proseyxi.com
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ



ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛH ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ



 
ΦόρουμΑρχικήΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΣύνδεσηΕγγραφή

Μοιραστείτε | 
Μοιραστείτε αυτό το θέμα ...
Link this topic
URL:
BBCode:
HTML:
 

 Παρακλητικός κανών εις τους Αγίους Αναργύρους,Κοσμάν και Δαμιανόν.

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Γιώτα
ΤeamOwner
ΤeamOwner
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 187

ΔημοσίευσηΘέμα: Παρακλητικός κανών εις τους Αγίους Αναργύρους,Κοσμάν και Δαμιανόν.   Τρι Δεκ 11, 2012 12:36 pm

ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΑΝΑΡΓΥΡΟΥΣ, ΚΟΣΜΑΝ ΚΑΙ ΔΑΜΙΑΝΟΝ.


Ποίημα Γερασίμου Μοναχού Μικραγιαννανίτον.

Εϋλογήσαντος του 'Ιερέως, τό Κύριε είσάκουσον, μεθ’ ο τό Θεός Κύριος, ώς συνήθως καί τό έξης τροττάριον.

Ηχος δ'. Ό υψωθείς έν τω Σταυρώ.

Ώς των νοσούντων συμπαθείς ίατήρες, καί χειρουργοί τών χαλεπών παθημάτων, και τών πασχόντων θείοι άντιλήπτορες, ΐασιν καί λύτρωσιν, και υγείαν και ρώσιν, ψυχής όμοΰ και σώματος χορηγείτε άπαύστως, Κοσμά σοφέ συν τω Δαμιανω, τοΐς τη πρεσβεία υμών καταφεΰγουσι.

Δόξα, τό αύτό. Καί νϋν. Θεοιτοκίον.

Ου σιωπήσομέν ποτε Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλεΐν οί ανάξιοι· είμή γάρ συ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ημάς έρρύσατο, έκ τοσοΰτων κίνδυνων τίς δέ διεφύλαξεν, έως νΰν ελευθέρους· ούκ άποστώμεν Δέσποινα έκ σοΰ· σούς γάρ δοΰλους σώζεις αεί, έκ παντοίων δεινών.

'Ο Ν'. καί ο κανών, ου ή άκροστιχίς.

«Θεϊοι ιατροί ίάσασβέ με. Γερασίμοι».

Ώδη α'. ’Ήχος ττλ. δ'. Ύγραν διοδεύσας.


Θεράποντες θείοι τοΰ Λυτρωτοΰ, δυάς Αναργύρων, θεραπείας με ταχινής, τής κατά ψυχήν τε και τό σώμα, τη άντιλήψει υμών αξιώσατε.

Έπλήγην κακία τοΰ δυσμενούς, καί νόσω βαρεία, περιπέπτωκα χαλεπώς, άλλ’ ώ ιατροί τών άσθενούντων, τής έπελθούσης με θλίψεως ρύσασθε.

Ίάσεις παρέχοντες δωρεάν, Κοσμά θεοφόρε, συν τω θείω Δαμιανω, πόνων καί δεινών άρρωστημάτων, τούς προσιόντας ύμϊν απαλλάξατε.

Θεοτοκίον.

'Ολόφωτον σκήνωμα τού Χριστού, Κεχαριτωμένη, Αειπάρθενε Μαριάμ, λάμπρυνον τον ζόφον τής ψυχής μου, ταίς φωταυγέσι σου χάρισι δέομαι.

'Ωδή γ'. Ουρανίας άψίδος.

Ιατροί δεδειγμένοι, παρά Θεού άμισθοι, τοίς όδυνηρώς τρυχομένοις, πόνοιις καί άλγεσι, θείοι Ανάργυροι, τής ταλαίπωρου ζωής μου, τάς όδύνας λύσατε, ως συμπαθέστατοι.

Ιαμάτων τά ρείθρα, οία πηγή δίκρουνος, ή τών ίερών Αναργύρων, δυάς αΰτάδελφος, κόσμω πηγάζοντες, άσθενειών πάντα ρύπον, καί παθών τον βόρβορον, άποκαθαιίρετε.

Αναργύρους τάς νόσους, τάς τών βροτών παύοντες, ώς παρά Κυρίου λαβόντες, τήν χάριν "Αγιοι, παύσατε δέομαι, τό τής καρδίας μου άλγος, και πρός σωτηρίας με, τρίβον ιθύνατε.

Θεοτοκίον.

Τον Σωτήρα τοϋ κόσμου, ύπερφυώς τέξασα, την έκ τής αρχαίας κατάρας, πληγήν ίώμενον, ήμών Πανύμνητε, τής άσθενοΰσης ψυχής μου, ΐασαι τον καύσωνα, τή σή χρηστότητι.

Διάσωσον τών ευκλεών Αναργύρων δυάς αγία, πάσης νόσου και άσθενείας καί θλίψεως, τούς καταφεύγοντας πίστει υμών τή σκέπη.

Έπίβλεψον έν εύμενεία...

Α'ίτησις καί τό Κάθισμα.

Ηχος β'. Πρεσβεία θερμή.


Παθών χαλεπών, άκέστορες όξύτατοι, καί πάσης ψυχής, πασχούσης άνακούφίσις, Δαμιανέ μακάριε, καί Κοσμά θεοφόροι Ανάργυροι, έν ύγεία ήμών την ζωήν, άπτώτω τηρήσατε δεόμεθα.

Ώδή δ'. Εΐσακήκοα Κύριε.

Ρώσιν θείαν καί ϊασιν, καί άμαρτημάτων θεόθεν άφεσιν, έξαιτήσασθε Ανάργυροι, ταΐς συνεχομένοις άρρωστήμασι.

Όδυνώμενος πάθεσιν, ύμών τή πρεσβεία προστρέχω "Αγιοι· μη παρίδητε Ανάργυροι, τον ταΐς άμαρτίαις άπολλύμενον.

Ιατροί συμπαθέστατοι, μυστικοΐς φαρμάκοις ύμών τής χάριτος, την άφόρητόν μου άλγησιν, την μαστίζουσάν με θεραπεύσατε.

Θεοτοκίον.

Ίατήρα κυήσασα, τον των δλων Κτίστην κόσμον ίώμενον, ΐασαί μου τά άλγήματα, Κεχαριτωμένη Μητροπαρθένε.

Ωδή ε' Φώτισον ήμάς.

’Ίαμα αεί, άναβλΰζει θείφ Πνεΰματι, ό ναος υμών Ανάργυροι κλεινοί, καί ίάται πάσαν νόσον και πάν οίδημα.

“Ανωθεν ήμάς, έποπτεΰοιτε Ανάργυροι, έξ ημών άποδιώκοντες άεί, την μανίαν τοΰ δολίου πολεμήτορος.

Σώμα καί ψυχήν, άσινή ήμών τηρήσατε, εκ δεινών ασθενειών και συμφορών, τών προστάτας κεκτημένων ήμάς "Αγιοι.

Θεοτοκίον.

’Άχραντε Αγνή, την χρονθείσάν μου διάνοιαν, μανιώδεσι τοΰ πλάνου προσβολαΐς, άποκάθαρον τοϊς ρείθροις τοΰ ελέους σου.

Ώδή στ'. Την δέησιν.


Συντρίμματα, τών ψυχών ίάσασθε, και τοΰ σώματος δείνας καχεξίας, ώς δεδεγμένοι πλουσίαν την χάριν, τοΰ θεραπεΰειν τάς νόσους Ανάργυροι, τών προσφωνούντων εύλαβώς, την σεπτήν υμών κλήσιν έκάστοτε.

Θηρεύσας με, ήδονής δελέατι, ήχμαλώτευσεν ό δόλιος δράκων ένθεν όδύναι και νόσοι και πόνοι, κρίσει δικαίςι έπήλθόν μοι "Αγιοι· ών τής βαρείας συνοχής, ρΰσασθέ με Ανάργυροι δέομαι.

Έκλάμποντες, ώς φωστήρες άδυτοι, ιαμάτων τάς ακτίνας τή κτίσει, τών νοσημάτων διώκετε ζόφον, και τής υγείας τό φώς διαυγάζετε, Ανάργυροι θαυματουργοί, τοΐς τή σκέπη υμών καταφεύγουσι.

Θεοτοκίον.

Μητράνανδρε, Μαριάμ Θεόνυμφε, ή Θεόν άνερμηνεύτως τεκοΰσα, την χαλεπήν τοΰ νοός μου σκοτίαν, τη φωταυγεΐ σου διάλυσον χάριτι, και ΐθυνόν με πρός τό φώς, τών σεπτών εντολών τοΰ Θεοΰ ήμών.

Διάσωσον τών ευκλεών Ανάργυρων δυάς αγία, πάσης νόσου και άσθενείας καί θλίψεως, τούς καταφεύγοντας πίστει υμών τή σκέπη.

’Άχραντε ή διά λόγου...

Αϊτησις καί τό Κοντάκιον.

Ηχος β'. Τοΐς τών αιμάτων σου.


Τών ιαμάτων τήν χάριν δεξάμενοι, τους άνιατως νοσοΰντας ίάσασθε. Κοσμά καί Δαμιανέ ένδοξοι, αμαρτημάτων τήν λύσιν αίτούμενοι, τοΐς πιστει ύμίν καταφεΰγουσι.

Προκείμεναν.

θαι/μαστος ό Θεός έν τοΐς άγίοις αυτοϋ.

Στίχ. Τοΐς Άγίοις τοΐς έν τή γή...

Εΰαγγέλιον. Έκ τού κοττά Ματθαίον, (ι 1, 5).


Τω καιρώ έκείνω, προσκαλεσάμενος ό Ίησοΰς τούς δώδεκα Μαθητάς αΰτοΰ, έδωκεν αύτοΐς εξουσίαν κατά πνευμάτων ακαθάρτων, ώστε έκβαλλειν αύτα, καί θεραπεύειν πάσαν νόσον καί πάσαν μαλακιαν.Τοΰτους άπέστειλεν ό Ίησοΰς παραγγείλας αύτοΐς, άγων εις όδόν εθνών μή άπέλθητε, και εις πόλιν Σαμαρειτών μή είσέλθητε. Πορεύεσθε δέ μάλλον πρός τά πρόβατα τα απολωλότα οίκου Ισραήλ. Πορευόμενοι δέ κηρύσσετε, λέγοντες: Ότι ήγγικεν ή βασιλεία των ουρανών. Άσθενοΰντας θεραπεύετε, λεπρούς καθαρίζετε, νεκρούς εγείρετε, δαιμόνια εκβάλλετε, δωρεάν έλάβετε, δωρεάν δότε.

Δόξα. Ταΐς τών Αναργύρων...

Και νΰν. Ταΐς τής Θεοτόκου...

Προσόμοιον.

’Ηχος πλ. β'. 'Όλην άττοθέμενοι.

Στίχ. Έλέησόν με ό Θεός κατά το μέγα έλεός σου...


Ρώσίν τε καί ΐασιν, τοΐς έν όδύναις καί λύπαις, συμπαθώς παρέχοντες, Άγιοι Ανάργυροι θείω Πνεύματι, αλγεινών ρύσασθε, ημάς παθημάτων, καί κινδύνων άπαλλάξατε, καί πάσης θλίψεως, καί άρρωστημάτων δεόμεθα, τούς την υμών άντίληψιν, έπιβοωμένους έκάστοτε, καί πταισμάτων λύσιν, αίτήσασθε ήμίν παρά Θεοΰ, ώς τών πιστών πρέσβεις άριστοι, προς Χρίστον μακάριοι.
Σώσον ό Θεός τον λαόν σου...

Ώδή ζ'. Οί έκ τής Ίουδαίας.

Έκ πηγών σωτηρίου, τό γλυκύτατον ύδωρ τό τών ίάσεων, πηγάζοντες πλουσίως, τών νόσων την πικρίαν, θεραπεύετε "Αγιοι, άποσβεννΰντες άεί, τών λυπηρών την φλόγα.

Γεωργήσας τά πάθη, άρρωστήμασι πλείστοις ήδη έτάζομαι· άλλ’ ώ δυάς άγία, τών θείων Αναργύρων, την ζωήν μου βελτίωσον, και τών πολλών μου κακών, την άνεσιν παράσχου.

Έν οδύνη τον βίον, διά πλήθος κακίας άνύω Αγιοι, και πέπλησμαι μωλώπων, τών έκ τής άμαρτίας· άλλ’ υμείς θεραπεύσατε, Ανάργυροι θαυμαστοί, την τάλαιναν ψυχήν μου.

Θεοτοκίον.

Ρώμην θείαν μοι δίδου, Θεοτόκε Παρθένε καθικετεύω σε, ώς αν ποιώ και πράττω, το θέλημα το θειον, έκ δυνάμεως ’Άχραντε, και τω Υίω σου 'Αγνή, πιστώς εύαρεστήσω.

Ώδή η'. Τόν Βασιλέα.

"Απασαν βλάβην, την καθ’ ήμών τοΰ Βελίαρ, άποκρούσασθε Ανάργυροι ταχέως, καί ήμών τόν βίον, ανώδυνον τηρείτε.

Σθένος μοι δίδου, κατά παθών όλεθρίων, ώ αύτάδελφε δυάς τών Αναργύρων, τοΰ πατείν έπάνω, οφεων καί σκορπιών.

Ιδε τόν πόνον, τής ταλαιπώρου ψυχής μου, ώ αύτάδελφε δυάς τών Αναργύρων, καί παράσχου ταυτη, ύγείαν ούρανόθεν.

Θεοτοκίον.

Μή διαλίπης, Θεοχαρίτωτε Κόρη, περιέπουσα ώς Μήτηρ τοΰ 'Υψίστου, τούς ύπερυψοΰντας, τήν δόξαν σου τήν θείαν.

Ώδή θ'. Κυρίως Θεοτοκίον.

Οί κόσμω τάς ίάσεις, νέμοντες άπαύστως, θεομακάριστοι θείοι Ανάργυροι, έκ πάσης νόσου άτρωτους ημάς φυλάξατε.

'Υψώσατε τόν νοϋν μου, εννοιών μάταιων, και τήν ζωήν μου τηρήσατε άνοσον, ώς αγαθοί μου προστάται θειοι Ανάργυροι.

Ύπέρ τών άνυμνούντων, υμάς θεοφόροι, διά παντός δυσωπείτε τόν Εύσπλαγχνον, πάσης ανάγκης έν βίφ ρύεσθε πάντοτε.

Θεοτοκίον.

'Υμνοΰμέν σε Παρθένε, δτι τφ σώ τόχω, έκ τής αρχαίας κατάρας έρρΰσθημεν, και τής ζωής τής άλήκτου κατηξιώθημεν.

Το "Αξιόν έστι και τά Μεγαλυνάρια.

Χαίροις Ανάργυρων ή ξυνωρίς, οί τών άσθενούντων, ίατήρες θαυματουργοί, Κοσμά θεοφόρε, Δαμιανέ τε θείε, τών αρετών τά θεία ενδιαιτήματα.

Πλοΰτω διαπρέποντες αγαθών, εύποιΐας ρείθρα, άνεδείχθητε συμπαθώς, καί τάς άσθενείας, ΐάσθε άναργύρως, τών χαλεπώς πασχόντων θείοι Ανάργυροι.

Χάριν δεδεγμένοι παρά Θεοΰ, δωρεάν τάς νόσους, θεραπεύετε τών πιστών, καί τών βαρυτάτων, παθών λυτροΰσθε θάττον, τούς επικαλούμενους υμάς Ανάργυροι.

’Ώφθη ίατρεΐον πνευματικόν, Πνεύματι 'Αγίω,ό ναός υμών ό σεπτός· έν αύτφ γάρ πας τις, προστρέχων έκλυτροΰται, δεινών άρρωστημάτων θείοι Ανάργυροι.

Χαίρετε νοσούντων θεραπευταί, και ρώσεως θείας, καί υγείας προμηθευταί, χαίρετε διώκται, πνευμάτων ακαθάρτων, Κοσμά Δαμιανέ τε άξιοθαύμαστοι.

Πάσης άσθενείας πάσης όργής, φθοράς τε και βλάβης, και άλγήματος χαλεπού, άσινείς τηρείτε, ήμάς θαυματοβρΰται τούς προσιόντας πόθω, ύμΐν Ανάργυροι.

Πάσαι τών Αγγέλων...

Τό Τρισάγιον, τα συνήθη τροιτάρια, έκτενής καί άττόλκσις μεθ’ ήν ψάλλομεν τό έξης:

Ηχος β'. "Οτε έκ τοΰ ξύλου.


Ρΰσαι νοσημάτων χαλεπών, καί φθοροποιών άλγηδόνων, τών Ανάργυρων δυάς, τούς θερμώς προστρέχοντας, τη προστασίςι υμών, ένεργείςι τής χάριτος, τής ύμίν δοθείσης, Κοσμά παναοίδιμε, Δαμιανέ τε σοφέ, δπως έν υγεία τελείς, καί ειρηνική καταστάσει, τον υμάς δοξάσαντα δοξάζωμεν.

Δέσποινα πρόσδεξαι...

Την πάσαν ελπίδα μου...




Αμήν.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Παρακλητικός κανών εις τους Αγίους Αναργύρους,Κοσμάν και Δαμιανόν.
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
proseyxi.com :: Παρακλήσεις :: Παρακλήσεις Αγίων-
Μετάβαση σε: