proseyxi.com
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ



ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛH ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ



 
ΦόρουμΑρχικήΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΣύνδεσηΕγγραφή

Μοιραστείτε | 
Μοιραστείτε αυτό το θέμα ...
Link this topic
URL:
BBCode:
HTML:
 

 Παρακλητικός κανών Αγίου Νεκταρίου

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Γιώργος
Author
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1164

ΔημοσίευσηΘέμα: Παρακλητικός κανών Αγίου Νεκταρίου   Παρ Νοε 16, 2012 12:43 pm

Παράκληση Αγίου Νεκταρίου

Ποίημα Γερασίμου Μοναχοϋ Μικραγιαννανίτου

Εύλογήσαντος τοΰ Ίερέως...

Κύριε, είσάκουσον τής προσευχής μου, ένώτισαι τήν δέησίν μου έν τή άληθεία Σου είσάκουσόν μου έν τή δικαιοσύνη Σου, καί μή είσέλθης εις κρίσιν μετά τοΰ δούλου σου, ότι ού δικαιωθήσεται ένώπιόν Σου πάς ζών. "Οτι κατεδίωξεν ό έχθρός τήν ψυχήν μου, έταπείνωσεν είς γην τήν ζωήν μου. Έκάθισέ με έν σκοτεινοΐς, ώς νεκρούς αίώνος, καί ήκηδίασεν έπ’ έμέ τό πνεΰμά μου, έν έμοί έταράχθη ή καρδία μου. Έμνήσθην ήμερων άρχαίων έμελέτησα έν πασι τοΐς έργοις Σου, έν ποιήμασι των χειρών Σου, έμελέτων. Διεπέτασα πρός Σέ τάς χεΐρας μου, ή ψυχή μου ώς γή δνυδρός σοι. Ταχύ είσάκουσόν μου, Κύριε, έξέλιπε τό πνεΰμά μου. Μή άποστρέψης τό πρόσωπόν Σου άπ’ έμοΰ καί δμοιωθήσομαι τοΐς καταβαίνουσιν είς λάκκον. Άκουστόν ποίησών μοι τό πρωί τό έλεός Σου, δτι έπί Σοίήλπισα. Γνώρισόν μοι, Κύριε, δδόνέν ή πορεύσομαι, ότι πρός Σέ ήρα τήν ψυχήν μου. Έξελοΰ με έκ των έχθρών μου, Κύριε, πρός Σέ κατέφυγον δίδαξόν με τοΰ ποιεΐν τό θέλημά Σου, δτι Σύ εϊ ό Θεός μου. Τό πνεΰμά Σου τό άγαθόν όδηγήσει με έν γή ευθεία· ένεκεν τοΰ όνόματός Σου, Κύριε, ζήσεις με. Έν τή δικαιοσύνη Σου έξάξεις έκ θλίψεων τήν ψυχήν μου, καί έν τω έλέει Σου έξολοθρεύσεις τούς έχθρούς μου. Καί άπολεϊς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ότι έγώ δοΰλός Σου είμι.

Καί εύθύς:
Θ εός Κύριος καί έπέφανεν ήμΐν, εύλογημένος ό ερχόμενος έν όνόματι Κυρίου. (Τετράκις).

Εϊτα τά παρόντα Τροπάρια Ήχος δ'. Ό ύψωθείς έν τφ Σταυρω....

Τω Ιεράρχη τοΰ Χρίστου Νεκταρίω τω δοξασθέντι δωρεαΐς ούρανίαις, προσπέσωμεν κραυγάζοντες έκ βάθους ψυχής· "Αγιε Νεκτάριε, Όρθοδόξων προστάτα, πάοης ήμας λύτρωσαι, συμφοράς καί άνάγκης, καί πειρασμών καί νόσων χαλεπών τούς καταφεύγοντας, Πάτερ, τη σκέπη σου.

Δόξα. 'Όμοιον

Ως είληφώς παρά Θεοϋ έξουσίαν τοΰ θεραπεύειν τάς δεινάς καχεξίας, τών προσιόντων, Πάτερ τοϊς λειψάνοις σου, ΐασαι δεόμεθα, τούς δεινώς θλιβομένους, νόσοις καί παθήμασι καί πικραϊς άλγηδόσι καί έν ειρήνη φύλαττε ήμας, ταΐς σαϊς πρεσβείαις, Νεκτάριε "Οσιε.

Καί νΰν. Θεοτοκίον
Ού σιωπήσωμεν ποτέ, Θεοτόκε, τάς δυναστείας Σου, λαλεΐν οί άνάξιον εϊ μή γάρ Σύ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ήμας έρρύσατο έκ τοσούτων κινδύνων, τίς δέ διεφύλαξεν έως νΰν έλευθέρους; Οΰκ άποστώμεν, Δέσποινα, έκ Σου, Σούς γάρ δούλους σώζεις άεί έκ παντοίων δεινών.

Ό Ν’. ψαλμός καί ό Κανών ού ή άκροστιχίς. «Παθών Νεκτάριε ήμας ρΰσαι». Γερασίμου.
'Ωδή α’. Ήχος πλ. δ'.Ύγράν διοδεύσας.


Πληγείς τί κακία τοΰ δυσμενους, τή σή άντιλήψει, καταφεύγω άναβοών. Είρήνευσον Πάτερ, τήν ζωήν μου, καί τήν κατ’ άμφω ύ- γείαν μοι δώρησαι.

'Αγίως άνύσας σου τήν ζωήν, άεί άγιάζεις, καί λυτροΰσαι παντός κακοΰ, Νεκτάριε Πάτερ θεοφόρε, τούς προσιόντας τοΐς θείοις λειψάνοις σου.

Θαυμάτων δυνάμεις ώς ένεργών, θεράπευσον, Πάτερ, άσθενείας όδυνηράς, τών τήν σήν βοήθειαν ζητούντων θαυματουργέ 'Ιεράρχα Νεκτάριε.

Θεοτοκίον
Ως Μήτηρ φιλεύσπλαγχνος τοΰ Θεοϋ,φιλάγαθε Κόρη, εύσπλαγχνίσθητι έπ’ έμοί, καί βλάβης μέ πάσης καί μανίας, τοΰ άοράτου άπάλλαξον όφεως.

Ώδή γ'. Ουρανίας άψΐδος

Νοσημάτων παντοίων, καί χαλεπών θλίψεων, καί έπηρειών ολέθριων, καί επιθέσεων, τοΰ άρχεκάκου έχθροϋ, ώς συμπαθής Ιεράρχης, άσινεΐς διάσωζε, τούς σέ γεραίροντας.

Νέκταρ άϋλον θειον, τής θεϊκής χάριτος, ής παρά Θεοΰ έκομίσω βλύζει έκάστοτε, ή θεία κάρα σου, καί των παθών τήν πικρίαν, απελαύνει "Αγιε, έκ τών ψυχών ημών.

Έν όδύναις καί πόνοις, καί θλιβεραΐς μάστιξι, Πάτερ, τήν ζωήν μου άνύων, πρός σέ κατέφυγον μή ούν παρίδης με, αλλά τή σή έπισκέψει, έκ τών συνεχόντων μέ δεινών άπάλλαξον.

Θεοτοκίον

Καταφυγών κόσμου, καί άρραγές στήριγμα, Κεχαριτωμένη Παρθένε, τούς καταφεύγοντας, ύπό τήν σκέπην σου, τών πολύπλοκων σκανδάλων, του δολίου δράκοντος, σκέπε καί φύλαττε.

Διάσωσον έκ πάσης βλάβης καί θλίψεως, 'Ιεράρχα, τούς έν πίστει τή σή πρεσβεία προστρέχοντας, καί σέ τιμώντας, Νεκτάριε θεοφόρε.

Έπίβλεψον έν εύμενεία, Πβνύμνητέ Θεοτόκε, επί τήν έμήν χαλεπήν τοϋ σώματος κάκωσιν, καί ϊασαι τής ψυχής μου τό άλγος.

Αΐτησις καί Κάθισμα
Ήχος β'. Πρεσβεία θερμή


Πηγή δαψιλής, ίάσεων έν Πνεύματι, έδείχθη σοφέ, ή θήκη τών λειψάνων σου, Ιαται γάρ τούς πάσχοντας, καί ύγείαν καί ρώσιν χαρίζεται, τοΐς προσιοΰσιν έν πίστει θερμή Νεκτάριε Πάτερ ίερώτατε.

Ώδή δ'. Εϊσακήκοα Κύριε

Τήν Μονήν σου Νεκτάριε, πάσης έπηρείας άνεπηρέαστον, του δολίου πολεμήτορος, Πάτερ διατήρει τή σή χάριτι.

Ασθενείς τούς προστρέχοντας, Πάτερ πανταχόθεν τή θείοι Μάνδρα σου, θεραπείας καταξίωσον, καί τήν λύπην τούτων διασκέδασον.

Ρώσιν δίδου καί ΐασιν, τήν κατά ψυχήν καί σώμα Νεκτάριε, καί πταισμάτων άπολύτρωσιν, τοΐς εΐλικρινώς σε μακαρίζουσι.

Θεοτοκίον

Ίθυνόν με Πανάμωμε, πρός τής μετανοίας όδόν σωτήριον, καί παθών μου τά σκιρτήματα, νέκρωσον εις τέλος καί άφάνισον.

Ώδή ε'. Φώτισον ήμάς

Εύρέ σε θερμόν, άντιλήπτορα ή Αίγινα· διά τοΰτό σου τή χάριτι άεί, καταφεύγει καί λυτροϋται πάσης θλίψεως.

Ηρεμον ζωήν, διανύειν καί άτάραχον, από πάσης τού εχθρού επιβουλής καταξίωσον ήμας, Πάτερ Νεκτάριε.

Μέγαν σε φρουρόν καί προστάτην, Πάτερ "Οσιε, κεκτημένη ή Μονή σου, ή σεπτή, έγκαυχαται τή ταχεία άντιλήψει σου.

Θεοτοκίον

Αχραντε 'Αγνή, τοΰ Θεοϋ Μήτερ άπείρανδρε, τούς έλπίζοντας τή σκέπη σου άεί, άνωτέρους πάσης βλάβης διατήρησον.

Ώδή στ'. Τήν δέησιν έκχεώ

Σωμάτων, καί τών ψυχών τάς όδύνας, έπικούφισον Νεκτάριε Πάτερ, τών πρός τήν σήν άφορώντων πρεσβείαν καί τάς καρδίας ήμών χαρας πλήρωσον, καί άθυμίας χαλεπής, έξ ήμών τήν όμίχλην διάλυσον.

Ρυσθήναι πειρατηρίων, παντοίων καί σκανδάλων τού έχθροϋ όλεθρίων, καί αναγκών καί στενώσεων πλείστων, τόν Πανοικτίρμονα Λόγον ικέτευε, Νεκτάριε θαυματουργέ, τούς προστρέχοντας πίστει τή σκέπη σου.

Υψόθεν, ώς συμπαθής έποπτεύων, καί άπαύστως προστατεύων μή παύση τής ίερας σου Μονής θεοφόρε, τής κεκτημένης ώς μέγα θησαύρισμα, Νεκτάριε θαυματουργέ, τήν σορόν τών άγίων λειψάνων σου.

Θεοτοκίον

Σωτήρα καί Λυτρωτήν, τών άνθρώπων, τόν φιλάνθρωπον κυήσασα Λόγον, σώσόν με Κόρη τή σή προστασία, τής πονηρός τυραννίδος τοΰ χείρονος, καί νεύρωσόν μου τήν ψυχήν, πρός έπίδοσιν βίου βελτίονος.

Διάσωσον έκ πάσης βλάβης καί θλίψεως 'Ιεράρχα, τούς έν πίστει τή σή πρεσβεία προστρέχοντας, καί σέ τιμώντας, Νεκτάριε θεοφόρε.

Αχραντε ή διά λόγου τόν Λόγον άνερμηνεΰτως, έπ’ έσχάτων τών ήμερών τεκοΰσα, δυσώπησον, ώς έχουσα μητρικήν παρρησίαν.

Αϊτησις καίΚοντάκιον
Ήχος β'. Προστασία τών Χριστιανών


Πεπτωκότων έπανόρθωσις γέγονας, καί τών κλονουμένων Νεκτάριε στήριγμα, έν ύστέροις τοΐς καιροΐς παρά Κυρίου δοξασθείς· άλλά πάντοτε καί ήμας, τών έν τώ βίω πειρασμών άνωτέρους διάσωζε, άφε- σιν τών πταισμάτων, καί ρώσιν καί σωτηρίαν, αίτούμενος παρά Θεοΰ, 'Ιεράρχα ταΐς ψυχαΐς ήμών.

Προκείμενον Οί Ιερείς σου Κύριε ένδύσονται δικαιοσύνην...
Στίχ. Τίμιος έναντίον Κυρίου...
Ευαγγέλιον. Έκ τοΰ κατά Ίωάννην


Εϊπεν ό Κύριος. Έγώ εΐμί ή θύρα δι’ έμοΰ έάν τις είσέλθη σωθήσεται, καί είσελεύσεται καί έξελεύσεται καί νομήν εύρήσει. Ό κλέπτης ούκ έρχεται εί μή ΐνα κλέψη, καί θύση καί άπωλέση· έγώ ήλθον ΐνα ζωήν έχωσι καί περισσόν έχωσιν. Έγώ είμι ό Ποιμήν ό καλός· ό Ποιμήν ό καλός τήν ψυχήν αύτοΰ τίθησιν ύπέρ τών προβάτων ό μισθωτός δέ, καί ούκ ών ποιμήν, ού ούκ είσί τά πρόβατα ίδια, θεωρεί τόν λύκον έρχόμενον καί άφίησι τά πρόβατα καί φεύγει· καί ό λύκος άρπάζει αύτά, καί σκορπίζει τά πρόβατα. Ό δέ μισθωτός φεύγει δτι μισθωτός έστι καί ού μέλλει αύτω περί τών προβάτων. Έγώ είμι ό Ποιμήν ό καλός· καί γινώσκω τά έμά, καί γινώσκομαι ύπό τών έμών. Καθώς γινώσκει με ό Πατήρ κάγώ γινώσκω τόν Πατέρα καί τήν ψυχήν μου τίθημι ύπέρ τών προβάτων. Καί άλλα πρόβατα δχω, & ούκ έστιν έκ τής αΰλής ταύτης· κάκεΐνα με δει άγαγεΐν, καί τής φωνής μου άκούσουσι, καί γενήσεται μία ποίμνη είς ποιμήν.

Δόξα
Ταΐς τοΰ Ιεράρχου πρεσβείαις, έλεήμων, έξάλειψον τά πλήθη των έμών έγκλημάτων.
Καί νΰν
Ταΐς τής Θεοτόκου πρεσβείαις έλεήμων έξάλειψον τά πλήθη τών έμών έγκλημάτων.
Στίχ. Έλέησόν με ό Θεός κατά τό μέγα έλεος σου καί κατά τό πλήθος τών οίκτιρμών σου, έξάλειψον τό άνόμημά μου.

Προσόμοιον Ήχος πλ. β'. "Ολην άποθέμενοι


Νέον άστρον πέφηνας, τή τοΰ Χριστοΰ Εκκλησία, έν έσχάτοις έτεσι, βίου καθαρό- τητι λάμψας "Οσιε, νοηταΐς λάμψεσι, τών έν σοί χαρίτων, καταυγάζων τάς ψυχάς ημών, καί τών ίάσεων, ταΐς μαρμαρυγαΐς λύων
πάντοτε, Δαιμόνων τήν σκοτόμαιναν, καί άρρωστημάτων τήν ζόφωσιν όθεν σοί βοώμεν. Μή παύση έκλυτρούμενος ή μάς, έπη- ρειών τοϋ άλάστορος, καί παντοίων θλίψεων.

Σώσον ό Θεός τόν λαόν σου... κλπ.
Ώδή ζ'. Οί έκ τής Ίουδαίας


Αλγηδόνων ποικίλων, πειρασμών καί κινδύνων καί περιστάσεων, καί φθόνου καί κακίας, ανθρώπων κακοτρόπων, άσινεΐς διαφύλαττε, τούς σέ τιμώντας αεί, Νεκτάριε παμμάκαρ.

Ίατρεύων άπαύστως, χαλεπάς άσθενείας Πάτερ Νεκτάριε, τών πίστει προσιόντων, τοΐς θείοις Σου λειψάνοις, άρωγός έτοιμότατος, έν τοΐς έσχάτοις καιροΐς, τών εύσεβούντων ώφθης.

Γέρας ένθεον ώφθης, καί διάδημα νέον, Πάτερ Νεκτάριε, τή νήσω τής Αίγίνης, ήτις άεί προστρέχει, τή πρεσβεία σου "Αγιε, καί τής εύνοίας τής σής, τρυγά τάς αντιλήψεις.

Θεοτοκίον

Εντολών με πρός τρίβον, τοϋ έκ σοϋ σαρκωθέντος Κόρη, όδήγησον, πυλών τής αμαρτίας, εξαιρούσα Παρθένε, τήν ροπήν τής καρδίας μου, ι'να ύμνώ σε άεί, σωθείς τή χάριτί σου.

Ώδή η'. Τόν Βασιλέα

Ροϋν τής κακίας, τόν κατακλύζοντα Πάτερ, τής καρδίας μου τούς αύλακας είς τέλος, ξήρανον δυνάμει τών θείων πρεσβειών σου.

Ασθενειών σε, θεραπευτήν έγνωκότες, καταφεύγομεν τή Κάρα σου τή θεία ϊνα λυτρωθώμεν, μαστίγων έπωδύνων.

Σκέπε άπαύστως, τήν σήν Μονήν τήν αγίαν, καί πρυτάνευε αύτή τή σή πρεσβεία Πάτερ 'Ιεράρχα, τάς Πατρικάς σου δόσεις.

Θεοτοκίον

Ίασαι Κόρη, τήν ασθενούσαν ψυχήν μου, τή τοΰ όφεως κακίστη έπηρεία καί καταύγασόν με, φωτί τής άπαθείας.

Ώδή θ'. Κυρίως Θεοτόκον

Μανίας ήμας βΰσαι, έχθροΰ τοΰ άοράτου καί τών έν βίω δεινών περιστάσεων, τούς καταφεύγοντας Πάτερ ύπό τήν σκέπην σου.

Ό δύνης ψυχικής με, καί τών άλγημάτων, τών έν τώ σώματι Πάτερ άπάλλαξον, τή έκ Θεού σοι δοθείση πλουσία χάριτι.

Υπέρ τής εΰαγοΰς σου, Μάνδρας έκδυσώπει, καί τής Αίγίνης Χριστόν τόν φιλάνθρωπον, καί τής Ελλάδος άπάσης Πάτερ Νεκτάριε.

Θεοτοκίον

Υμνοϋμέν σου τήν χάριν, Κεχαριτωμένη· σύ γάρ άπαύστως ώς μήτηρ φιλόστοργος, σκέπεις καί τρέφεις καί θάλπεις ήμας έκάστοτε.

Τό Αξιόν έστι... καί τά μεγαλννάρια

Τόν τής εύσεβείας νέον πυρσόν, καί τής Εκκλησίας τόν φωστήρα τόν φαεινόν, τόν θερμόν προστάτην, καί έφορον Αίγίνης, Νεκτάριον τόν θειον ΰμνοις τιμήσωμεν.

Χαίροις ό νεόρρυτος ποταμός ό τά νεκταρώδη τών χαρίτων τών θεϊκών, ρείθρα πελαγίζων, τη θεία έπομβρία, Χρίστου τή Εκκλησία Πάτερ Νεκτάριε.

Λάμψας έν τω ϋψει τών άρετών, έν έσχάτοις χρόνοις, ώσπερ λύχνος θεολαμπής, νοητώς λαμπρύνεις, πιστών τάς διανοίας, τή καθαρα ζωή σου Πάτερ Νεκτάριε.

Χαίροις τής Αίγίνης ό θησαυρός, καί τών Όρθοδόξων, άντιλήπτωρ καί βοηθός· χαίροις τής Ελλάδος αγλάισμα τό Νέον, Νεκτάριε παμμάκαρ ήμών τό στήριγμα.

Τή σή προστασία τή πατρική, τήν σεπτήν Μονήν σου, διαφύλαττε άβλαβή, Νεκτάριε Πάτερ, καί πλήρου τάς αιτήσεις, τών εύλαβώς τελούντων τήν θείαν μνήμην σου.

Πάσαι τών αγγέλων αί στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου Αποστόλων ή δωδεκάς, οί "Αγιοι πάντες μετά τής Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εις τό σωθήναι ήμας.

Τό Τρισάγιον. Τά συνήθη τροπάρια. Εκτενής καί άπόλυσις.
Μεθ’ ήν τό Άπολυτίκιον:Ηχος α'.


Της ερήμου πολίτης Σηλυβρίας τόν γόνον καί Έφας τό καύχημα, τής Όρθοδοξίας τόν Στϋλον, καί Αίγίνης τό έρεισμα. Νεκτάριον ύμνήσωμεν πιστοί, ώς νέκταρ γάρ άνέβλυσεν ήμΐν, έκ πηγών τοϋ Σωτηρίου νεοφανώς άρδεϋον τούς κραυγάζοντας. Λόξα τω σέ δοξάσαντι Χρι- στφ, δόξα τω σέ στεφανώσαντι, δόξα τω έν έσχάτοις τοϊς καιροΐς, λαμπρώς Σέ άγιάσαντι.

"Ετερον

Σηλυβρίας τόν γόνον καί Αίγίνης τόν έφορον, τόν έσχάτοις χρόνοις φανέντα, αρετής φίλον γνήσιον. Νεκτάριον τιμήσωμεν πιστοί, ώς £νθεον θεράποντα Χρίστου· άνα- βλύζει γάρ ίάσεις παντοδαπάς, τοΐς εύλαβώς κραυγάζουσι δόξα τφ Σέ δοξάσαντι Χριστω, δόξα τω Σέ θαυμαστώσαντι, δόξα τω ένεργοϋντι διά Σοΰ, πάσιν ιάματα.

Ήχος β'. Οτε έκ τοϋ ξύλου.

Πασιν άντιλήπτωρ καί φρουρός, καί θερμός προστάτης καί σκέπη, γενοϋ Νεκτάριε τοΐς προσερχομένονς σοι, Πάτερ έκ πίστεως, καί τά θεΐά σου λείψανα, κατασπαζομένοις, και Χριστός έδόξασε, θαυμάτων χάρισι, λΰων πειρασμών τάς όδύνας, και ειρήνην πάσι παρέχων, καί πταισμάτων άνωθεν συγχώρησιν.

Δέσποινα, πρόσδεξαι τάς δεήσεις τών δούλων σου, καί λύτρωσαι ημάς άπό πάσης άνάγκης καί θλίψεως.

Τήν πάσαν έλπίδα μου είς σέ άνατίθημι, Μητερ τοϋ Θεοϋ φύλαξόν με ύπό τήν σκέπην


Διευχών.....


Ποίημα Γερασίμου Μοναχοϋ Μικραγιαννανίτου

_________________
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΠΑΝΤΟΤΕ!!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.proseyxi.com
 
Παρακλητικός κανών Αγίου Νεκταρίου
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
proseyxi.com :: Παρακλήσεις :: Παρακλήσεις Αγίων-
Μετάβαση σε: