proseyxi.com
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ



ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛH ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ



 
ΦόρουμΑρχικήΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΣύνδεσηΕγγραφή

Μοιραστείτε | 
Μοιραστείτε αυτό το θέμα ...
Link this topic
URL:
BBCode:
HTML:
 

 Παρακλητικός Κανών εις τους Άγιους Μάρτυρες Κύρικος & Ιουλίττα

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Γιώργος
Author
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1164

ΔημοσίευσηΘέμα: Παρακλητικός Κανών εις τους Άγιους Μάρτυρες Κύρικος & Ιουλίττα   Τρι Αυγ 06, 2013 3:00 am

Παρακλητικός Κανών εις τους Άγιους Μάρτυρες Κύρικος & Ιουλίττα


Ὁ Ἱερεὺς ἄρχεται τῆς Παρακλήσεως μὲ τὴν δοξολογικήν ἐκφώνησιν:

Εὐλογητὸς ὁ Θεός ἡμῶν, πάντοτε, νῦν καὶ ἀεί καὶ εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ὁ χορός: Ἀμήν.

Ἤ μὴ ὑπάρχοντος Ἱερέως, ἡμεῖς τό:

Δι’ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, Ἀμήν.



Ψαλμός ρμβ’ (142).


Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ Σου, εἰσάκουσον μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ Σου καὶ μὴ εἰσέλθης εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου Σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν Σου, πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου. Ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς, ὡς νεκρούς αἰῶνος καὶ ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμέ τό πνεῦμα μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις Σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν Σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρός Σέ τάς χείρας μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός Σοι. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμα μου. Μὴ ἀποστρέψης τό πρόσωπόν Σου ἀπ’ ἐμοῦ καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μου τό πρωΐ τό ἔλεός Σου, ὅτι ἐπὶ Σοί ἤλπισα. Γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδόν ἐν ἧ πορεύσομαι, ὅτι πρός Σέ ἦρα τὴν ψυχήν μου. Ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, πρός Σέ κατέφυγον, δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τό θέλημά Σου, ὅτι Σύ εἶ ὁ Θεός μου. Τό Πνεῦμα Σου τό ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός Σου, Κύριε, ζήσεις με. Ἐν τῇ δικαιοσύνῃ Σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου καὶ ἐν τῷ ἐλέει Σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου. Καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλος Σου εἰμί.



Καί εὐθύς ψάλλεται τετράκις ἐξ’ ὑπαμοιβῆς, μετά τῶν οἰκείων στίχων:

Θεός Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Στίχ. α’. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ καὶ ἐπικαλεῖσθε τό ὄνομα τό Ἅγιον Αὐτοῦ.

Θεός Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν…

Στίχ. β’. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με καὶ τό ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.

Θεός Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν…

Στίχ. γ’. Παρά Κυρίου ἐγένετο αὕτη καὶ ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.

Θεός Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν…



Εἶτα τὸ τροπάριον. Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.


Ὡραϊσθέντες εὐκλεῶς Ἀθλοφόροι, κρουνοῖς αἱμάτων τοῦ σεπτοῦ μαρτυρίου, ὑπερφυῶς ἀθλήσαντες δοξάσαντες Χριστόν, Κήρυκε θεόσοφε, καὶ σεμνὴ Ἰουλίττα, τοῦτον ἱκετεύσατε, ἀμορφοῦσαν ψυχήν μου, καθωραΐσαι Μάρτυρες σεπτοί, ὅπως γεραίρω, ὑμᾶς θείοις ᾄσμασι.

Δόξα.

Ὡς εὐσεβείας ἐραστὰς Ἀθλοφόροι, ὡς Ἐκκλησίας ἀρῤἁγεῖς θεμελίους, ὡς οἰκουμένης πρέσβεας καὶ Μάρτυρας Χριστοῦ, πίστεως ἐρείσματα, ὡς Τριάδος Ἁγίας, παναρίστους κήρυκας, δυσωποῦμεν ἐν πίστει, σαλευομένους πλάνου προσβολαῖς, ὑμῶν ἁγίαις, εὐχαῖς στερεώσατε.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.

Οὐ σιωπήσομέν ποτε Θεοτόκε, τὰς δυναστείας Σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι, εἰμὴ γὰρ Σὺ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐῤῥύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων; Τίς δὲ διεφύλαξεν, ἕως νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ Σοῦ, Σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.



Ψαλμός ν’ (50).

Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν Σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καί ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον καί τό πονηρόν ἐνώπιόν Σου ἐποίησα, ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις Σου καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί Σε. Ἰδοὺ γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδοὺ γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καί τὰ κρύφια τῆς σοφίας Σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καί καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καί εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός καί πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου καί τό Πνεῦμα Σου τό Ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπὶ σέ ἐπιστρέψουσιν. Ῥῦσαι με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσα μου τήν δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν Σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσίᾳ τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ Σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τό θυσιαστήριόν Σου μόσχους.


Εἶτα ὁ Κανών.

ᾨδὴ α΄. Ἦχος πλ. Δ΄. Ἁρματηλάτην Φαραώ.


Περιαντλούμενοι ἀεὶ οἱ τάλανες κύμασι βίου δεινοῖς, σωστικῇ πρεσβείᾳ, ἡμᾶς διασώσατε, σεπτοὶ Μεγαλομάρτυρες, πρὸς γαλήνιον ὅρμον, ἵν’ ἐν γαλήνῃ τῷ πνεύματι, αἴνεσιν Θεῷ ἀναπέμψωμεν.

Παῦλος ὡς ἔφησεν ἡμᾶς κατέλαβον λίαν καιροὶ χαλεποί, ὅθεν Ἀθλοφόροι, ἡμᾶς προστατεύοντες, μὴ παύσητε δεόμεθα, καὶ γὰρ ἄνευ τῆς θείας, ὑμῶν προνοίας μακάριοι, πάντες ἀληθῶς ἀπολλύμεθα.

Τὴν ἀθλιότητα ὁρῶν ἣν κέκτημαι οἴμοι ὁ τάλας ἐγώ, πώρωσιν καρδίας, νοός τε τὴν ζόφωσιν, στενάζω ὀδυρόμενος, τῆς ἀθλίας ψυχῆς μου, ὁλοσχερῆ τὴν ἀπώλειαν, ῥύσατέ με ὅθεν προστάται μου.

Θεοτοκίον.

Ἄλλην οὐ κέκτημαι θερμὴν βοήθειαν εἰ μὴ Σὲ Κόρη ἁγνή, ὅθεν με νοσοῦντα, καὶ κατατρυχόμενον, παντοίοις ἀῤῥωστήμασι, τὴν ὑγείαν παράσχου, ὡς τετοκυῖα τὸν σύμπαντα, κόσμον ὑγιώσαντα χάριτι.


ᾨδὴ γ΄. Οὐρανίας ἀψῖδος.

Οὐρανοὺς ὑπερβάντες πανευκλεεῖς Μάρτυρες, καὶ τῷ φιλανθρώπῳ Δεσπότῃ ὡς ἐντυγχάνοντες, ἡμᾶς τοὺς κάτω ἀεί, ἐκνενευκότας ἑλκύσαι, ἄνω ἱκετεύσατε, ὦ μεγαλώνυμοι.

Χαλεπῶς ἀῤῥωστοῦντα ψυχῇ καὶ σώματι Μάρτυρες, καὶ ἐξαπορούμενον πάσης ἐλπίδος Ἅγιοι, ἰάσατέ με ὑμῶν, τῶν πρεσβειῶν τῷ φαρμάκῳ, ὅπως μέλπω πάντοτε, ὑμᾶς σωζόμενος.

Παῤῥησίαν ὡς σχόντες μεγίστην νῦν Μάρτυρες, πρὸς Χριστὸν Ὃν μέσῳ σταδίου ἀνεκηρύξατε, πικροῦ θανάτου ἡμᾶς, καὶ τυραννίδος τοῦ ᾅδου, ῥῦσαι ἱκετεύσατε, ὦ μεγαλώνυμοι.

Θεοτοκίον.

Ἐν ἡμέρα δίκης Σὺ βοηθὸς φάνηθι, πεπλημμεληκότος ἀφρόνως ἄχραντε Δέσποινα, καθικετεύουσα, τὸν Σὸν Υἱὸν καὶ Δεσπότην, πάντα παραβλέψαι μου, τὰ ἀνομήματα.

Διάσωσον, ἀπὸ κινδύνων Σοὺς δούλους δυὰς ἁγία, ἐν πίστει εἰλικρινεῖ πρὸς σὲ καταφεύγοντας, ζωῆς ἡμῶν ὡς θεῖοι, καὶ συμπαθεῖς προστάται.

Ἐπίβλεψον, ἐν εὐμενείᾳ πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν, καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.


Κάθισμα. Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμή.

Πρεσβεία θερμὴ καὶ τεῖχος ἀπροσμάχητον, ὑπάρχεις ἡμῖν τοῖς πίστει προσιοῦσί σοι, ὦ δυὰς πανεύφημε, Ἀθλοφόρε Κήρυκε πάνσοφε, καὶ Ἰουλίττα Μάρτυρες Χριστοῦ, γοργῶς οἱ ἀείποτε ἡμᾶς προφθάνοντες.

ᾨδὴ δ΄. Σύ μου ἰσχὺς Κύριε.

Τῇ τοῦ Χριστοῦ θείᾳ ἀγάπῃ πυρούμενοι Ἀθλοφόροι, αἰκισμοὺς ἠνέγκατε, καρτερικῶς, χαίροντες σοφοί, καὶ ἡμᾶς τῇ θείᾳ αὐτοῦ ἀγάπῃ δεόμεθα, στηρίξατε ἵν’ ὅπως ἐν εἰρήνῃ τὸν βίον, διελθόντες αὐτῷ συναφθείημεν.

Δόξα Θεῷ τῷ φιλανθρώπῳ τοὺς Μάρτυρας τοῖς ἀνθρώποις πρέσβεις ἀναδείξαντι, ἁμαρτιῶν πρὸς ἐξιλασμόν, ἐξ ὧνπερ τοὺς θείους νῦν καὶ ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, πλουτοῦμεν Ἰουλίτταν, σὺν θείῳ τῷ Κηρύκῳ, τοὺς ὡς ὄντως ἐνθέρμους καὶ ἔμφρονας.

Δόξα Θεῷ τῷ φιλευσπλάγχνως δωρήσαντι, ψυχῶν θείους ἰατροὺς καθαίροντας, ἕλκη δυσώδη τῶν ἁμαρτιῶν, ἐν οἷς καὶ οἱ θεῖοι, καὶ συμπαθεῖς ἡμῶν πέλουσι, μεσῖται καὶ προστάται, Κήρυκος σὺν τῇ θείᾳ Ἰουλίττῃ, οὓς νῦν καὶ γεραίρομεν.

Θεοτοκίον.

Δόξα Θεῷ τῷ διὰ ἔλεος ἄφατον, σαρκωθῆναι, ὅλως εὐδοκήσαντι, ἐκ τῆς ἁγνῆς Κόρης Μαριάμ, γένους τῶν ἀνθρώπων, πρὸς ἐπανάκλησιν ἔνθεον, ἐκ τῆς ἀποστασίας πρὸς τὴν υἱοθεσίαν, ἐν ᾗ πάντες σωζόμεθα χάριτι.


ᾨδὴ ε΄. Ἵνα τί με ἀπώσω.

Ἵνα τί οὐκ ἀπόσχη, αἰσχρᾶς ἐργασίας ψυχή μου ταλαίπωρε; ἰδοὺ ἡ ἐσχάτη προσεγγίζει ἡμέρα καὶ βάσανος, σὲ δεινὴ προσμένει, ἀλλ’ οὖν ἐγείρου καὶ ἐν πίστει, ἐκκαλοῦ καὶ σωθήσῃ τοὺς Μάρτυρας.

Συνειδήσεως ὅλως, ἐλέγχους μὴ φέρων, πικρῶς καταδύρομαι, ἑκὼν γὰρ ὁ τάλας, ἁμαρτάνων οὐ παύομαι Μάρτυρες, ὅθεν μετανοίας ἰσχὺν δωρήσατέ μοι θεῖοι, ἱκεσίαις ὑμῶν πρὸς τὸν Κύριον.

Τοῦ βορβόρου τῶν ἔργων, δυὰς ἡ φιλεύσπλαγχνος Μαρτύρων ῥῦσαί με, Κήρυκε σὺν θείᾳ, Ἰουλίττῃ μητρί σου θεόφρονι, καὶ γὰρ παροργίζω τὸν κτίσταντά με ὑπερμέτρως, ὅθεν μέλλω εἰς πῦρ παραπέμπεσθαι.

Θεοτοκίον.

Γοερὰν ἀναπέμπω, φωνὴν πρὸς Σὲ Μῆτερ Θεοῦ ὁ ταλαίπωρος, κίνδυνοι γὰρ ἅδου με κατέλαβον, ὅθεν ἀπέγνωσμαι, σῶσόν με πρεσβείαις, πρὸς τὸν Υἱόν Σου εὐπροσδέκτοις, τὴν ἐλπίδα ἐνθεῖσά μοι κρείττονα.


ᾨδὴ στ΄. Τὴν δέησιν.

Ῥερύπωμαι, καὶ δυσώδης γέγονα, πράξας ἄτοπα δεινὰ ὁ παντλήμων, καὶ νῦν τίς οὖν σπλαγχνισθήσεται ἄλλος, καὶ ἐκαθάρῃ με ῥύπου τὸν ἄθλιον; Εἰ μὴ προστάται μου ὑμεῖς, οἱ ζωὴν μου ἀεὶ προστατεύοντες.

Σύνες ψυχή, σὴν ἀξίαν πάντολμε, Θεὸς πέπονθε ἑκὼν ὑπὲρ σοῦ γάρ, παῦε οὐκοῦν, ἁμαρτάνουσα παῦε, καὶ ἕως ἔχεις καιρὸν μετανόησον, καὶ μάλιστα ἐφ’ ᾧ καιρῷ, ᾧ καὶ τοὺς Μάρτυρας ἔχεις συλλήπτορας.

Τὴν δέησιν, τὴν οἰκτράν μου Μάρτυρες, μὴ παρίδητε θερμῶς ἱκετεύω, ἀλλὰ ψυχῆς μου τὸν πόθον πρεσβείαις, ὑμῶν πληγώσατε κἄν τε ἀνάξιος, τυγχάνω ὅλως ὁ οἰκτρός, σφόδρα ὅμως σωθῆναι ἐπείγομαι.

Θεοτοκίον.

Βασίλισσα, οἷάπερ παρίστασαι, τοῦ Μεγάλου Βασιλέως τῷ θρόνῳ, βασιλικαῖς οὖν χρωμένη πρεσβείαις, κατὰ παθῶν τῶν ἐχθίστων ἐνίσχυσον, ἡμᾶς τοὺς πόθῳ Σε ἀεί, εὐσεβῶς Θεοτόκον κηρύττοντας.

Διάσωσον, ἀπὸ κινδύνων Σοὺς δούλους δυὰς ἁγία, ἐν πίστει εἰλικρινεῖ πρὸς σὲ καταφεύγοντας, ζωῆς ἡμῶν ὡς θεῖοι, καὶ συμπαθεῖς προστάται.

Ἄχραντε, ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικὴν παῤῥησίαν.


Κοντάκιον. Ἦχος β΄. Προστασία τῶν Χριστιανῶν.

Ἀλγηδόνας ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ ὑπεμείνατε, φρικτὰς ὄντως καὶ μελῶν ὑμῶν θρίψιν πάνσοφοι, τὰ ὡς ὄντως ἀγαθὰ ἀποσκοποῦντες σαφῶς, διὰ τοῦτο καὶ ἐν οὐρανοῖς, συνδοξαζόμενοι Αὐτῷ, αἰωνίως ἀγάλλεσθε, τάχος οὖν εἰς πρεσβείαν, νῦν σπεύσατε Ἀθλοφόροι, ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ἐν δεινοῖς, ὄντων ὦ Μεγαλομάρτυρες.


Προκείμενον: Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς Ἁγίοις Αὐτοῦ.

Στ.: Τοῖς Ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ Αὐτοῦ, ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος.

Εὐαγγέλιον. Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν.

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· Προσέχετε ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων, ἐπιβαλοῦσι γὰρ ἐφ’ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ διώξουσι παραδιδόντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀγομένους ἐπὶ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου. Ἀποβήσετε δὲ ὑμῖν εἰς μαρτύριον. Θέσθε οὖν εἰς τὰς καρδίας ὑμῶν μὴ προμελετᾶν ἀπολογηθῆναι, ἐγὼ γὰρ δώσω ὑμῖν στόμα καὶ σοφίαν, ᾗ οὐ δυνήσονται ἀντειπεῖν, οὐδὲ ἀντιστῆναι πάντες οἱ ἀντικείμενοι ὑμῖν. Παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων καὶ ἀδελφῶν καὶ συγγενῶν καὶ φίλων καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν· καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου· καὶ θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόλυται. Ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτίσασθαι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Δόξα: Ταῖς τῶν Ἀθλοφόρων...

Καὶ νῦν: Ταῖς τῆς Θεοτόκου...

Προσόμοιον. Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι. Στ.: Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με ὁ Θεός...


Σῶμα νοσηρώτατον, ψυχὴν δεινῶς ἁμαρτῶσαν, κέκτημαι ὁ ἄθλιος, ὅθεν θεῖοι Μάρτυρες σφόδρα φθείρομαι, κατατρυχόμενος, ἐξ ἀμφοτερώθεν, ὅθεν θέαμα οἰκτρώτατον, κεῖμαι ὁ δύστηνος, σπεύσατε ἐμὲ οὖν ἰάσασθαι, εὐχαῖς ὑμῶν μακάριοι, ταῖς πανευπροσδέκτοις πρὸς Κύριον, ἵνα μεγαλύνω, σωζόμενος ὑμᾶς ὦ Ἀθληταί, καὶ Βασιλείας τῆς ἄνωθεν, καταξιωθήσομαι.

ᾨδὴ ζ΄. Παῖδες Ἑβραίων.

Γνώμης ἐμῆς ἐκδυσωπῶ σε, τὸ ἀκόλαστον εἰς σωφροσύνην τρέψον, σαῖς λιταῖς ἵν’ ὅπως, ἁγνότητι καρδίας, Χριστόν μου ἀνυμνολογῶ, Ἀθλητὰς εἰς τοὺς αἰῶνας.

Μάρτυς θεόφρον Ἰουλίττα, διασκέδασον τὸ σκότος τοῦ νοός μου, πρὸς Θεὸν εὐχαῖς σου ἵνα ψάλλω, φωτιστικῶς Κυρίῳ μου, Χριστομάρτυς εἰς αἰῶνας.

Οἴμοι ψυχὴ φιλαμαρτήμων, πῶς στησόμεθα ἡμέρᾳ τῇ τῆς δίκης; ῥυπαροὶ καὶ ᾄδειν ὡς δεῖ μὴ ἐγνωκότες· Εὐλογητὸς εἶ Κύριε, ὁ Θεὸς εἰς τοὺς αἰῶνας.

Θεοτοκίον.

Πτῶσιν τὴν σὴν θρηνεῖ ἡ κτίσις, ψυχὴ πάντολμε ἀλλ’ ἔγειρε δραμοῦσα, τῇ Μητρὶ τοῦ Θεοῦ, καὶ μόνῃ Θεοτόκῳ, τῇ δυναμένῃ σώζειν σε, εὐχερῶς εἰς τοὺς αἰῶνας.


ᾨδὴ η΄. Τὸν ἐν ὄρει ἁγίῳ.

Ἀδελφοὶ οἱ βουλόμενοι σωθῆναι, θείοις Μάρτυσι νῦν προσπέσωμεν αἰτοῦντες, τὴν τῆς ψυχῆς ὑγείαν καὶ τοῦ σώματος, πίστει τε καὶ πόθῳ, Κύριον ὑμνοῦντες, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

Ἱκεσίαις ὑμῶν πρὸς τὸν Δεσπότην, Ἰουλίττα σεμνὴ καὶ Κήρυκε θεόφρον, παθῶν ἡμῶν ἐσμὸν διασκεδάσατε, τῆς ἐπουρανίου, θείας Βασιλείας, ἡμᾶς καταξιοῦντες.

Διὰ Σὲ ἐκχυθέντος τοῦ τιμίου, θείου αἵματος Μαρτύρων πανοικτίρμων, γενοῦ ἡμῖν τοῖς δούλοις Σου νῦν ἵλεως, Χριστὲ δυσωποῦμεν, Σοῦ τὴν Βασιλείαν, χαρίζων εἰς αἰῶνας.

Θεοτοκίον.

Τοῦ Θεοῦ τὴν Μητέρα εὐλογοῦντες, οἱ πιστοὶ ἐκ ψυχῆς παυσώμεθα μηδόλως, καὶ γὰρ αὐτή, ἀγαθωσύνης πέλαγος, πᾶσιν ἀνεδείχθη, γένει τῶν ἀνθρώπων, εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.


ᾨδὴ θ΄. Ἐξέστη ἐπὶ τούτῳ ὁ οὐρανός.

Ψυχῆς μου σωφροσύνης ἐπιμελοῦ, καὶ γὰρ αὕτη κατὰ Χρυσοῤῥήμονα, κατ’ ἐξοχήν, εἴρηται καὶ πέλει ἁγιασμός, διὸ ὁ σώφρων πώποτε, πλημμελεῖ καὶ μάλιστα ἐν ᾧ καιρῷ, κέκτηται προστασίαν θείαν τινὰ καθώσπερ, σὺ τοὺς σεπτοὺς Κυρίου Μάρτυρας.

Δικαίως καταβρῶξαί με ἐκζητεῖ, φρυαττόμενος κατεναντίον μου, ὁ πονηρός, θέλημα γὰρ πράξας τὸ ἑαυτοῦ, ἀλλ’ ὅμως τῇ μεγίστῃ σου, Μάρτυς συμπαθείᾳ τῇ πρὸς ἐμέ, αὐτοῦ ἐκ τῶν παγίδων, σοφὲ λύτρωσαι τάχος, θεόφρον τὸν συνωνυμοῦντά σοι.

Προσπίπτοντά με δέξαι μακαριστή, Ἰουλίττα ἐμὲ τὸν πανάθλιον, σὲ δυσωπῶ, Μάρτυρος Κηρύκου τοῦ σοῦ υἱοῦ, οἰκτρότατον συνώνυμον, καὶ ἐκ περιστάσεων χαλεπῶν, διάσωσον ὡς σχοῦσα, Κυρίῳ παῤῥησίαν, ὑπὲρ Αὐτοῦ ὡς ἐναθλήσασα.

Θεοτοκίον.

Ὡραία ἡ εἰκὼν καὶ περικαλλής, Σοῦ ὑπάρχει Παρθένε Μητρόθεε, χάριν τὴν Σήν, ἐν αὐτῇ ἐξέχεα δαψιλῶς, ὅθεν ὦ θυμηδία μου, παράκλησις ψυχῆς μου ἀντιβολῶ, τρυφᾶν ἀξίωσόν με, αὐτῆς τῇ θεωρίᾳ ἀεί, καὶ βράβευσον Σὸν ἔλεος.


Μεγαλυνάρια.

Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν Σε τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον Σέ μεγαλύνομεν.

Πρότερον πληρώσαντες τὴν ᾠδήν, τῶν Χριστοῦ Μαρτύρων ἐξαιτούμενοι τῶν ψυχῶν, ἡμῶν τὸ συμφέρον, νῦν δεῦτε τούτους πόθῳ, πιστοὶ ἐνθέοις ᾄσμασι μεγαλύνωμεν.

Χαίρετε πανένδοξοι Ἀθληταί, Μάρτυρες Κυρίου, εὐσεβείας οἱ ἐρασταί, πίστεως ἁγίας, οἱ κήρυκες καὶ θεῖοι, ὁπλῖται καθελόντες, τὸν μέγα δράκοντα.

Χαίρετε Μαρτύρων ἡ καλλονή, στύλοι Ἐκκλησίας, οἱ ἀστέρες οἱ φαεινοί, οἱ τὴν οἰκουμένην, αὐγάζοντες τῇ αἴγλῃ, αἱμάτων μαρτυρίου, ὦ τρισμακάριστοι.

Χαίρετε ὡς ὄντως μακαριστοί, οὐρανοὺς ἐνδόξως, οἱ πολεύοντες Ἀθληταί, οἱ περὶ τὸν θρόνον, Παντάνακτος Κυρίου, σὺν πᾶσι τοῖς Ἁγίοις περιχορεύοντες.

Χαῖρε τῶν Μαρτύρων ἡ ξυνωρίς, χαῖρε Ἰουλίττα, σὺν Κηρύκῳ τῷ σῷ υἱῷ, χαίρετε τοῦ κόσμου, φαιδροὶ ζωολαμπτῆρες, καὶ πλάνης καθαιρέται, Μεγαλομάρτυρες.

Κήρυκον συνάμα τούτου μητρί, Ἰουλίττῃ θείᾳ μεγαλύνωμεν οἱ πιστοί, ὡς παρισταμένους, ὑπὲρ παντὸς τοῦ κόσμου, ἐνθέρμως τῇ Τριάδι, τοὺς θεοκήρυκας.

Πάντων ὑπερεύχεσθε Ἀθληταί, σωτηρίας ὅπως, ἐπιτύχωμεν ἐν Χριστῷ, ᾧ ἀνήκει δόξα, τιμὴ μεγαλωσύνη, καὶ ὕμνος ἐξ ἁπάσης σαφῶς τῆς κτίσεως.

Αἰνοῦμεν εὐλογοῦμεν Μῆτερ ἁγνή, καὶ Σὲ προσκυνοῦμεν, καὶ δοξάζομεν οἱ πιστοί, καὶ δοξολογοῦμεν, καὶ Σὲ εὐχαριστοῦμεν, διὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς Σου, μεγίστην πρόνοιαν.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς.


Τὸ Τρισάγιον. Τὰ συνήθη τροπάρια. Εἶτα ὁ Ἱερεύς, τὴν Ἐκτενῆ Δέησιν, ἡμῶν ψαλλόντων τό λιτανευτικόν· Κύριε ἐλέησον. Ὑπὸ τοῦ Ἱερέως Ἀπόλυσις. Καὶ τῶν Χριστιανῶν ἀσπαζομένων τὴν Εἰκόνα καὶ χριομένων δι’ ἁγίου ἐλαίου, ψάλλονται τὰ παρόντα Τροπάρια: Ἦχος β’. Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.

Ὅτε, ἐν σταδίῳ τὸν Χριστόν, Μάρτυρες ἀνδρείως ἀθλοῦντες, ὁμολογήσατε, Ἄγγελοι ἐθαύμασαν, τῆς καρτερίας ὑμῶν, τὸ στεῤῥόν τε καὶ ἔμψυχον, ὑμνοῦντες τὸν Κτίστην, τὸν οἷα τελέσαντα ἐν τοῖς βροτοῖς θαυμαστά, τοῦτον οὖν ἀεὶ δυσωπεῖτε, ὑπὲρ τῶν ἐν πίστει καὶ πόθῳ, νῦν παρακαλούντων ὑμᾶς Ἅγιοι.

Δέσποινα πρόσδεξαι τὰς δεήσεις τῶν δούλων Σου, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ θλίψεως.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς Σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην Σου.


Δι’ εὐχῶν.



Πηγή
voutsinasilias.blogspot.gr

_________________
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΠΑΝΤΟΤΕ!!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.proseyxi.com
 
Παρακλητικός Κανών εις τους Άγιους Μάρτυρες Κύρικος & Ιουλίττα
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
proseyxi.com :: Παρακλήσεις :: Παρακλήσεις Αγίων-
Μετάβαση σε: