proseyxi.com
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ



ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛH ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ



 
ΦόρουμΑρχικήΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΣύνδεσηΕγγραφή

Μοιραστείτε | 
Μοιραστείτε αυτό το θέμα ...
Link this topic
URL:
BBCode:
HTML:
 

 Παρακλητικός κανών είς των Όσιον Νήφωνα Επίσκοπον Κωνσταντιανής.

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Γιώργος
Author
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1164

ΔημοσίευσηΘέμα: Παρακλητικός κανών είς των Όσιον Νήφωνα Επίσκοπον Κωνσταντιανής.   Τρι Οκτ 23, 2012 6:12 am

Παρακλητικός κανών είς των Όσιον Νήφωνα Επίσκοπον Κωνσταντιανής.


Ευλογήσαντος του ιερέως,
το Κύριε εισάκουσον........
το Θεός Κύριος.......

και το τροπάριον.


Ηχος δ. Ο υψωθείς.

   Της μετανοίας τον θερμόν υποφήτην, και νηπτικής διαγωγής τον εργάτην, εν επισκόποις άριστον και μέγαν ασκητήν, Νήφωνα προβάλλομεν, προς σε Κύριε πρέσβυν, όπως αμαρτήματα, τα ημών εξαλείψης, και εγκαίνισης Πνευμά σου ευθές, είς αρραβώνα,και μέθεξιν δόξης σου.

Δόξα...

Και νύν.....

Θεοτόκιον.
Ου σιωπήσωμεν ποτέ Θεοτόκε…

Ο Ν ψαλμός Ελέησον με ο θεος......
μεθ’ον ο κανών, ού η ακροστοιχίς:
Μετάνοιαν, Νήφων, δίδου ημίν ευχαις σου.
Αθανάσιος


Ωδή α Ηχος πλδ Υδράν διοδεύσας.

     Μετάνοιαν δίδου Νήφων ημίν, ευχαίς σου αγίαις, και γνησίαν επιστροφήν,προς θείον Δεσπότην και Πατέρα, ώσπερ και σύ ολοψύχως επέστρεψας.

    Εχθρός ο παμπόνηρος προβολαίς, αεί την καρδίαν,πάτερ θείε μου απαιτή,διό σοι προσφεύγων ανακράζω, ταις ικεσίαις σου τούτον κατάργησον.

   Τον πλούτον εσκόρπισα αμελώς,ψυχής μου ώ Πάτερ, και πτωχεύω εξ αρετών, διο μετανοία επιστρέψαι,προς τον Δεσπότην με πάλιν αξίωσον,

Θεοτόκιον

        Αγνεία ψυχής σου Μήτερ σεμνή, εγένου δοχείον,της Θεότητος και Υιόν,έτεκες αγνείας τον προστάτην,Ωπαραστήσαις αγνόν με πρεσβείαις σου.

Ωδή γ. Ουρανίας αψίδος.

       Νικητής αναδείχθής, κατά παθών τίμιος, Νήφων μετ»αγώνας μυρίους,λαβών απάθειαν,ευχήν και νήψιν τε, ασκήσας πάτερ εμπόνως,όθεν ικετεύω σε, παθών με ύψωσον.

    Οτε πνεύμα δειλίας, την σην ψυχήν είληφε,τοτε η Αγία παρθένος, Νήφων εστήριξεν,ιλαρώ βλέμματι, ώ καμέ ίδοι επεύχου,και καταδίωξαι μου δειλίαν άτολμον.

     Ιερός Πρωτομάρτυς,εταστικώς ήλεγξεν,ότε παρεδόθης τη ύβρει, σε Νήφων όσιε,διο αιτούμαι σε,ύβρεως πάσης καθάραι,λογισμόν και στόμα μου,εις Θεού αίνεσιν.

Θεοτόκιον.

        Αχωρήτου η χώρα, χωρητικόν ποίησον,μόνον του Υιού σου Παρθένε, νούν μου τον άστατον,αποδιώκουσα,τους νοερούς οδοστάτας,τους καταληστεύοντας,πάσαν μου ύπαρξιν.

     Διάσωσον,από κινδύνων τους δούλους σου πάτερ θείε, και προστάτης γενού των ψυχών ημών,απάθειαν,χαριζόμενος ταις ευχαίς σου.

      Επίβλεψον,ενευμενεία Πανύμνητε Θεοτόκε, επί την εμήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν,και ίασαι της ψυχής μου το άλγος.


Αίτησις και το Καθισμα.
Ηχος β.Πρεσβεία θερμή.



Εκ πείρας μαθών, πταισμάτων το έμπικρον, και θείας ζωής, γλυκύτητα Αγιε, των μέν πρώτων φύλαξον πάτερ Νήφων πρεσβείαις σου, της δε δευτέρας ημάς, ταχύ αξίωσον.

Ωδή δ. Εισακήκοα, Κύριε.

       Νηπτική εργασία σου, Πάτερ τα βαθέα έγνως της Χάριτος,νήφειν όθεν καταξ’ιωσον,πάντας αιτουμένους ικεσίας σου.

      Ναζωραίου η δύναμις, φοβερά υπάρχει Νήφων τοίς δαίμοσι, ήν μοι όπλον απροσμάχητον,δώρησαι παλαίοντι τρισόλβιε.

     Ητης κόωρου απόθεσις,γέγονε σοι πάτερ σαρκός ανάπαυσις, διο άγγελος μοι φάνηθι, έν καιρώ πολέμου απαθέστατε.

Θεοτόκιον

      Φαιδροτάτη παράκλησις,πέφυκεν η κλησίς σου Παναμώμητε, τοις έν πνεύματι παλαίουσι, δια την αγάπην θείου Τέκνου σου.


Ωδή ε. Φώτισον ημάς.

        Ωλέσας εχθρού, τας ενέδρας παμμακάριστε, δια νηστείας και της δίψης τε, καλώ διδύμω, ώ οπλίσαις  ουδενίαν μου.

       Νουν τον καθαρόν, ο σατάν ταράξαι θέλων σου, δι’απιστίας Πάτερ ώρμησεν, ήν του πολέμου, μη την πείραν επιτρέψης μοι.

Δύναμιν λαβών, του Κυρίου εποφθέντος σοι, χαράς επλήσθης αγιώτατε, ήν χάρισαι μοι ως εφόδιον ισόβιον.

Θεοτόκιον

     Ιθυνον Αγνή, τας πορείας μου προς Κύριον, ότι σαλεύομαι ως νήπιον, και κινδυνεύω, εμπεσείν είς άδου πέταυρα.


Ωδή στ. Την δέησιν εκχέω.

      Δυσκόλως, στυλοβατούμεν Αγιε, ως εδείχθη σοι φρικτή οπτασία, αλλά Χριστού, δυναμούντος καρδίαν, και δωρουμένου πιστοίς την διάκρισιν, πετάννυμεν ως αετοί, μεθ’ων τάξον καμέ τον ταλαίπωρον.

     Ουαί μοι, τω ταπεινώ εκραύγαζες, και ελάμβανες ισχύν εκ Κυρίου, Νήφων σοφέ, ταπεινούμενος σφόδρα, και εφελκύων Αυτού την επίβλεψιν αξίωσον καμέ βοώ, ταπεινούσθαι εξ όλης καρδίας μου.

        Υπέρλαμπρος, κατησπάσθη Χάρις σε, ως τον άσωτον πατήρ ηγκαλίσθη, και νοητώ, θείος άγγελος μύρω, κατακενώσας φιάλην κατέχριστε ρανίδα δός ούν εξ αυτού, και ημίν Νήφων ούσιν έν πάθεσι.

Θεοτόκιον.

     Ημάρτηκα, τω Θεώ μου Δέσποινα, και ού παύομαι Αυτώ αμαρτάνειν σε δυσωπώ, ως ισχύουσα πάντα, δήσον τους πόδας ψυχής της αθλίας μου, και κράτησον με της φοράς, οδηγούσης είς όλεθρον Πάναγνε.

     Διάσωσον, από κινδύνων τους δούλους σου Πάτερ θείε, και προστάτης γενού των ψυχών ημών, απάθειαν, χαριτόμενος ταις ευχαίς σου.

    Αχραντε, η διά λόγου τον Λόγον ανερμηνεύτως, επ’εσχάτων των ημερών τεκούσα δυσώπησον, ως έχουσα μητρικήν παρρησίαν.


Αίτησις και το Κοντάκιον.
Ηχος β. Προστασία των χριστιανών.


        Ως παθών εκ της πείρας κατέμαθες, πάτερ Νήφων πως δεί αναστρέφεσθαι, τους ποθούντας, ευρείν αιώνιον ζωήν, διό, δίδαξον ημάς, νήψεως τε και ευχής, τας οδούς αγιώτατε όπως συγκεκραμένοι, Πνε΄ματι τω Αγίω, οφθώμεν οίκοι τω Θεώ, ευωδίας και χάριτος.

Προκείμενον.
Οι ιερείς σου Κύριε, ενδύσονται δικαιοσύνην, και οι όσιοι σου αγαλλιάσονται.
Στιχ. Ακούσατε ταύτα πάντα τα έθνη.


ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

Εκ του κατά Ματθαίον(κεφ ε, 14-19)


    Είπεν ο κύριος τοίς εαυτού μαθήταίς Υμείς έστε το φώς του κόσμου ού δύναται πόλις κρυβήναι επάνω όρους κειμένη.Ουδέ καίουσι λύχνον και τιθέασιν αυτόν υπό τον μόδιον, αλλ’επί την λυχνίαν, και λάμπει πάσι τοις εν τη οικία.Ούτω λαμψάτω το φώς υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως είδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσι τον Πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς.Μή νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον ή τους προφήτας ούκ ήλθον καταλύσαι, αλλά πληρώσαι. Αμήν γάρ λέγω υμίν, εώς αν παρέλθην\ ο ουρανός και η γή, ιώτα έν η μία κεραία ου μη παρέλθη από του νόμου έως αν πάντα γένηται. Ος εάν ούν λύση μίαν των εντολών τούτων των ελαχίστων και διδάξη ούτω τους ανθρώπους, ελάχιστος κληθήσεται έν τη βασιλεία των ουρανών ός δ’αν ποιήση και διδάξη, ούτς μέγας κληθήσεται εν τη βασιλεία των ουρανών.

Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι
.
Ταις του Ιεράρχου, πρεσβείαις Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εκγλημάτων.

Και νύν και αεί και είς τους αιώνας των αιώνων αμήν.

Ταις της Θεοτόκου, πρεσβείαις Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εκλημάτων.

Στίχ. Ελεησόν με ο Θεός, κατά το μέγα ελεός σου….


Είτα το Προσόμοιον.

Ηχος πλ. β Ολην αποθέμενοι.


     Πάσας τας δυνάμεις σου, ψυχής υπέζευξας πάτερ, τω Χριστώ ως πρότερον, ταύτας κατηχρείωσας έν τοίς πάθεσιν άς και κατελάμπρυνας, δάκρυσι και πόνοις, εκουσίοις τρισμακάριστε, διο ηξίωσαι, θείων δωρεών υπέρ έννοιαν, γενόμενος τοις πταίουσιν, ως καμοί ευέλπιστον στήριγμα Νήφων ιεράρχα, μετάνοιαν και ήθος πενθικόν, δός τοις τιμώσι την μνήμην σου, είς ζωήν αιώνιον.

Σώσον, ο Θεός, τον λαόν σου….


Ωδή ζ. Οι εκ της Ιουδαίας.

Μέχρις άδου τον νούν σου, κατεβίβαζες Πάτερ αυτομεμφόμενος, ιλάσθητι μοι λέγων, Δεσπότη ως τελώνης, αποτέμνων την οίσηιν, ής κεφαλήν εξ’εμού, συντρίψαι ικετεύω.

Ιερώς παρεστάναι, τω ναώ του Κυρίου αεί εδίδασκες, και θεία κατάνυξει, ευχάς αποδίδοναι, τους πιστούς Νήφων έλεγες, όθεν ευλόγει ημάς, Θεώ εύχεσθαι ούτως.

Νοερώς είδες Πάτερ, την παγκόσμιον κρίσιν και σφόδρα έφριξας, διο παρακαλώ σε, την μνήμην ταύτηνς έχειν, προ ομμάτων μου χάρισαι, ίνα εκφύγω το πύρ, γεένης της ασβέστου.

Θεοτόκιον.

     Ελαίον σου ο νήφων, ως αλέξημα Μήτερ δαιμόνων εύρατο, δίο παρακαλούμεν, ελαίω, πρεσβείων σου, τας ψυχάς χρίε πάντοτε, των σεβομενων Αγνή, την θείαν σου λοχείαν.


Ωδή η . Τον Βασιλέα.

Υπό τους πόδας, των αδελφών έχειν Πάτερ, εμαυτόν αξίωσον ευχαίς σου, όπως μοι σκηνώση, το Πνεύμα του Κυρίου.

    Χριστού σημείον, ακαταμάχητον έχων, κατ’εχθρών ω Νήφων κατένικας, ώ με σημειώσαις, δια παντός του βίου.

      Αψηλαφήτως, τον Ιησού εψηλάφεις, εξαίσιαις σου ώ Νήφων θεωρίαις, ών καταξιώσαις, ημάς οφθαλμίωντας.

Θεοτόκιον

    Ιερωτάτη, και σωσικόσμω Θυσία, προσεγγίζειν με αξίωσον Πρθένε, καθαρά καρδία, ως είδε θείος Νήφων.


Ωδή θ. Κυρίως Θεοτόκον.

     Σταυρώ σε καθ’εκάστην, Δέσποτα Χριστέ μου, ταις αμαρτίαις ηλώ ο αχάριστος, Νήφωνος όθεν πρεσβείαις, μη απορρίψης με.

Σωφρόνισον με Πάτερ, και αξίωσον με, πτεροίς καινότητος βίου την θάλλασαν, διαπεράσαι και φθάσαι, είς πόλιν άσειστον.

        Ουδέν απέκρυψε σου , ώνσερ θείε Νήφων,  ο Ιησους επαξίως ητοίμασεν, εν Βασιλεία τη άνω, ής με αξίωσον.

     Υπόστρεψον ψυχή μου, δια μετανοίας, προς τον καλόν σου Πατέρα ως  τάχιστα, έχεις γάρ θείον προστάτην, τον μέγαν Νήφωνα.

Θεοτόκιον.

       Αξίωσον Παρθένε, εν εσχάτη ώρα, τη του θανάτου ιδείν σοπυ το πρόσωπον, και μετασχείν Βασιλείας, σύν θείω Νήφωνι.


Και ευθύς, το.

Αξιον  εστί ως αληθώς, μακαρίζειν σε την Θεοτόκον, την αειμακάριστον και παναμώμητων και Μητέρα του Θεού ημών. Την τιμιωτέραν των Χερουβείμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ, την αδιαφθόροως Θεόν Λόγον τεκούσαν την όντων Θεοτόκον σε μεγαλύνομεν.

Ειτα τα Μεγαλυνάρια.


      Νήφωνα τον μέγαν εν ασκηταίς, και εν ιεράρχαις, τον φωστήρα τον θεαυγή, ύμνοις θεσπέσιοις τιμήσωμεν ως πρέπει, Χριστού γάρ όντως πέλει,  θείον εικόνισμα.

       Εθραυσας δαιμόνων μύλας σοφώς, διά μετανοίας, ιεράρχα θαυματουργέ, και Αγγέλων Νήφων, κατηύφρανας τα πλήθη, τω εξαισίω βίω, και τη ασκήσει σου.

       Πρέσβευε Κύριω δια παντός, ιεράρχα Νήφων, δούναι νήψιν και προσευχήν, τοις θαυμάζουσι σου, την θείαν πολιτείαν, και εξαιτούσι Πάτερ, την μεσιτείαν σου.

      Πάσαι των Αγγέλων αί στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου,   Αποστόλων η δωδεκάς, οι Αγιοι Πάντες μετά της Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν είς το σωθήναι ημάς.


Το Τρισάγιον, τα συνήθη τροπάρια, εκτενής και απόλυσις, μεθ’ην το.

Ηχος β. Οτε εκ του ξύλου.


        Δεύτε τον ποιμένα τον καλόν, Νήφωνα τον θείον λαβόντες, ώσπερ υπόδειγμα, μετανοίας δράμωμεν και επιστρέψωμεν, προς Χριστόν τον φιλάνθρωπον,αιτούντες την Χάριν, ήν κατηναλώσαμεν ποικίλοις πταίσμασιν,όπως ενδυθέντες και αύθις, της υιοθεσίας χιτώνα, αιωνίαν εύρωμεν ανάπαυσιν.

Και τα Θεοτόκια.
Ηχος πλ.δ.

     
    Δέσποινα πρόσδεξαι, τας δεήσις των δούλων σου, και λύτρωσαι ημάς, από πάσης ανάγκης και θλίψεως.

ΗχοςΒ.

Την πάσαν ελπίδα μου, είς σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού, φύλαξον με υπό την σκέπην σου.


Και τέλος, το Δι’ευχών.

* * *

Στίχοι ικετικοί.

Νήψιν ευκτικήν δός μοι εν μετανοία,
Νήφων ασκητά, εν επισκόποις μέγα.

_________________
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΠΑΝΤΟΤΕ!!!!


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Γιώργος στις Σαβ Φεβ 17, 2018 6:39 am, 3 φορές συνολικά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.proseyxi.com
eleni
Poster
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 113

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Παρακλητικός κανών είς των Όσιον Νήφωνα Επίσκοπον Κωνσταντιανής.   Τετ Οκτ 24, 2012 3:36 pm

DIAVASTE TON VIO TOU AN THELETE AKSIZI T KOPO !!!EMENA ME SYGINISE POLU !!!!!!! VOITHIA MAS K MEGALI H XARI TOY!!!!!!!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Γιώργος
Author
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1164

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Παρακλητικός κανών είς των Όσιον Νήφωνα Επίσκοπον Κωνσταντιανής.   Πεμ Οκτ 25, 2012 7:29 am

Τον έχω διαβάσει ελένη, όπως ένοιωσες εσύ έτσι ένοιωσα και εγώ. Είναι Άγιος πολύ δυνατός και να τον επικαλούμαστε πάντα.
Να μεσητεύει στον ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ μας και να μας βοηθάει πάντα.


ΑΓΙΕ ΜΟΥ ΝΗΦΩΝΑ ΓΛΥΚΕ
ΜΕΓΑΛΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ,
ΣΥ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΕΣ ΧΡΙΣΤΟ
ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ,
ΒΟΗΘΑ ΜΑΣ, ΜΕΣΙΤΕΥΕ, ΓΙΑ ΜΑΣ
ΤΩΡΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ

_________________
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΠΑΝΤΟΤΕ!!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.proseyxi.com
 
Παρακλητικός κανών είς των Όσιον Νήφωνα Επίσκοπον Κωνσταντιανής.
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
proseyxi.com :: Παρακλήσεις :: Παρακλήσεις Αγίων-
Μετάβαση σε: