proseyxi.com
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ



ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛH ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ



 
ΦόρουμΑρχικήΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΣύνδεσηΕγγραφή

Μοιραστείτε | 
Μοιραστείτε αυτό το θέμα ...
Link this topic
URL:
BBCode:
HTML:
 

 Παράκληση Αγίου Νικολάου

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Γιώργος
Author
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1164

ΔημοσίευσηΘέμα: Παράκληση Αγίου Νικολάου   Πεμ Δεκ 06, 2012 12:45 pm

ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΕΡΑ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΝ ΝIΚΟΛΑΟΝ

Εύλογητός..
Κύριε είσακουσον.. .
καί Θεός Κύριος....
ΕΙτα τό Τροπάριον.
Ήχος δ'. Ό ύψωθείς έν τω Σταυρω.

Τοΰ Ιεράρχου τή πανσέπτω ΕΙκόνι, Πιστοί προσπεσωμεν αύτω έκβοωντες, οί άμαρτίαις πολλαίς έγκυλινδούμενοι, σπεΰσον ω Νικόλαε, Ίεράρχα Κυρίου, σαίς πρός τον Φιλάνθροπον, ίεραΐς Ικεσίαις, παντός κινδύνου, λύπης και φθοράς, και δεινών νόσων, απάλλαξαν άπαντας.

Δόξα. Καί νϋν. Θεοτοκίον. Ού σιωττήσομεν.
Ό Ν' Ψαλμός καί ό Κανών.

’Οδή α'. ’Ηχος πλ. δ'. Αρματηλάτην Φαραώ.

Ταίς προσευχαΐς σου Ιερέ Νικόλαε, έκδυσωπών τον θεόν, τό σκοτεινον νέφος, τό της άθυμίας μου, Παμμάκαρ διασκέδασαν, θυμηδίας ύπαρχων καί ευθυμίας άνάπλεως, τφ Παμβασιλεϊ παριστάμενος.

Ταίς τών παθών με τρικυμίαις πάντοθεν, περικυκλούμενον, και λογισμών σάλω, την ψυχήν δονοΰμενον, έπι λιμένα ευδιον, τών Χριστού θελημάτων, ταίς προσευχαϊς σου κυβέρνησαν, όπως σε δοξάζω, Νικόλαε.

Τών Αποστόλων καί Όσίων σΰσκηνος, άποδεικνυμενος, και Θεϊκής αίγλης, πάντοτε πληρούμενος, τους την σεπτήν σου σήμερον, προσκυνοΰντας Εικόνα, φωτός μετόχους άνάδειξον, εΰχαίς σου Παμμάκαρ Νικόλαε.

Θεοτοκίον.
Σέ την εν σπλάγχνοις δεξαμένην ’Άχραντε, το πΰρ τό άστεκτον, έκδυσωπώ πίστει, τής Γεέννης ρΰσαί με, καί τής άποκειμένης μοι, διά πλήθος πταισμάτων, κολάσεως έλευθέρωσον, σοΰ ταίς εΰπροσδέκτοις δεήσεσι.

Όδη Υ'. Σύ εΐ τό στερέωμα.
"Ινα σέ δοξάζωμεν, καί σέ πρεπόντως γεραίρωμεν, δίδου ήμίν, Νικόλαε Μάκαρ, την ειρήνην πρε σβείαις σου.

Κόπασαν, Νικόλαε, ταίς σαΐς θερμαίς παρακλήσεσι, τάς καθ’ ημών, έπανισταμένας, άσθενείας δεόμεθα.

Ρΰσαί με Νικόλαε, περικυκλούμενον πάθεσι, καί πειρασμοίς, καί κινδύνοις πλεΐστοις, ταίς λιταΐς σου και σώσον με.

Θεοτοκίον.
Έχω σε Πανάσπιλε, βίου προστάτιν καί τείχος άρρηκτον διό δεινών, τοϋ ματαίου βίου, ού πτοοΰμαι την έφοδον.

Όδη δ'. Είσακήκοα Κύριε.
Νόσοις πλείστοις Νικόλαε, και πολλοΐς τοΐς πταίσμασι περιπέπτωκα, πρόφθασόν με ρΰσαι Πάνσεπτε, ταίς πρός τον δεσπότην Ικεσίαις σου.

Ό αθώους τυγχάνοντας, νέους τρεις θανάτου άπαλλαξάμενος, σπεΰσον ρΰσαί με Νικόλαε, τής αΐωνιζούσης κατακρίσεως.

Κατακρίσεως άξιος, ζών έν αμελείς, είμϊ ό άθλιος, ταίς λιταΐς σου ώ Νικόλαε, μετανοίας όρμω με όδήγησον.

Θεοτοκίον.
Ρυπωθέντα με κάθαρον, και νενεκρωμένον με συ άνάστησον, Θεοτόκε αειπάρθενε, τον νεκρούς ζωώσαντα κυήσασα.

Ωδη ε'. "Ινα τι με άπώσω.
Άκλινεΐ διανοίς, πρός τον Έπουράνιον άνήλθες Κύριον, παρ’ ού καί την χάριν, τών μεγίστων θαυμάτων άπείληφας, Νικόλαε Μάκαρ διό ήμάς τούς σους οίκετας, τών δεινών καί τών νόσων άπάλλαξον.

Έν τη θεία σου Μνήμη, 'Ιερέων Νικόλαε σύλλογος τέρπεται, και Πιστών χορείαι, τών θαυμάτων τών σών άπολαυουσαι, έν χαρά τρυφώσι, καί ώς είκός σε άνυμνοΰσι, και προστάτην καλοΰσί οε μέγιστον.

Λαμπρυνθεις θεία αίγλη, ώφθη ή καρδία σου όντως Παράδεισος, τής ζωής το ξΰλον, κεντημένη έν μέσω τον Κύριον ον δυσώπε Πάτερ τοϋ Παραδείσου άπολαΰσαι, τής τρυφής και τής δόξης τούς δούλους σου.

Θεοτοκίον.
Άνατίθημι, Κόρη, πάσας έπι σοί τάς έλπίδας τής σωτηρίας μου· διό δυσωπώ σε, μη παρίδης δεινώς με ποντούμενον, συμφορών πελάγει, άλλα την σην δίδου μοι χεΐρα, ώς τω Πέτρω ό Υίός σου, και σώσόν με.

Όδή στ'. Τήν δέησιν έκχεώ.
Χειμάζει μέν τών κινδύνων ό σάλος, ούκ ισχύει δε βυθίσαί με Μάκαρ· σε γάρ άεί Κυβερνήτην πλουτήσας, πρός γαληνόν τον λιμένα ήδύνομαι, καί φθάνω μέχρις ουρανού, διά σοΰ Ίεράρχα Νικόλαε.

Ίλάσθητι τοΐς σοίς δούλοις, Παμμάκαρ, και υγείας την άντίληψιν δίδου· ώς άγαθός και φιλάδελφος φύσει, και τών δεινών καί τών θλίψεων λύτρωσαι, ταίς θείαις σου πρός τον Θεόν, μεσιτείαις, θεόφρον Νικόλαε.

Λυτρούμενος έκ θανάτου ώς ωφθης, τους άθώους πρίν, ώ Πάτερ στρατηλάτα, ουτω καί νΰν περιστάσεως πάσης, ημάς και νόσων Νικόλαε λυτρωσαι, πρεσβείαις σου ταίς ίεραις, ΐνα πόθω τιμόμεν την Μνήμην σου.

Θεοτοκίον.
Φίλάγαθε, νυσταγμω βαρούμενον, ραθυμίας με θερμή σου ίκεσία, εγειρον νΰν και μη δώης ύπνώσαι, τής αμαρτίας σόν δοΰλον εις θάνατον, προστάτιν γάρ και οδηγόν, τής έμης σε ζωής επιγράφομαι.

Έπίβλεψον μετ’ εΰμενείας, Νικόλαε Μάκαρ, και πάσαν θλίψιν λιταίς σου άπέλασον, έκ τών ψυχών ήμών τών οίκετών σου.

Καί Θεοτοκίον. "Αχραντε....

Ό Ίερεύς μνημονεύει τών ύπέρ ών ή Παράκλησις.
ΕΙτα τό Κοντάκιον. "Ηχος δ'.

Ταίς τών θαυμάτων άκτΐσι, Νικόλαε, καταφαιδρύνεις ύφηλιον άπασαν, καί λύεις τον ζόφον τών θλίψεων, καί τών κινδύνων ελαύνεις την έφοδον, προστάτης υπάρχων θερμότατος.

Καί εύθύς τό Προκείμενον. "Ηχος δ'.
Οί Ιερείς σου, Κύριε, ένδύσονται δικαιοσύνην καί οί "Οσιοί σου άγαλλιάσονται.
Στίχος. Καυχήσονται "Οσιοι έν δόξπ, καί άγαλλιάσον- ται έπΐ τών κοιτών αύτων.
Εύαγγέλιον. Έκ τού κατά Ίωάννην (Κε-ρ. ι" 1—9).

Εΐπεν ό Κύριος πρός τους έληλυθότας πρός αύτον Ιουδαίους. Αμήν αμήν λέγω ύμίν, ό μή εισερχόμενος διά τής θύρας εις την αυλήν τών προβάτων, άλλα άναβαίνων άλλαχόθεν,' εκείνος κλέπτης έστί καί ληστής· ό δέ εισερχόμενος διά τής Ουράς, ποιμήν έστι τών προβάτων. Τοΰτω ό θυρωρός άνοίγει, καί τά πρόβατα τής φωνής αύτοΰ ακούει, καί τά ίδια πρόβατα καλεί κατ’ όνομα καί έξάγει αύτά. Καί όταν τά ίδια πρόβατα έκβάλη, εμπροσθεν αυτών πορεύεται, καί τά πρόβατα αύτω άκολουθεί, ότι οΐδασι την φωνήν αύτοΰ· άλλοτρίω δέ ού μή άκολουθήσωσιν, αλλά φεύξονται άπ’ αύτοΰ, ότι ούκ οΐδασι τών άλλοτρίων τήν φωνήν. Ταύτην την παροιμίαν είπεν αύτοίς ό Ίησοΰς· εκείνοι δέ ούκ έγνωσαν τίνα ήν α έλάλει αύτοίς. Είπεν οΰν πάλιν αύτοίς ό Ίησοΰς· αμήν άμήν λέγω ύμίν ότι έγώ είμι ή θύρα τών προβάτων. Πάντες όσοι ήλθον προ έμοϋ, κλέπται είσί καί λησταί· άλλ’ ούκ ήκουσαν άύτών τά πρόβατα. ’Εγώ είμι ή θύρα· δι’ έμοΰ εάν τις είσέλθη, σωθήσεται, καί είσελεύσεται, καί έξελεύσεται, καί νομήν ευρήσι.

Δόξα ΠατρΙ...
Ταίς τοϋ Ιεράρχου. . . .
Καί νΰν...
Ταίς τής Θεοτόκου πρεσβείαις. . . .

Στίχος. Έλεημον, έλέησόν με ό Θεός... Καί τό παρόν προσόμοιον. Ήχος πλ. β'. Ολην άποθέμενοι.
Απαντα τον βίον μου έν άμελείςι διάγων, καί προ τέλους έφθασα, άκαρπος ό δείλαιος, Υπεράγαθε, πονηρών πράξεων, έπιφέρον μόνον, νΰν φορτία τά δυσβάστακτα· άπερ Φιλάνθρωπε, σκόρπισαν ροπή τοΰ ελέους σου, και δίδου μοι κατάνυξιν, και έπιστροφήν την σωτήριον, ταίς του Νικολάου, πρεσβείαις εύπροσδέκτοις ό Θεός, ον εις πρεσβείαν προσάγω σοι. καί την σε κυήσασαν.

Τό «Σώσον ο Θεός τον λαόν σου» κ.τ.λ.
Ώδή ζ'. Παΐδες Εβραίων.

Ρΰστης πλεόντων άνεδείχθης, ώ Νικόλαε, χαί τών χηρών προστάτης, ορφανών τε λιμήν, καί πλουτιστής πενήτων διό καί ημάς λύτρωσαι, έκ κινδύνων σαΐς πρεσβείαις.

Ξένα Νικόλαε έργάζη, έν θαλάσση μακράν καί πάση ύφηλίω, ταχυδρόμους αεί, καί πάσχοντας προφθάνων, καί τούτους έκλυτρούμενος, έκ τών νόσων καί κινδύνων.

Νόσων παντοίων καί κινδύνων, Ιατρός φανείς, Νικόλαε τρισμάκαρ· τής ψυχής μου διό, θεράπευσαν την νόσον, καί εύρωστίαν δώρησαι, ταίς ένθέοις σου πρεσβείαις.

Θεοτοκίον.
Έπαρον χειράς σου, Παρθένε, πρός τον ευσπλαγχνον Θεόν καί Βασιλέα, καί δεινών συμφορών, καί νόσων καί κινδύνων, τή κραταια πρεσβεία σου, έξελοΰ τούς σούς οίκετας.

Όδη η'. Τον Βασιλέα.
Τούς πειρασμών νΰν, περισχεθέντας τω βάθει,σούς οίκέτας Νικόλαε σώσον, δούς ήμΐν την λύσιν, αύτών σαίς ίκεσίαις.

Ώς έν τρυφή, αύλιζόμενος Μάκαρ, Ούρανών τε δόξης άπολαύων, τούς σέ άνυμνοϋντας, διάσωζε εύχαίς σου.

Τv άπροσίτω, έλλαμφθείς φωτι Πάτερ, τάς ψυχάς τών έν θλίψει αύγάζεις, διαλύων πάντα, τών πειρασμών τον ζόφον.

Θεοτοκίον.
Ισχύεις Κόρη, τον έν ίσχύϊ τεκοΰσα, εύσυμπάθητον Σωτήρα τοΰ Κόσμου· διό τη θερμή σου, προστρέχω βοηθεία.

Όδη θ'. Κυρίως Θεοτόκον.
Γνωρίζει πάσα Κτίσις, Νικόλαε Μάκαρ, σών αρετών και θαυμάτων τό πέλαγος· διό και χαίρει, προστάτην σε όνομάζουσα.

Νικόλαε Παμμάκαρ, σώζε έκ κινδύνων, τους σούς οίκέτας πιστώς σε δοξάζοντας, ώς μιμητής τοΰ Σωτήρος, αξιοθαύμαστος.

Τρυφών ταίς Ούρανίαις, θείαις λαμπηδόσι, Θεομακάριστε Πάτερ Νικόλαε, τή προστασία σου σώσον, ήμάς καί σκέπασαν.

Θεοτοκίον.
Μαρία Θεοτόκε, την κεκακωμένην, τή άμαρτία ψυχήν μου άγάθυνον, καί αγαθών αιωνίων, μέτοχον ποίησαν.

Τό «"Αξιόν έστιν» καί τό παρόντα Μεγαλυνάρια.
Νικόλαε Μάκαρ πάρεσο νΰν, προστάτης και φύλαξ, και έκ βλάβης παντοδαπής, ήμάς ρΰσαι πάντας, έν γή και έν θαλάσση, τούς σε θερμώς φωνοΰντας, και μεγαλύνοντας.

Χαίροις τών Πατέρων κλέος στερρόν, και τό τής Τριάδος, ενδιαίτημα καθαρόν, τών πιστών προστάτης, καί καταπονουμένων, βοήθεια και σκέπη, Πάτερ Νικόλαε.

Έν νόσοις σε εχομεν Ιατρόν, έν κινδύνοις ρύστην, κηδεμόνα έν όρφανοΐς, έν πένησι πλούτον, έν θαλάσση σωτήρα, και χαρμονην έν θλίψει, σοφέ Νικόλαε.

Όρφανών προστάτην σε και χηρών, πεινόντων τροφέα, πενομένων τε πλουτιστήν, αιχμαλώτων ρύστην, πλεόντων τε σωτήρα, κεκτήμεθα Παμμάκαρ, σοφέ Νικόλαε.

Πάσαι τών Αγγέλων.

Τό Τριοόγιον καί τό τροπάριον. Ήχος δ'.
Κανόνα πίστεος, καί εΐκόνα πραότητος, έγκρατείας διδάσκαλον, άνέδειξέ σε τη ποίμνη σου, ή τών πραγμάτων αλήθεια διά τοϋτο έκτησω τη ταπεινώσει τά υψηλά, η πτωχεία τά πλούσια. Πάτερ Ίεράρχα Νικόλαε, πρέσβευε Χριστω τω Θεω, σωθήναι τάς ψυχάς ημών.

Ό ' Ιερεΰς μνημονεύει τών ύπέρ ών ή παρόκλησις Έν τη Απολύσει τό παρόν προσόμοιον.
"Ηχος β'. "Οτε έκ τού ξύλου Σε νεκρόν.

Χάριν είληφώς παρά Θεοΰ, πάσι χορηγός τάς ίάσεις, υπο την σκεπήν σου, "Αγιε Νικόλαε, τοΐς σοι προστρέχουσι, φυγαδεύεις δαιμόνων γάρ, ανίατα πάθη, πάντας θεραπεύεις δέ, τή προστασίας σου. "Οθεν καί ημείς δυσωποΰμεν, πρέσβευε πρός Κύριον πόσης, λυτρωθήναι βλάβης τούς ύμνοϋντάς σε.


Απο το βιβλίο "ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ" τόμος Α ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΑΣΤΗΡ"

_________________
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΠΑΝΤΟΤΕ!!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.proseyxi.com
 
Παράκληση Αγίου Νικολάου
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
proseyxi.com :: Παρακλήσεις :: Παρακλήσεις Αγίων-
Μετάβαση σε: