proseyxi.com
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ



ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛH ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ



 
ΦόρουμΑρχικήΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΣύνδεσηΕγγραφή

Μοιραστείτε | 
Μοιραστείτε αυτό το θέμα ...
Link this topic
URL:
BBCode:
HTML:
 

 Παρακλητικός κανώνε της Αγίας Άννας

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Γιώργος
Author
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1166

ΔημοσίευσηΘέμα: Παρακλητικός κανώνε της Αγίας Άννας   Κυρ Νοε 18, 2012 2:39 am

Παράκληση της Αγίας Άννας

Ποίημα τοΰ Πανοσιωτάτου έν Ίερομονάχοις Κυρίου ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΓΙΑΡΤΕΜΙΤΟΥ

Μετά τό ευλογητός, τό Κύριε είσάκουσον τό Θεός Κύριος.
Καί τό παρόν τροπάριον. Ηχος δ'.


Τη Θεοφόρω έκτενώς νΰν προσέλθωμεν, οί ταπεινοί ώς άληθώς καί προσπέσωμεν, έν κατανύξει κράζονχες θερμώς έκ ψυχής, "Αννα πολυύμνητε, σπλαχνισθεϊσα σοϊς δούλοις· πάσης ημάς λύτρωσαι, προσβολής έναντίας, καί απειλής δεινών παντοδαπών· εις σέ γάρ πάντες, αεί έγκαυχώμεθα.

Δόξα, τό αυτό. Καί νΰν. Θεοτοκίον.

Ου σιωπήσομέν ποτε Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλεΐν οί άνάξιοι- εί μή γάρ σΰ προΐστασο πρεσβεύουσα, τις ημάς έρρύσατο έκ τοσούτων κινδύνων; τις δέ διεφύλαξεν έως νΰν έλευθέρους; Ούκ άποστώμεν Δέσποινα έκ σοΰ- σούς γάρ δούλους σώζεις αεί έκ παντοίων δεινών.

Καί ό Ν'. Είτα άρχόμεθα τοΰ κανόνος, λέγοντες έν έκάστω τροπαρίω: 'Αγία Θεοπρομήτορ "Αννα πρέσβευε υπέρ ημών.
Ωδή α'. ΤΗχος πλ. δ'. Ύγράν διοδεύσας.


Επίβλεψον άνωθεν εύμενώς προμήτορ Κυρίου, καί έπόμβρησον δαψιλώς, τά ρείθρα τοΰ θείου σου έλέους, τοϊς προσιοΰσι θερμώς έν τη σκέπη σου.

Παθών άκαθέκτων την χαλεπήν κατεύνασον ζάλην, καί παντοίων έπιφορών, τήν ρύμην άνάστειλον θεόφρον, σαΐς πρός Θεόν ίεραΐς παρακλήσεσιν.

Εν νόσοις σέ εΰροιμεν ιατρόν, φιλάγαθε ’Άννα, καί εν θλίψεσι πλατυσμόν, καί πύργον ισχύος έν άνάγκαις, καί εν κινδύνοις ταχεϊαν άντίληψιν.

Θεοτοκίον.

Επίσκεψαι Δέσποινα συμπαθώς, τούς πίστει καί πόθω, σέ ύμνοϋντας ανελλιπώς, καί πάσι παράσχου σωτηρίαν καί φωτισμόν καί ειρήνην καί έλεος.

’Ωδή γ'. Ουρανίας άψΐδος.

Συμφορών καί κινδύνων, καί αναγκών ένδοξε, καί άνιαρών έπαλλήλων, καί περιστάσεων, πάντας διάσωσον, τούς τώ σεπτώ σου τεμένει, πόθω προσεδρεύοντας, καί σέ γεραίροντας.

Εξ έφόδου παντοίας, βαρβαρικης πάνσεμνε καί δαιμονικής έπηρείας, καί έπιθέσεως, κακοποιούντων άνδρών, ρΰσαι τήν ποίμνην σου ταύτην, τήν έκ διαθέσεως, σέ μεγαλύνουσαν.

Νοσημάτων παντοίων καί αλγεινών λύτρωσαι, τούς είλικρινώς αίτουμένους, τήν σήν, άντίληψιν, ’Άννα φιλεύσπλαγχνε όσα γάρ θέλεις άνύεις, ώς προμήτωρ ένθεος, τοΰ Παντοκράτορος.

Θεοτοκίον.

Η ελπίς βέβαια, τών γηγενών Άχραντε, παΐ ή όξυτάτη καί μόνη, ημών βοήθεια, ρΰσαι δεόμεθα, της πολυπλόκου κακίας, τού δολίου δράκοντος, τούς σέ δοξάζοντας.

Διάσωσον, άπό κινδύνων τούς δούλους σου, σώφρον ’Άννα, ότι πάντες πρός σέ καταφεύγομεν, ώς ένθεον πρός Θεόν ημών πρέσβυν.

Επίβλεψον, έν εύμενεία πανύμνητε Θεοτόκε, επί τήν έμήν χαλεπήν τοΰ σώματος κάκωσιν, καί ϊασαι τής ψυχής μου τό άλγος.

Είτα μνημονεύει ό ίερεύς, δει ους ή παράκλησις γίνεται· καί ημείς ψάλλομεν, τό, Κύριε έλέησον, ιε'.

Μετά δε την έκφώνησιν, τό έπόμενον κάθισμα.
Ηχος β'. Τά άνω ζητών.


Πρεσβείαν την σήν, ώς δπλον άπροσμάχηχον, πλουχούνχες αεί, οί δοϋλοί σου πανεύφημε, έκτενώς βοώμέν σοι, θεοδόξαστε ”Αννα πρόφθασον, καί έκ κινδύνων λύχρωσαι ημάς, ή μόνη προμήχωρ τοϋ ποιήσαντος.

Ωδή δ'. Εισακήκοα Κύριε.

Συνεχόμενοι πάντοθεν, καί δεινοϊς παντοίοις κλυδωνιζόμενοι, βοήθειας τής σής χύχοιμεν, Άννα οί προσχρέχονχες τή σκέπη σου.

Τάς βουλάς διασκέδασον, χών ώρυομένων καχά χής ποίμνης σου, καί μαχαίωσον δεόμεθα, τάς αύτών έλπίδας Άννα πάνσεμνε.

Μή παρίδης θεόληπτε, τούς προσκαλούμενους σε εις βοήθειαν αλλά τάχυνον τοΰ ρύσασθαι, τής παρενοχλούσης ημάς θλίψεως.

Θεοτοκίον.

Συμφορών καί κακώσεων, καί έπερχομένων δεινών συμπχώσεων, καί ποικίλων παραπτώσεων, Θεοτόκε σώζε τούς ύμνούνχάς σε.

Ωδή ε'. Φώτισαν ημάς.

Ίασαι ημών, τών σωμάτων τά συνχρίμματα, καί τοΰ νοός τάς  έκτροπάς άγαθή, καί διανοίας διασκέδασον τήν ζόφωσιν.

Αϊτησαι ήμΐν, έπταισμένων τήν συγχώρησιν, ελευθερίαν πολυτρόπων Η δεινών καί ειρηναίαν παμμακάριστε κατάστασιν.

Πάσης άπειλής, καί παντοίας έλευθέρωσον, θεόφρον ’Άννα δυσχερείας ημάς, όπως ύμνώμεν αεί τά μεγαλεία σου.

Θεοτοκίον.

Πρόστηθι άγνή, τοϊς πιστώς σε λιτανεύουσι, καί άσιγήτως σε γεραίρουσι, καί όρθοδόξως Θεοτόκον καταγγέλουσιν.

Ωδή ζ'. Την δέησιν έκχεώ.

Μή παύση υπέρ ημών πρεσβεύουσα, προνοοϋσά τε αεί καί φρουρούσα πρός σέ καί γάρ παναοίδιμε Άννα, διά παντός άφορώμεν οί δοΰλοι σου παντοίας ούν έπιφοράς, ανώτερους ημάς διατήρησον.

Εκ πάσης ημάς περίσωζε, συνοχής τε καί παντοίας οδύνης, καί χαλεπης έλευθέρωσον βλάβης, ψυχής όμοΰ τε καί σώματος ενδοξε ισχύεις γάρ ώς άληθώς, ώς προμήτωρ τοΰ πάντα ίσχύοντος.

Εκ σάλου τής τών παθών όχλήσεως, καί δεινής ήμάς θεόληπτε ’Άννα, τών πονηρών λογισμών καταιγίδος, πρός γαληνότατον όρμον προσόρμισον, προνοία σοΰ τής άγαθής, άγαθοΰ τε Δεσπότου προμήτορος.

Θεοτοκίον.

Ως πάντων τήν δεσποτείαν εχουσα, οία μήτηρ τοΰ τών πάντων Δεσπότου, δίδου ήμΐν εγκλημάτων τήν λύσιν, καί παθημάτων Άγνή άπολύτρωσιν, κινδύνων τε άπαλλαγήν, καί Θεοΰ βασιλείας οίκείωσιν.

Διάσωσον, από κινδύνων τούς δούλους σου σώφρον ’Άννα, ότι πάντες πρός σέ θερμώς καταφεύγομεν, ώς ενθεον πρός Θεόν ημών πρέσβυν.

Άχρανιε, ή διά λόγου τον Λόγον άνερμηνεύτως, επ’ έσχατων τών ήμερών τεκοΰσα, δυσώπησον, ώς εχουσα μητρικήν παρρησίαν.

Μετά τήν έκφώνησιν, τό παρόν Κοντάκιον, ήχος β'.

Προστασία τών πιστών άκαταμάχητε, μεσιτεία πρός Θεόν άμετακίνητε, μή παρίδης σών οίκετών ίκέσιον φωνήν, άλλ’ έπίβλεψον ώς συμπαθής, εις τήν ταπείνωσιν ήμών, τών πιστώς προστρεχόντων σοι, σώζουσα έκ κινδύνων, καί σκέπουσα έκ παντοίων, πειρατηρίων χαλεπών, ’Άννα πάνσεμνε τούς δούλους σου.

Καί εύθύς τό Προκείμενον.
Άγαλιάσθε δίκαιοι έν Κυρίω, τοΐς εύθέσι πρέπει αϊνεσις.
Στίχ.: Μακάριοι πάντες οι φοβούμενοι τον Κύριον.
Εύαγγέλιον Έκ τοΰ κατά Λουκάν


Είπεν ό Κύριος ούδείς λύχνον άψας, καλύπτει αυτόν σκεύει, ή ύποκάτω κλίνης τίθησιν άλλ’ έπί λυχνίας έπιτίθησιν, ινα οί είσπορευό- μενοι βλέπωσι τό φώς. Ού γάρ έστί κρυπτόν, δ ου φανερόν γενήσεται ουδέ άπόκρυφον, ο ου γνωσθήσεται καί εις φανερόν έλθη. Βλέπετε ούν πώς άκούετε ος γάρ άν έχη, δοθήσεται αύτω και ος αν μή έχη. καί ο δοκεΐ έχειν, άρθήσεται απ’ αύτοΰ. Παρεγένοντο δε πρός αυτόν ή Μήτηρ καί οί άδελφοί αύτοΰ, καί ούκ ήδύναντο συντυχεΐν αύτω διά τον όχλον. Καί άπηγγέλθη αύτώ, λεγόντων ή Μήτηρ σου καί οί άδελφοί σου, έστήκασιν έξω, ίδεϊν σε θέλοντες. Ό δέ άποκριθείς, είπε πρός αύτούς. Μήτηρ μου καί άδελφοί μου ούτοί είσιν, οί τόν λόγον τοΰ Θεοΰ άκούοντες, καί ποιοϋντες αυτόν.

Δόξα, ήχος β'.
Ταΐς τής σής Προγόνου, πρεσβείαις έλεήμον, έξάλειψον τά πλήθη, των έμών εγκλημάτων.
Καί νΰν.
Ταΐς τής Θεοτόκου, πρεσβείαις, έλεήμον, έξάλειψον τά πλήθη, των έμών έγκλημάτων.

Είτα. Έλέησόν με, ό Θεός, κατά τό μέγα έλεός σου, καί κατά τό πλήθος τών οικτιρμών σου έξάλειψον τό άνόμημά μου.
ΤΗχος πλ. β'. 'Όλην άποθέμενοι.


Μ ή παρίδης ένδοξε, την άνυμνοΰσάν σε πίστει, καί πόθω γεραίρουσαν, καί άδιαλείπτως σέ μεγαλύνουσαν, ίεράν ποίμνην σου, άλλ’ αύτήν Θεόφρον, άκοιμήτω προστασία σου, περιχαράκωσον, καί διαπαντός περιτείχισον, καί πάσαις άνεπίβατον, ταΐς άντικειμέναις δυνάμεσιν, άνάδειξον ταύτην, πανεύφημε προμήτορ τοΰ Χρίστου έν σοί γάρ αύτη κρατύνεται, καί αύχεΐ καί σώζεται.

Σώσον ό Θεός τόν λαόν σου.
Ωδή Ζ. Οί έκ τής Ίουδαίας.


Πειρασμών άνηκέστων, συμφορών άδοκήτων, Άννα Θεόκλητε, μαστίγων πολυτρόπων, δεινών, όλεθροτόκων, ρΰσαι πάντας τούς ψάλλοντας· ό τών πατέρων ημών, Θεός εύλογητός εί.

Δυσμενείας παντοίας, καί δεινής προσδοκίας, καί πάσης ένδοξε,βουλής κακομηχάνου, περίζωσε τούς πίστει, είσαεί άναμέλποντας ό τών πατέρων ημών, Θεός ευλογητός εί.

Ψυχικήν ευεξίαν, καί σωμάτων τήν ρώσιν, πάσι θεόληπτε, παράσχου τοΐς έν πίστει, τώ θείω σου τεμένει, προσιοΰσι καί ψάλουσιν ό τών πατέρων ημών, Θεός ευλογητός εί.

Θεοτοκίον.

Σηπεδόνας ψυχής μου, καί παθών άλγηδόνας, θάττον άφάνισον, καί όλον με Παρθένε, ροπή τοΰ σοΰ έλέους, σεσωσμένον άνάδειξον, όπως υμνώ σου αεί, τάς θείας δυναστείας.

’Ωδή η'. Τον Βασιλέα τών Ουρανών.

Τούς έκ παντοίων, ανιαρών τρυχομένους, καί δεινοΐς αεί έταζομένους, λύτρωσιν Οεόφρον, παράσχου εις αιώνας.

Τής τών δαιμόνων, πανωλεθρίου μανίας, καί άνδρών έχθίστων άπηνείας, πρόφθασον καί ρΰσαι, τούς σούς σεμνή οικέτας.

Τούς έν ποικίλοις, πειρατηρίοις τοΰ βίου, πολυτρόπως πάντοτε Θεόφρον, περιστατουμένους, σώζε εις αιώνας.

Θεοτοκίον.

Τούς πεποιθότας, άνενδοιάστως Παρθένε, τή πανσωστική σου προστασία, άνεπηρεάστους, συντήρει εις αιώνας.

Ωδή θ'. Κυρίως Θεοτόκον.

Τούς πίστει προσκυνοΰντας, τήν σεπτήν σορόν σου, καί έμφερείας τό θειον έκτύπωμα, σκέπε καί φρούρει, καί σώζε ’Άννα φιλάγαθε.

Εκ θείων ύψωμάτων, μή έλλείπης όλως, Θεόφρον ’Άννα ήμάς έποπτεύουσα, καί τάς ίάσεις άφθόνως πάσι βραβεύουσα.

Μή παύση συντηροΰσα ταύτην σου τήν ποίμνην, έκ πολύπλοκων σκανδάλων τοΰ όφεως, καί εξ ανθρώπων αδίκων, ’Άννα πανθαύμαστέ.

Θεοτοκίον.

Ελπίς μου γλυκυτάτη καί αναψυχή μου, καί τής ψυχής μου χαρά  Παναγία, χαράς έκείνης με δεΐξον πάναγνε μέτοχον.

Και ευθύς τό Αξιόν έστιν ώς αληθώς. Είτα και τά παρόντα μεγαλυνάρια.

Δεϋτε εύφημήσωμεν οί πιστοί, Άνναν την Αγίαν, τήν προμήτορα
τοΰ Χριστού, τήν άξιωθεΐσαν, γεννήσαι τήν Παρθένον, τήν μόνην Θεοτόκον καί Παναμώμητον.

Χαρίτων ώς έμπλεως αγαθή, χαρίτωσον πάντας τούς έν πίστει σε
κλίνει, άνυμνολογούντας, καί πόθω προσκυνοΰντας, τής θείας κληρουχίας πάντας άξίωσον.

Πασαι των Αγγέλων αί στρατιαί.....

Τό Τρισάγιον κτλ. ώς έθος, καί άπόλυσις. Άσπαζομένης δέ τής Άγιας είκόνος ψάλλομεν καί τά παρόντα τροπάρια.
'Ηχος β'. 'Οτε έκ τοΰ ξύλου σε νεκρόν.

Πάντων μνημονεύοις άγαθή, τών μνημονευόντων σου πόθω, καί εύφημούντιον σε, καί έκλιπαρούντων σε Θεοπρομήτορ θερμώς, καί πρός σέ μετά πίστεως, άεί άφορώντων, καί πρός τήν άντίληψιν καταφευγόντων τήν σήν πάσης ούν ημάς έπηρείας, νόσων συμφορών καί κινδύνων, καί δεινών άπάντων έλευθέρωσον.

Έτερον ομοιον.

Πάντες σοι προσπίπτομεν πιστώς, πάντες σε θερμώς δυσωπούμεν, Άννα φιλεύσπλαγχνε, πάντας ημάς λύτρωσαι τή μεσιτεία σου, πολυτρόπων κακώσεων, μελλόντων κινδύνων δεινών επιθέσεων, καί άλγηδόνων πικρών, καί άνιαρών έπαλλήλων, καί άρρωστημάτων ποικίλων, καί πολυειδών έτέρων θλίψεων.

Έτερον ομοιον.

Πάσης τών εθνών έπιδρομής, πάσης τών έχθρών κακουργίας, πάσης στενώσεως, πάσης περιστάσεως, πάσης κακώσεως, πάσης άλλης συμπτώσεως, παντοίας άνάγκης, έκ πάσης τε θλίψεως, καί προσβολής τού έχθροΰ, καί έκ πολυτρόπων σκανδάλων, καί πειρατηρίων τοΰ βίου, ρΰσαι τούς σούς δούλους Άννα ένδοξε.

Δέσποινα πρόσδεξαι, τάς δεήσεις τών δούλων σου καί λύτρωσαι ημάς άπό πάσης άνάγκης καί θλίψεως.

_________________
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΠΑΝΤΟΤΕ!!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.proseyxi.com
 
Παρακλητικός κανώνε της Αγίας Άννας
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
proseyxi.com :: Παρακλήσεις :: Παρακλήσεις Αγίων-
Μετάβαση σε: