proseyxi.com
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ



ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛH ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ



 
ΦόρουμΑρχικήΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΣύνδεσηΕγγραφή

Μοιραστείτε | 
Μοιραστείτε αυτό το θέμα ...
Link this topic
URL:
BBCode:
HTML:
 

 Παρακλητικός κανών εις την Αγίαν Οσιομάρτυρα Θεοδώραν την Πελοποννησίαν

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Γιώργος
Author
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1166

ΔημοσίευσηΘέμα: Παρακλητικός κανών εις την Αγίαν Οσιομάρτυρα Θεοδώραν την Πελοποννησίαν   Δευ Νοε 19, 2012 10:33 am

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑ ΘΕΟΔΩΡΑΝ την Πελοποννησίαν, την κειμένην έν τω χωρίο Βάστα Μεγαλοπόλεως Αρκαδίας.


Ποίημα ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ Μοναχού Μικραγιαννανίτου


Εύλογήσαντος τοϋ 'Ιερέως, τό Κύριε είοάκουσον, μεθ’ ο τό Θεός Κύριος ώς συνήθως καί τό εξής:
Ήχος δ'.Ό υψωθείς έν τω Σταυρω.


Τών δωρεών τών θεϊκών έντρυφώσα, Όσιομάρτυς τού Χριστοϋ Θεοδώρα, υπέρ ήμών ικέτευε δεόμεθα, όπως λυτρωθείημεν, πειρασμών καί κινδύνων, καί παντοίων θλίψεων, οί τω θείω ναώ σου, μετά σπουδής προστρέχοντες αεί, και την θερμήν σου, αίτοΰντες βοήθειαν.

Δόξα. Τό αυτό. Καί νΰν. Θεοτοκίον.

Ού σιωπήσομεν ποτε Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλεΐν οί άνάξιοι εί μή γάρ σύ πρόίστασο πρεσβεύουσα, τις ημάς έρρύσατο, εκ τοσούτων κιδύνων; τις δέ διεφύλαξεν, εως νΰν ελευθέρους ούκ άποστώμεν Δέσποινα εκ σοϋ σοϋς γάρ δούλους σώζεις άεί, εκ παντοίων δεινών.

Ο Ν΄Ψαλμός καί ό κανών ου ή άκροστιχίς.
«Βοηθός ήμΐν ώ Θεοδώρα εσο, Γερασίμου».


Ωδή α. Ήχος πλ. δ'. Ύγράν διοδεύσας.

Βραβείων τυχοΰσα υπερφυών, μή παύση βραβεύειν, τοΐς προστρέχουσιν εύλαβώς, τώ θείω ναω σου Θεοδώρα, τάς δωρεάς τής θερμής προστασίας σου.

Οσία Μάρτυς πανευκλεής, Χριστού Θεοδώρα, καθικέτευε έκτενώς, διδόναι συγχώρησιν πταισμάτων, καί ίλασμόν τοις πιστώς σε γεραίρουσιν.

Ηλΐου λαμπρότητι νοητού, καταλαμπομένη, Θεοδώρα εν ούρανοΐς, ψυχής μου διάλυσον τό ζόφον, ταΐς φωτοφόροις πρεσβείαις σου ένδοξε.

Θεοτοκίον.

Θεόν τόν άσώματον εν σαρκί, τεκοΰσα Παρθένε, άπορρήτως δίχα τροπής, σαρκός μου θεράπευσον τό άλγος, καί τής ψυχής μου τήν λύπην άφάνισον.

Ώδή γ'. Ούρανίας άψίδος.

Ούρανόθεν Αγία, ώς συμπαθής πρόσβλεψον, επί τούς φοιτώντας εν πίστει, τώ θείω οικω σου, καί τά αιτήματα, πλήρου αυτών Θεοδώρα, ταΐς πρός τόν νυμφίον σου, θείαις έντεύξεσι.

Σωτηρίαν έξαίτει, καί τών παθών ΐασιν, καί πολυειδών συμπτωμάτων, τήν άπολύτρωσιν, καί πάσης θλίψεως, άπαλλαγήν Θεοδώρα, καί χαράν τήν ένθεον, τοΐς εύφημούσί σε.

Η θερμή σου πρεσβεία, πρός τόν Χρίστον πάνσεμνε, γένοιτο ήμΐν ευφροσύνης, πηγή τής κρείττονος, δρόσον παρέχουσα, καί γλυκασμόν Θεοδώρα, τοΐς εν λύπαις στένουσι, φθόνω τού όφεως.

Θεοτοκίον.

Μητροπάρθενε Κόρη, ή τόν Θεόν τέξασα, τόν την αμαρτίαν τού κόσμου. έξαφανίσαντα, δεσμών μέ λύτρωσαι, τής χαλεπής αμαρτίας, καί τόν νοΰν μου λάμπρυναν, φωτί τής χάριτος.

Διάσωσον ταΐς πρός Χρίστον σου πρεσβείαις Όσιομάρτυς, πάσης βλάβης καί χαλεπής περιστάσεως, τούς εύλαβώς προσιόντας σοι Θεοδώρα.

Επίβλεψον έν ευμενείς...
Αϊτησις καί τό κάθισμα.
Ήχος β'. Πρεσβεία θερμή.


Θεοΰ δωρεών, επώνυμος τυγχάνουσα, παρέχεις αεί, τάς θεοσδότους χάριτας, τοίς τω ναώ τού σπεύδουσι, Θεοδώρα καί πίστει βοώσί σοι μή διαλλίπης πρεσβεύειν Χριστώ, διδόναι ήμιν τό θειον έλεος.

Ώδή δ . Είσακήκοα Κύριε.

Μάρτυς ώφθης περίδοξος, υπέρ αλήθειας τό αίμα χέασα· διά τούτο δυσωποΰμέν σέ ψεύδους καί άπάτης ημάς λύτρωσαι.

Ιατήριον γίνεται, πίστει λαμβανόμενον καλλιπάρθενε, τό έγγύς τού θείου οίκου σου, άνάβλυζον ύδωρ τή σή χάριτι.

Νοσημάτων άπάλλαξον, τών κατά ψυχήν καί σώμα δεόμεθα, Θεοδώρα τούς τιμώντας σε, ώς Χριστού κλεινή Όσιομάρτυρα.

Θεοτοκίον.

Ως Θεόν σωματώσασα, καί μετά τόν τόκον άφθορος μείνασα, Θεοτόκε Αειπάρθενε, έκ φθοροποιών παθών με λύτρωσαι.

Ώδή ε. Φώησον ημάς.

Θραύσον τοΰ έχθροΰ, καθ’ ημών τά μηχανήματα, Θεοδώρα τή θερμή σου αρωγή, έν ειρήνη τήν ζωήν ημών φυλάττουσα.

Έπιδε ήμΐν, συμπαθείας Μήτερ όμματι, καί παράσχου θεοσδότους παροχάς, Θεοδώρα τοις έν θλίψεσιν ύπάρχουσιν.

Ορμος νοητός, ό έν Βάστα θειος οίκος σου, Θεοδώρα άνεδείχθη άληθώς, τοις έν κύμασιτοΰ βίου προσπαλαίουσι.

Θεοτοκίον.

Δίδου μοι Άγνή, τήν ταχεΐάν σου βοήθειαν, καί άπάλλαξον μανίας τοΰ έχθροΰ, υπό τούτου θλιβομένη τήν καρδίαν μου.

Ώδή στ. Την δέησιν.

Ως ήθλησας, στερροψύχως Όσια, δωρεών έπουρανίων έπλήσθης όθεν έκπλήττεις πιστώς Θεοδώρα, τή ένοικούση τώ θείω τεμένει σου, χάριτι, θεία, και ροπή, δι ής σώζεις τούς σέ μακαρίζοντας.

Ροαις σου τών έκχυθέντων αιμάτων, πηγή έβλυσεν άφθονων ύδάτων όθεν πρός Θεόν ύμΐν ζωής βλύσον τό νάμα, καί άπαθειας τό ύδωρ τό ήδιστον, ταΐς πρός σαΐς προσευχαΐς, Θεοδώρα σεμνή καλλιπάρθενε.

Αγγέλων, συνηδομένη τοΐς δήμοις, μή έλλίπης έποπτεύουσα Μήτερ, τούς έν τώ θείω ναώ σου έν Βάστα, έκ διαφόρων χωρίων καί πόλεων, συντρέχοντας πανευλαβώς, καί τήν σήν έξαιτούντας άντίληψιν.

Θεοτοκίον

Ετέχθη, έκ τής άχράντου γαστρός σου, ό τά πάντα έκ μή όντων ποιήσας, καί τών βροτών τήν φθαρεΐσαν ούσίαν, άνακαινίσας δι’ έλεος άφατον ον καθικέτευε 'Αγνή, τήν φθαρεισαν καινίσαι καρδίαν μου.

Δάσωσον ταΐς πρός Χρίστον σου πρεσβείαις Όσιομάρτυς, πάσης βλάβης καί χαλεπής περιστάσεως, τούς εύλαβώς προσιόντας σοι Θεοδώρα.

Άχραντε ή διά λόγου τόν Λόγον...
Αιτησις καί τό κοντάκιον.
Ήχος β'. Ταΐς τών αιμάτων σου.


Οσιομάρτυς Κυρίου πανεύφημε, τών δωρεών τών ένθέων επώνυμε, άπαύστως Χριστόν καθικέτευε, παντός κινδύνου καί θλίψεως ρύεσθαι, τούς σέ Θεοδώρα γεραίνοντας.

Προκείμενον.
Ύπομένων ύπέμεινα τόν Κύριον καί προσέσχε μοί.
Στίχ. Καί έστησαν έπί πέτραν τούς ποόας μου...
Εύαγγέλιον. Έκ τού κατά Ματθαίον.


Είπεν ό κύριος τήν παραβολήν ταύτην όμοιωθη ή βασιλεία τών ουρανών δέκα παρθένοις, αϊτινες λαβοΰσαι τάς λαμπάδας αύτών, έξήλθον εις άπάντησιν τού νυμφίου. Πέντε δέ ήσαν έξ αυτών φρόνιμοι καί πέντε μωραί. Αϊτινες μωραί, λαβοΰσαι τάς λαμπάδας αύτών, ούκ έλαβον μεθ’ εαυτών έλαιον αί δέ φρόνιμοι έλαβον έλαιον έν τοΐς άγγείοις αύτών μετά τών λαμπάδων αύτών. Χρονίζοντος δέ τού νυμφίου, ένύσταξαν πάσαι καί έκάθευδον. Μέσης δέ νυκτός κραυγή γέγονε ιδού ό νυμφίος έρχεται έξέρχεσθαι εις άπάντησιν αυτού τότε ήγέρθησαν πάσαι αί παρθένοι έκεΐναι, καί έκόσμησαν τάς λαμπάδας αύτών. Αί δέ μωραί τοΐς φρονίμοις είπον δότε ήμϊν έκ τού έλαίου ύμών, ότι αΐ λαμπάδες ήμών σβέννυνται. Άπεκρίθησαν δέ αί φρόνιμοι, λέγουσαι μή ποτε ούκ άρκέσει ήμϊν καί ύμίν πορεύεσθε δέ μάλλον πρός τούς πωλούντας, καί άγοράσατε έαυταΐς. Απερχομένων δέ αύτών άγοράσαι, ηλθεν ό νυμφίος καί αί έτοιμοι εισήλθον μετ’ αυτού εις τούς γάμους, καί έκλείσθη ή θύρα. Υστερον δέ έρχονται καί αί λοιπαί παρθένοι, λέγουσαι. Κύριε, άνοιξον ήμΐν. Ό δέ άποκριθείς, είπεν αμήν λέγω ύμΐν ούκ οίδα υμάς. Γρηγορεΐτε ούν, ότι ούκ οιδατε τήν ημέραν ούδέ τήν ώραν, έν ή ό Υιός τοΰ άνθρώπου έρχεται.

Δόξα, Ταΐς τής σής Όσίας..
Καί νΰν. Ταΐς τής Θεοτόκου...
Προσόμοιον.
Ήχος πλ. β'. 'Όλην άποθέμενοι.
Στίχ. Έλέησόν με ό Θεός κατά τό μέγα έλεός σου...


Δώρον ώς εύπρόσδεκτον, προσενεχθεΐσα Κυρίω, βίου καθαρότητι, καί Μαρτύρων αιματι καλλιπάρθενε, δωρεών μέτοχος, ώφθης ούρανίων διά τοΰτό σου δεόμεθα πάσης στενώσεως, καί έπιφοράς καί κακώσεως, άτρώτους διαφύλαττε, τούς είλικρινώς σε γεραίροντας, ταΐς σαΐς ίκεσίαις, θεόφρον Θεοδώρα πρός Χριστόν, οΰ τώ φωτί καταλάμπρυνον, Μήτερ τάς ψυχας ημών.

Ό 'Ιερεύς. Σώσον ό Θεός τόν λαόν σου..
Ώδή ζ'. Οι έκ τής Ιουδαίας.


Συντριβείς τή κακία, τή θερμή σου πρεσβεία προστρέχω πάνσεμνε σύ ούν ταλαιπωρίας, δεινής άπάλλαξόν με, καί ζωής μοι βελτίωσιν, έξαίτει παρά Χριστοΰ, θεόφρον Θεοδώρα.

Οί τω θείω ναω σου, καταφεύγοντες θερμή πίστει λαμβάνουσιν, υγείαν τήν κατ’ άμφω, καί λύσιν πάσης λύπης, Θεοδώρα πρεσβείαις σου σύ γάρ παρέχεις άεί, τοΐς πάσι θείας δόσεις.

Γεωργήσασα Μήτερ, τούς καρπούς άπαθείας τή πολιτεία σου, παθών τών άκαθάρτων, καί νόσων καί σκανδάλων, άνωτέρους Διάσωζε, τούς σέ τιμώντας πιστώς, σεμνή Όσιομάρτυς.

Θεοτοκίον.

Επιφανήθι Κόρη, νοερας έπισκέψει τοΐς σέ δοξάζουσι, καί πλήρωσον Παρθένε, ημών τάς διανοίας, φωτησμοϋ τοϋ τής χάριτος, ώς φωτοφόρος πάστας, τοϋ φωτοδότου Λόγου.

Ώδή η'. Τόν Βασιλέα.

Ρείθροις άΰλοις, τών θεϊκών δωρεών σου, καταδρόσισον ημών τάς διανοίας, Μήτερ φλεγομένας, παθών τή έπηρείαι.

Ανωθεν ιδε, τούς τω άγίω ναώ σου, καταφεύγοντας Όσια Θεοδώρα, καί παράσχου τούτοις, τάς σωτηρίους δόσεις.

Σέ προστασίαν, οί έν κινδύνοις τελοΰντες, Μάρτυς εχοντες λυτρούμεθα τών πόνων, καί τήν σήν ύμνοΰμεν, ώ Θεοδώρα χάριν

Θεοτοκίον.

Ίασαι Κόρη, τήν ασθενούσαν ψυχήν μου, καί παράσχου μοι συγχώρησιν πταισμάτων, ταΐς πρός τόν Υιόν σου, πρεσβείαις Θεοτόκε.

Ώδή θ. Κυρίως Θεοτόκον.

Μαρτύρων εύκληρίας, ήδη έντρυφώσα, τής τών παθών δυστυχίας άπάλλαξον, Όσιομάρτυς Κυρίου τούς σέ γεραίροντας.

Οδόν ήμάς βάδιζειν, Μάρτυς Θεοδώρα, τών έντολών τού Σωτήρος ένίσχυσον, ώς αν ζωής αιωνίου άξιωθείημεν.

Ανυμνοΰντες σου τόν βίον, Μήτερι Θεοδώρα, άπεκδεχόμεθα πάντες τήν χάριν σου, ήν άεί δίδου τοΐς πίστει σέ μακαρίζουσι.

Θεοτοκίον.

Υψίστου Λόγου Μήτερ, Κεχαριτωμένη, έξ άλογίας τόν νοΰν μου άνύψωσον, έπινοιών ακαθάρτων του πολεμήτορος.

Τό "Αξιόν έστι καί τά Μεναλυνάρια.

Eλάβες τή πίστει τή θεϊκή, δύναμιν έξ ύψους, καί τόν στέφανον τοΰ Χριστοΰ, καί δι’ έγκρατείας, έδούλευσας Κυρίω, Όσια Θεοδώρα, βίου λαμπρότητι.

Πνεύματι θυσίας, γνώμη στερά τώ σώ μαρτυρίω, άνέδειξας μαρτυρικώς, καί τήν σήν πατρίδα, γενέτειρα μαρτύρων, Όσία Θεοδώρα, Βάστα τό καύχημα.

Τήν συκοφαντίαν τήν χαλεπήν, ήνεγκας άνδρείως, Θεοδώρα νύμφη Χριστοΰ, καί τήν κεφαλήν σου, άδίκως έκτμηθεΐσα,μαρτυρικών στεφάνων, όντως ήξίωσαι.

Θαΰμα όντως πέλει ό σός ναός, ό έν Βάστα Μήτερ, τώ χωρίω ένθα χοροί, έκ τοΰ περίοικου, συρρέοντες προθύμως λαμβάνουσιν ύγείαν, ψυχής καί σώματος.

Χαίροις τών Όσίων ή κοινωνός χαίροις τών Μαρτύρων, τών 'Αγίων ίσοκλεής χαίροις Θεοδώρα, Χριστού Όσιομάρτυς, τών Πελοποννησίων, θειον καλλώπισμα.

Πλήρου τά αιτήματα τών πιστών, τών σπευδόντων Μάρτυς, τω ναω σου τω ίερω, τω έν Βάστα όντι, καί δίδου Θεοδώρα, άπό τών δωρεών σου, χάριν τοΐς χρήζουσι.

Πάσαι τών αγγέλων αί στρατιαί...

Τό τρισάγιον, τά συνήθη τροπάρια, εκτενής, καί άπόλυσις, μεθ’ ήν τό έξης:
Ήχος β'. 'Ότε έκ τον ξύλου.


Πάντας τούς προστρέχοντας πιστώς, τω έν Βάστα θείω ναω σου, καί τή είκόνι σου, εύλαβώς προσπίντοντας, Όσιομάρτυς Χριστοΰ, Θεδώρα έκάοτοτε, έκ πάσης άνάγκης, κοί νόσων καί θλίψεων, καί βασκανίας δεινής, φύλαττε άτρώτους λιταΐς σου καί τήν προστασίαν σου δίδου, πάσι τοΐς ύμνοΰσι τούς άγώνάς σου.

Δέσποινα πρόσδεξαι..
Τήν πάσαν ελπίδα μου...

Απολυτίκιον. "Ηχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.

Ως δώρον πολύτιμον, καί προσφοράν λογικήν, Χριστώ προσενήνοχας τω έπί πάντων Θεω, τό αίμά σου πάνσεμνε. Όθεν Όσιομάρτυς, Θεοδώρα δυσώπει, άφεσιν τών πταισμάτων, καί ψυχών σωτηρίαν, δοθήναι τοΐς εύφημοΰσιν, τήν θείαν σου άθλησιν.

Δίστιχον.
Θεοδώρα λύτρωσαι νόσων καί πόνων.
Γεράσιμον σπεύδοντα τή χάριτί σου.


ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τά δυο πρώτα μεγαλυνάρια έγραψε ό Σέβ. Μητροπολίτης κ. ΘΕΟΦΙΛΟΣ, ό οποίος συνέγραψε καί τόν βίο τής Αγίας.

_________________
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΠΑΝΤΟΤΕ!!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.proseyxi.com
 
Παρακλητικός κανών εις την Αγίαν Οσιομάρτυρα Θεοδώραν την Πελοποννησίαν
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
proseyxi.com :: Παρακλήσεις :: Παρακλήσεις Αγίων-
Μετάβαση σε: