς· Έξεστι τοΐς Σάββασιν άγαθοποιήσαι, ή κακοποιήσαι; ψυχήν σώσαι, ή άποκτεΐναι; Οί δέ έσιώπων. Καί περιβλεψάμενος αύτούς μετ’ οργής, συλλυπούμενος έπί τη πωρώσει τής καρδίας αύτών, λέγει τφ άνθρώπω. Έκτεινον τήν χείρά σου. Καί έξέτεινε· καί άποκατεστάθη ή χειρ αύτοΰ υγιής, ώς ή άλλη.

Δόξα.

Ταίς τοΰ Ιεράρχου...

Και νΰν.

Ταίς τής Θεοτόκου...

Προσόμοιον.

Ήχος πλ. β'. "Ολην άποθέμενοι.

Στίχος. Έλέησόν με ο θεός...


Πάσαις κλονιζόμενοι, έπιβουλαίς τοΰ Βελίαρ, και περιστατοΰμενοι, ταίς εύρούσαις θλίψεσιν ήμάς "Αγιε, τή σεπτή σκέπη σου, πίστει άδιστάκτω, κατα- φεύγομεν’κραυγάζοντες· Πρόφθασον ενδοξε, κα'ι τών θλιιβερών περιστάσεων, άπάλλαξον δεόμεθα, την πολύπαθη ήμών ΰπαρξιν, και τον πάντων Κτίστην, δυσώπει Ελευθέριε σοφέ, ϊνα τό πλούσιον ελεος, πέμψη ταίς ψυχαίς ήμών.

’Ωδή ζ'. Οϊ έκ τής Ίουδαίας.

'Ύπό πλήθους πταισμάτων ,συνεσχέθημεν πλήθει βιοτικών συμφορών, άλλ’ ώ 'Ιερομάρτυς, ή σή έπιστασία, προφθασάτω τούς δούλους σου, καί λυτρωσά- σθω ήμάς, τών νΰν περανοχλούντων.

Νεμομένη άθλίως, την ζωήν ήμών πάσαν ή τής κακίας φορά. εις βάθη άθυμίας, ήμών τάς διανοίας, μεθιστά βιαιότατα· σύ ουν ήμάς έξελοΰ, τοιαύτης τυραννίδος.

'Ως λαμπρός ύποφήτης, τής έν Πνεύματι θείω ελευθερίας ψυχών, παθών τών άκαθέκτων, και πόνων άνηκέστων, έλευθέρωσον απαντας, 'Ιερομάρτυς Χρι- στοΰ, τούς σέ παρακαλοΰντας.

Θεοτοκίον.

Νάμα θείόν μοι βλϋσον, χαριχόβρυτε κρήνη θεουργικών δωρεών, δροσίζων την ψυχήν μου, τήν καταφλεγομένην, τής κακίας τοΐς άνθραξιν. ϊνα υμνώ σε άεί, 'Υπερδεδοξασμένη.

’Ωδή η'. Τον Βασιλέα.

Γνώμη εΰθεία, έν άληθεί μετανοία, πολιτεύεσθαι 'ικάνωσον παμμάκαρ, ώς 'Ιερομάρτυς, τούς σέ ύμνολογοΰντας.

Ελευθερίαν τής έν ήμϊν άμαρτίας, και άπάλλαξιν πάσης κακοπραγίας, πρέσβευε δοθήναι, τοΐς σέ ύμνολογοΰσι.

Ρΰσαί με γλώσσης, δολιοτρόπων άνθρώπων, και στενώσεων παντοδαπών έν βίω, ϊνα σέ γεραίρω, σοφέ 'Ιερομάρτυς.

Θεοτοκίον.

Αγγέλων δόξα, ώ 'Υπερένδοξε Κόρη, άδοξίας με παθών τών ακαθάρτων, κάθαρον τοΐς ρείθροις, τής σής άγαθωσΰνης.

’Ωδή Θ'. Κυρίως Θεοτόκον.


Σωμάτων αρρώστιας, και ψυχών τά βάρη, τή δεδομένη σοι χάριτι σκέδασον, τών τήν σήν κλήσιν φωνούντων ώ Ελευθέριε.

'Ιλέωσαι παμμάκαρ, τοΐς σοι προσιούσι, τον άγαθόν καί φιλάνθρωπον Κύριον, ώς άν τής τούτου χρηστότητος άπολαύσωμεν.

Μή παύση έποπτεύων, καί φρουρών καί σκεπών, καί τών έν βίω δεινών έξαιρούμενος, τούς σέ θερμόν άντιλήπτορα εύμοιρήσαντας.

Όρμαίς άκατασχέτοις, πρός τήν αμαρτίαν, κατολισθήσας Θεού άπεμάκρυνα, άλλα σύ με πενεύφημε έπανάγαγε.

Θεοτοκίον

'Υπέρφωτε λυχνία, τού άδύτου φέγγους, τήν σκοτισθεϊσαν ψυχήν μου καταύγασον, δπως φωτί τού Κυρίου πορεύσωμαι.

Τό Αξιόν έστιν, καί τά Μεγαλυνάρια.

Πνεύματος αγίου άπό παιδός, πλήρης χρηματίσας, Ελευθέριε ιερέ, τής ελευθερίας, τής έν Χριστω έκφάντωρ, τοΐς δουλωθείσιν ώφθης, φθόνω τού δ- φεως.

"Ανθος τής ’Ανθίας τής εύκλεούς, πανεύοσμον ώφθης, γεωργία ήθών σεμνών, καί τού ’Ανικήτου, τού ίεροΰ φυτεία, καρποφορήσας Πάτερ, τά ύπέρ έννοιαν.

Χαίροις Εκκλησίας βάσις στερρά, καί παθών Κυρίου, άφομοίωμα καί είκών, χαίροις ό βραβεύων, δεινών έλευθερίαν, τοΐς σέ παρακαλοΰσιν ώ Ελευθέριε.

’Άμωμον θυσίαν καί μυστικήν, θύων τω Σωτήρι, ώσπερ θείος ιερουργός, αύτω προσηνέχθης, καθάπερ ίερεΐον, νομίμως έναθλήσας, ώ Ελευθέριε.

’Ήνεγκας βασάνους τάς χαλεπός, έν τή ση άθλήσει, δι’ αγάπην τοΰ Ιησού οθεν τάς όδΰνας, ήμών άεί κουφίζεις, τη σή επιστασία ώς ίερώτατος.

Φύλαττε άτρώτους ταϊς σαΐς εύχαίς, έκ παντός σκανδάλου, και άπάσης έπιβουλής, τοΰ δεινοΰ Βελίαρ, και νόσων και κίνδυνων, τούς σέ ύμνολογοΰντας ώ Ελευθέριε.

Πάσαι τών Αγγέλων...

Τό Τρισάγιον. Καί τό τροτττάριον. Ήχος ττλ. α'.


'Ιερέων ποδήρει κατακοσμοΰμενος, καί αιμάτων τοΐς 'ρείθροις έπισταζόμενος, τώ Δεσπότη σου Χριστώ Μάκαρ άνέδραμες, Ελευθέριε σοφέ, καθαιρέτα τοΰ σατάν. Διό μη παύση πρεσβεύων, ύπέρ τών πίστει τιμίόντων τήν μακαρίαν σου "Αθλησιν.

Έν τή απολύσει τό παρόν.

Ήχος β’. 'Ότε έκ τοΰ ξύλου.


Πάσης έπηρείας καί οργής, βλάβης καί παντοίας ανάγκης, καί περιστάσεχος, πάντας έλευθέρωσον, 'Ιερομάρτυς Χριστού, Ελευθέριε ένδοξε, τούς έξαιτου- μένους, τήν θερμήν άντίληψιν, τής προστασίας σου· σύ γάρ βοηθός Όρθοδόξοις, καί τοΐς κινδυνεύουσι ρύστης, πρός Θεοΰ έδόθης ίερώτατε.

Δίστιχον,.
Παθών παντοίων έλεύθίερόν με δεϊξον Γεράσιμον παμμάκαρ ετοΐ προσιόντα.



Αμήν.




Απο το βιβλίο "ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ" τόμος Β ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΑΣΤΗΡ"
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Παρακλητικός κανών εις τον Άγιον Ελευθέριον.
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
proseyxi.com :: Παρακλήσεις :: Παρακλήσεις Αγίων-
Μετάβαση σε: